ေၾကာင္ကို ခ်ဴဆြဲၾကသူမ်ား (၁)
11 Dec 2008 3 Comments
in အက္ေဆး
ေတာႀကီး မ်က္မည္း အတၱ ေစ်းကြက္
အိုဘယ့္ ေစ်းကြက္
ခုေခတ္က ဘယ္သူ ဘာေျပာေျပာ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရး ေခတ္။ နီ၊ ဝါ၊ ျပာ၊ စိမ္း ဘယ္လို ႏိုင္ငံေရး စံနစ္ကို က်င့္သံုး ေနပါေစ၊ စီးပြားေရး မွာေတာ့ မားကတ္ အီေကာ္ေနာ္မီ က တစ္ေရြးသား မွ မေလွ်ာ့ၾက။ ဟိုမွာဖက္ ဆီက ဂႏၶာလရာဇ္ နဂါးႀကီး ကလည္း မားကတ္။ ဒီမွာဖက္ ဆီက မစၦ်ိမ ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္ ေတြကလည္း မားကတ္၊ မာ့စ္ဝါဒ နဲ႔ မ်က္ႏွာ သစ္ၿပီး ေမွ်ာ္ေပမဲ့ ေပၚမလာ၊ အေတာ္ၾကာ ဇာတ္ခင္း သြားတဲ့ အေရွ႕က ထြက္မဲ့ ေနမင္းကို မ်က္ကြယ္ ျပဳလိုက္ၿပီး ကပူတင္ ႀကိဳးဆြဲ ရာေနာက္ လႈပ္တုတ္ လႈပ္တုတ္ လိုက္က ေနရရွာတဲ့ ရုရွ ၀က္၀ံႀကီး ကလည္း ေစ်းကြက္က တျပားသားမွ မေလွ်ာ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တကမ႓ာလံုး မားကတ္ ဒီေရ တက္ေန ၾကတဲ့ ေခတ္ကိုး။ အႏွီ ေစ်းကြက္ ေခတ္ႀကီးမွာ ခက္ေန တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကိုေရႊ ျမန္မာေတြ။ ေစ်းကြက္ ဆိုရင္ အိမ္ေရွ ့က အခြန္လြတ္ ေစ်း ကြက္ကြက္ ကေလး ကို တစ္သက္လံုး ျမင္လာ သူေတြ ဆိုေတာ့ သူမ်ားေယာင္လို႔ ဂေယာင္ဂယင္ နဲ႔ ေစ်းကြက္ ျမင္းႀကီး တက္စီး လိုက္ရ ေပမဲ့ ကိုယ္စီးတဲ့ ျမင္း အထီးလား၊ အမ လား၊ အေျခာက္လား၊ ခုထိ ေဝေဝ ဝါးဝါး ျဖစ္ေနတုန္း။
Examination (3)
10 Dec 2008 Leave a Comment
in အက္ေဆး
စာ ေမး ပြဲ (၃)
(၁)
Examinations are necessary evils. သိုးေဆာင္း ပညာေရး ပါရဂူ ႀကီးမ်ားက စာေမးပြဲကို ထိုသို႔ ခ်ီးမြမ္း ေျခေက်ာက္ ေျပာခဲ့ ေရးခဲ့ၾကသည္။
လြမ္းေမာခဲ့ရေသာ တကၠသိုလ္ေႏြည မ်ားတြင္ စာေမးပြဲညမ်ား မပါ၀င္ဖို႔ က်ိန္းေသသေလာက္ရွိသည္။ ေခ်ာက္ခ်ား ဖြယ္ေကာင္းေသာ၊ စိုးထိတ္ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ ျဖစ္ေသာ၊ မူးေ၀ ေဖ်ာ့ေတာ့အားနည္းေသာ၊ စိတ္ႏွင့္ ကိုယ္ႏွင့္ မကပ္ေသာ၊ အခ်ိန္ႏွင့္ အမွ် စိတ္ဆင္းရဲရေသာ ညမ်ားသည္ အဘယ္မွာ လြမ္းေမာဖြယ္ ေကာင္းလိမ့္ မည္နည္း။ လြမ္းေမာဖို႔ ေနေနသာသာ ေတြးၾကည့္တာနဲ႔တင္ ေအာ္ဂလီဆန္စရာ ေကာင္းေတာ့သည္။ More
Examination (2)
02 Dec 2008 2 Comments
in အက္ေဆး
စာ ေမး ပြဲ (၂)
(၁)
စာေမးပြဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိ၏။ ထို အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ စာေမးပြဲ တို႔ကို မရိုးရေအာင္ အစြမ္းကုန္ က်င္းပသည္ ကေတာ့ ေဆးတကၠသိုလ္ မ်ားပင္။ လူတကာ သိသည့္ ေရးေျဖ စာေမးပြဲ မွာပင္ အေမး ႏြားေက်ာင္းသား။ အေျဖ ဘုရားေလာင္းပံုစံ နည္းနည္း ေမးၿပီး မ်ားမ်ား ေျဖရသည့္ essay type ပံုစံ၊ သိသမွ် တိုတို ရွင္းရွင္း ခ်ေရးရ သည့္ multiple short question (MSQ) ပံုစံ၊ တစ္ခုေမး တစ္ခုေျဖ၊ မွန္ရင္ေန၊ မွားရင္ ေသရမည့္ multiple choice question (MCQ) ပံုစံ၊ ဘြဲ႔လြန္ အဆင့္ ကိုးကား သိုင္း၀ိုင္း ခ်ဲ ႔ထြင္ ေဆြးေႏြး ေျဖဆို ရသည့္ open book ပံုစံ တို႔ကို သူ႔ အဆင့္ ႏွင့္သူ စံုတကာ ေစ့ေအာင္ ေမး၏။ More
500 days in Dvaravati (15)
22 Nov 2008 1 Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၅)
ခ်ဴလာ ႏွင့္ အန္နာ၊ မင္းတုန္းႏွင့္ ဆရာမွတ္
စေန၊ တနဂၤေႏြ ႏွစ္ရက္လံုး သူ အျပင္မထြက္ျဖစ္။ ကိုးန၀င္း အခန္းထဲမွာ ေအာင္းေန၏။ စားေသာက္ဆိုင္ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး စားခ်င္တာ မွာစားသည္။ တီဗြီ ၾကည့္သည္။ စာအုပ္ဖတ္သည္။ တစ္သက္လံုး ေတာင့္တ ခဲ့ေသာ တစ္ေယာက္တည္း ေနခ်င္ သလိုေနရသည့္ အခြင့္ အေရးကို အျပည့္အ၀ ရယူေနသည့္ႏွယ္။ တုိက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ လို႔ပဲ ေျပာရမလား။ တီဗြီမွ The king and I ဇာတ္လမ္းလာေနသည္။ ထိုင္းရဲ့ ဂႏၲ၀င္ေျမာက္ အလွည့္အေျပာင္းတို႔ ကို မွတ္တမ္းတင္ရင္း အေနာက္လႊမ္းမိုးမႈ ကို သိမ္ေမြ႔စြာ မီးေမာင္းထိုးျပသည့္ ခ်ဴလာ ေလာင္ကြန္ ဘုရင္ ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာ ဆရာမ မစၥစ္ အန္နာလီယို ႏို၀င္ တို႔၏ ေလာကီထုပၸါတ္ လူတို႔ဇာတ္ ကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏွစ္၍ ၾကည့္ ေနမိသည္။ ေၾသာ္- ခ်ဴလာ ႏွင့္ အန္နာ။ More
Examination (1)
14 Nov 2008 1 Comment
in အက္ေဆး
စာ ေမး ပြဲ (၁)
(၁)
နာမည္ ကိုက ေၾကာက္စရာ။ စာေတြ ကိုအျပတ္ ေမးမည့္ပြဲ။ “ရရင္ရ၊ မရ ရင္က်” မည္က ေသခ်ာ လွ၏။
(၂)
ဘ၀ မွာ စာေမးပြဲ ေပါင္းမ်ား စြာ ကိုႀကံဳေတြ႔ ခဲ့ဖူးၿပီ။ ပီတိ ကေလး ပုစိေကြး ဘ၀ မွသည္ ေခါင္း ၾကာဇံ ေပါက္သည္ အထိ စာေမးပြဲ အသေခ်ၤ ႏွင့္ စစ္ခင္း ခဲ့ ရၿပီးၿပီ။ တစ္ခါ တစ္ေလ ၿပံဳး၊ တစ္ခါ တစ္ေလ မဲ့၊ တစ္ခါ တစ္ေလ ေတာ့ ေနေသး သပ၊ ၿခံဳထဲ ကခ်ိဳေသြး တျမျမ။ ေခ်ာက္အိပ္မက္ ေတြမက္ ေလာက္ ေအာင္ ရင္ေမာ ခဲ့ရေသာ စာေမးပြဲ ေတြ ရွိခဲ့ သလို ဒူးႏွံ႔ ယပ္ခပ္ ခဲ့ရေသာ စာေမးပြဲ မ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စာေမးပြဲ ဟာ စာေမးပြဲ ေပါ့။ More
500 days in Dvaravati (14)
10 Nov 2008 Leave a Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၄)
တိုက္ကား
Thailand International Corporation Agency အတိုေကာက္ TICA ကို သူက ၿဗိတိသွ် အသံထြက္ျဖင့္ တီကာဟု ဖတ္မိေသာ္လည္း ဆရာသမား ဦးေခါင္းျဖဴႏွင့္ အဖြဲ႔က အေမရိကန္ အဂၤလိပ္သံျဖင့္ တိုက္ကားတဲ့။ သူ႔ကို ေထာက္ပံ့မည့္ ေငြေၾကး စာရင္းမ်ားကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပေနၾကရွာသည္။ ေက်ာင္းစရိတ္ ဘတ္ ေျခာက္သိန္းခြဲ (ေဒၚလာ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္)၊ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္ဘဏ္စာရင္းသို႔ တိုက္ရိုက္ လႊဲမည္ျဖစ္သျဖင့္ သူႏွင့္ဘာမွ မဆိုင္။ ေန စရိတ္ တစ္လ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္၊ ဒါလည္း ရန္နန္အိမ္ယာကို တိုက္ရိုက္ေပးအပ္မည္ျဖစ္သျဖင့္ မ်က္ေမႊးေထာ္၍ပင္ ေမာ္ၾကည့္ခြင့္ မရွိ။ သူႏွင့္ဆိုင္သည္က တစ္လ အသံုးစရိတ္ အျဖစ္ေပးမည့္ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္မွ်သာ။ ေရာက္ခါစမွာ အေျခက် ေစဖို႔ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္ ႏွင့္ ဗီဇာေၾကး ဘတ္ ႏွစ္ေထာင္၊ ေပါင္း ဘတ္ တစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကို အစိုးရ ေငြစုဘဏ္ (Government Saving Bank) တြင္သြင္းေပးထားၿပီး သူႏွင့္ မကင္းေကာင္က ဘဏ္သို႔သြား၍ ေငြစုစာအုပ္ႏွင့္ ေငြထုတ္ကဒ္ ATM လုပ္ၾကရမည္။ ေကာင္းလွပါၿပီ။
500 days in Dvaravati (13)
21 Oct 2008 2 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၃)
ဂ်ိဒယ္၊ ဂ်ိဒယ္
စိတ္လက္ မၾကည္သာစြာျဖင့္ အိပ္ရာ ကႏိုးလာေသာသူ။ နံနက္ခင္းသည္ ေနေရာင္ျခည္မ်ား ၀င္းလက္ ထိန္ေတာက္လ်က္။ ႏံုးႏံုး ခ်ိခ်ိ မ်က္ႏွာသစ္၊ ဆူဆူ ေအာင့္ေအာင့္ ေရခ်ိဳး။ ေဆာင့္ႀကီး ေအာင့္ႀကီး အ၀တ္လဲ။ ေငးေငး ငိုင္ငိုင္ နံနက္စာစား။ တကယ္ေတာ့ ငယ္စဥ္ ကေက်ာင္းမတက္ခ်င္၍ မိဘကို ေျခေဆာင့္ ငိုယို ဆႏၵျပသည့္ ကေလးငယ္မ်ား၏ အခ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ေနမိ ျခင္းပါ။ အမွန္တကယ္လည္း ေက်ာင္းသြားခ်င္စိတ္ လံုး၀မရွိ။ တစ္ရက္စာသည္ တစ္သက္တာ အတြက္ဖူလံု ျပည့္စံု ေနသလို။ ကိုယ္တတ္သိ နားလည္ေသာ ပညာကို အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ဆက္လက္သင္ယူေနရျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္။ သူ႔အျဖစ္က ၾကားျဖတ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ လက္မွတ္ တန္းစီမိသလို ျဖစ္ေန၏။ ယခု လူတန္းထဲမွ ကန္ထုတ္ခံရလုနီးနီး။ စိတ္ဓါတ္က်သည္ ဆိုေသာစကားက တကယ္ခံစားရမွ အေတာ္အခံရခက္မွန္း နားလည္ရသည္။ မေန႔က သင္ၾကားလိုက္သည့္ အီေကာ္ေနာ္မစ္ ဒီပရက္ရွင္းက သူ႔ စိတ္ဒီပရက္ရွင္းေလာက္ ဆိုးမည္မထင္။
500 days in Dvaravati (12)
18 Oct 2008 Leave a Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၂)
ေပျဖစ္ရင္ခံ
လုမၺိနီ ဥယ်ာဥ္ေရွ ႔ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္မွ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္သို႔ သြားရာလမ္းမွာ မသြားမွီက ေရာက္ႏွင့္သည္ လို႔ ေျပာရမလား။ ကားလမ္းတစ္ခုသာျခားသည္။ ကားေတြက တရမန္းၾကမ္း။ ရန္သူ လိုက္လာသည့္ႏွယ္ အျပင္းအထန္ေမာင္း ေနၾကသည္။ ဘယ္လိုမ်ားကူးရပါ့။ ေဒါက္တာဆမ္နန္းက လူကူးမ်ဥ္းၾကားေရွ ႔တြင္ရပ္၏။ ၿပီးေတာ့ မ်ဥ္းၾကားထိပ္ တည့္တည့္ တြင္ရွိေသာ တိုင္တစ္ခုမွ ခလုတ္တစ္ခုကို ႏွိပ္လိုက္ရာ မီးနီျပၿပီးကားေတြရပ္သြားေတာ့သည္။ ဒီေတာ့မွ ဂုဏ္ျပဳခံ စင္ျမင့္ ေပၚ ႂကြလွမ္းလာေသာ ေရွာင္လင္ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အသြင္ျဖင့္ မ်ဥ္းၾကားကို တစ္လွမ္းခ်င္း လႈပ္တုပ္လႈပ္တုပ္ ျဖတ္ကူးေလသည္။ သူလည္း ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အနားမွ သက္ေတာ္ေစာင့္ကဲ့သို႔ ဖ၀ါးေျခထပ္၊ ထပ္ခ်ပ္မကြာ။ မ်ဥ္းၾကား၏ ဟိုဘက္ထိပ္တြင္လည္း အလားတူ ခလုတ္မ်ိဳးရွိ၏။ ကိုယ္လမ္းျဖတ္ကူးခ်င္သည့္ အခ်ိန္ ကားေတြကို ရပ္ေအာင္ေစခိုင္းႏိုင္ေသာ လမ္းေလွ်ာက္သူ ၏ မီးနီ။ သူအေတာ္ သေဘာက်သြားသည္။ ေရႊျပည္ႀကီးတြင္ ဒါမ်ိဳးတပ္လို႔ကေတာ့ ကေလးေတြ လက္ကျမင္းတာနဲ႔ ကားေတြ အဲဒီနားမွာပဲ ေက်ာက္ခ်ရပ္ထားရမည့္ သေဘာရွိသည္။
500 days in Dvaravati (11)
10 Oct 2008 Leave a Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၁)
မဟာ ၀ိတရိုလိုင္ ခ်ဴလား
ေရာင္ျခည္တစ္ေထာင္ အလင္းေဆာင္ေသာ သူရိယ ေနမင္းသည္ အေရွ ႔ေဂါယာကြ်န္းမွ ႂကြားႂကြား၀ံ့၀ံ့၊ ငြားငြား စြင့္စြင့္ ႀကီး ထြက္ျပဴ လာသည္ ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ ႔ေတာ္မဟာ ရွိတစ္ခုေသာ အခန္းငယ္ကေလး အတြင္းတြင္ အိပ္စက္ေနေသာ သူ႔မွာ ေခြ်းသံတရႊဲရႊဲ ျဖင့္ အိပ္ယာမွ ႏိုးထလာေလ၏။ နံနက္ခင္း ၏အလွကို ခံစားၾကည္ႏူး ဖို႔အခ်ိန္မရွိ။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္၊ မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရခ်ိဳး၊ အိမ္သာ၀င္၊ အ၀တ္လဲသည့္ နိစၥဓူ၀ အလုပ္မ်ားကို ယေန႔တြင္ မာရသြန္ႏႈန္းျဖင့္ တရစပ္ ဇယ္ဆက္သလို လုပ္ရေလသည္။ ခုႏွစ္နာရီ ခြဲတိတိတြင္ သူ႔ကို ေက်ာင္းပို႔ဖို႔ ေဒါက္တာဆမ္နန္းက ေအာက္ထပ္မွ ေစာင့္ေနမည္ ဆိုသကိုး။ ေတာ္ၾကာ ေနာက္က်လွ်င္ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ပါလို႔ ကေမၻာဒီးယန္း ဂြ်န္းလူမ်ိဳးႀကီးကို အေၾကာင္းသြားျပ ေန၍ ရအံ့မထင္။ စိတ္ေကာက္ၿပီး မေစာင့္ပဲ ထြက္သြားလွ်င္ ေသာင္ျပင္လႊတ္သည့္ ဟသၤာ သဖြယ္သူ ကိုယ္က်ိဳးနည္းခ်ိမ့္မည္။ အမေလး– ေတာ္ပါေသးသည္။ ေအာက္ထပ္ေရာက္ေတာ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးက ေရာက္မလာေသး။ ဆယ္မိနစ္ခန္႔ ထိုင္ေစာင့္ၿပီးမွ ဓါတ္ေလွကားျဖင့္ ႂကြျမန္းေတာ္မူလာ၏။ နံနက္ခင္း ပဋိသႏၶာရ စကားမ်ားအသီးသီးေျပာၾကၿပီး ေနာက္ သြားဖို႔ရန္ ထြက္လာၾကပါၿပီ ခ်ဴလာ ေက်ာင္းေတာ္မဟာဆီ……..။
500 days in Dvaravati (10)
08 Oct 2008 1 Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၀)
ဆမ္နန္း ႏွင့္ ဆံုဆည္းရာ
အသံ တစ္သံ၊ စူးစူးရွရွ၊ က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္၊ ေတာ ဆင္ရိုင္းမ်ား ေအာ္ၿငီး သံလိုလို၊ မီးသတ္ကား မွ ဥၾသ ဆြဲ သံလိုလို၊ အဆက္ မျပတ္ ျမည္ေနသည့္ အသံ။
ထိုအသံ တျဖည္းျဖည္း က်ယ္ေလာင္ လာသည္ ႏွင့္ အမွ် ရႈပ္ေထြး ေနာက္က်ိ ေနေသာ သူ႔အာရံု သည္လည္း ပီျပင္ ၾကည္ျမ လာခဲ့၏။ မ်က္စိ ကိုႀကိဳးစား ဖြင့္ၾကည့္ မိသည္။ ဘယ္ေရာက္ ေနသည္ ကို ရုတ္တရက္ စဥ္းစား၍ မရ။ ခုတင္ ေဘးမွ တယ္လီဖုန္း က အဆက္ မျပတ္ ျမည္ေနသည္ကိုး။
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Recent Comments