Hiriautatpa

That's Our Bamar (11)

14 Jul 2008 Leave a Comment

by Juan in သမိုင္း, သမိုင္းထဲက ျမန္မာျပည္သား

ဘုရင္ညံ့ သံုးပါး (ဒုတိယပိုင္း)

ဒုတိယ ေျမာက္ဘုရင္ညံ့ အျဖစ္ မွတ္တမ္း ၀င္သူ ကေတာ့ ဟံသာ၀တီ ပါမင္း ပါတဲ့။ မြန္တို႔ ရဲ ႔တိုက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ ျခင္းကို ခံရၿပီး ဟံသာ ၀တီ ပဲခူး ကိုဓါးစာခံ အျဖစ္ ပါသြားခဲ့ လို႔ဒီအမည္ တြင္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔ ညံ့ကြက္ မ်ားကေတာ့-
(က) ၀ါႏုျခင္း
တရုတ္ေျပးမင္း လိုအျဖစ္မ်ိဳး သမိုင္း တစ္ပါတ္ လည္ၿပီး သူ႔မွာ ႀကံဳခဲ့ ရတာပါ။ ခမည္းေတာ္ တနဂၤေႏြ မင္းနတ္ရြာ စံေတာ့ ညီေတာ္ ဗဒံု ၿမိဳ ႔စား နန္းရ ႏိုင္ပါလွ်က္နဲ႔ နန္းတြင္း မွာၾသဇာ လႊမ္းတဲ့ ၀န္ႀကီး ဦးပု ကဇြတ္အတင္း အဓမၼ နန္းတင္ရာက အသက္ ၁၉ ႏွစ္မွာပဲ မင္းပ်ိဳ မင္းလြင္ ေလးဘ၀ နဲ ႔ဘုရင္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ေပ်ာ္လိုက္ တာမိုးမဆံုး ေလမဆံုးေပါ့။
(ခ) ေလယူရာတိမ္း၍ႀကိဳးဆြဲရာကသူ
ထံုးစံ အတိုင္း ဘုရင္ လည္းျဖစ္ ကေရာ ငယ္ဆရာ ေမာင္ၿဖိဳးကို ရာဇ နႏၵ ဘြဲ႔ခ်ီးျမႇင့္ ၿပီးအတြင္း၀န္ ခန္႔တယ္။ အထိန္း ေတာ္နဲ႔ ေပးစားၿပီး ဘုရင့္ေနာင္ ဘြဲ ႔တပ္ ေျမႇာက္စား ခဲ့တယ္။ အေျမႇာက္ စားခံ ရတဲ့ ေမာင္ၿဖိဳး ကမာန္ေတြ တက္ၿပီး ကုန္းေခ်ာ ေတာ့လည္း လြယ္လြယ္ ကူကူ ယံုစားၿပီး ေက်းဇူးရွင္ ၀န္ႀကီး ဦးပု ကိုေရာ၊ သံဃ ရာဇာ ကိုပါ ကြပ္မ်က္ ေစခဲ့ တယ္။
(ဂ) အခြန္၊ အေကာက္
ေတာင္သူ လယ္သမား ေတြရဲ ႔ စပါး ကိုထြက္သမွ် ရဲ ႔ေလးစု တစ္စု (၂၅%) အခြန္ေကာက္ယူ ျခင္းေၾကာင့္ လယ္မစိုက္ ၾကေတာ့တဲ့ အတြက္ ဆန္ေရ စပါး ရွားပါး မႈႀကီး ျဖစ္ေပၚ လာတယ္။
(ဃ) ဘ႑ာေရးအေျခအေန
ေငြဒဂၤါး လည္းေနာက္ထပ္ မလုပ္ ႏိုင္ေတာ့ လို႔ေငြခ်ိန္ နဲ႔ပဲ သံုးစြဲ ေနၾက ရတယ္။ ေနျပည္ေတာ္ မွာရိကၡာ ရွားပါး ျပတ္လပ္ တာကို အခြင့္ေကာင္း ယူၿပီး နန္းတြင္း က်ီေတာ္ ေတြထဲက ဆန္စပါး ကိုမိဖုရား နဲ႔တကြ နန္းတြင္းသူ ေတြက အျမတ္ႀကီး စားေစ်းတင္ ေရာင္းၾက ျပန္တယ္။
တိုင္းသူ၊ ျပည္သားတို႔ အစာေရစာ ငတ္မြတ္ ေခါင္းပါး လာၾက လို႔ဆူပူ အံုၾကြမႈ ေတြျဖစ္ေနတုန္း ဟံသာ ၀တီ ပဲခူး ကမြန္ တို႔ရဲ ႔ က်ဴးေက်ာ္ တိုက္ခိုက္မႈ ကိုခံရတယ္။ ပဲခူးသား ေတြကို ခုခံ တိုက္ခိုက္ ဖို႔ အားအင္ ကုန္ခန္း ေနၾကတဲ့ ဗမာ ေတြဟာ ကိုယ့္လက္နက္ ေတာင္ကိုယ္ မထမ္းႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ အေျခ အေန ဆိုးလြန္း ၾကတဲ့ အတြက္ စစ္ပြဲ ဟာ မတိုက္ ခင္က ရံႈးၿပီး ျဖစ္ခဲ့ ရတယ္။
(င) မိုးလြန္မွထြန္ခ်
၀န္ႀကီး ဦးပု နဲ႔ အမတ္ႀကီး သံုးဦး ကိုကြပ္မ်က္ စဥ္က ဦးပု မေသခင္ “ငါတို႔ မႈးမတ္ တစ္စု ေသရ တာထက္ ႏိုင္ငံ ပ်က္မွာ ကိုငါ သနား လိုက္ကဲ့” လို႔ေျပာခဲ့ တာကို ပဲခူး ေရာက္ၿပီး အက်ယ္ခ်ဳပ္ မွာေန ရမွ သူသတိ ရတယ္။ “၀န္ႀကီး ကိုပု ရွိေသာ္ ဤကဲ့သို႔ မျဖစ္ေလ” ဆိုၿပီး တမ္းတ သတဲ့။ ေနာက္က် ရွာသကိုး။
(စ) လမ္းဆံုး
ပဲခူး မွာအက်ယ္ခ်ဳပ္ ခံေန ရတုန္း ငါးႀကီး တစ္ေကာင္ ေခါင္းပုပ္ ေသဆံုး ေနၿပီး မွအၿမီး တခပ္ခပ္ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္း ကိုသူ ၾကားေတာ့ “ငါတည္း ဟူေသာ ဦးေခါင္း ပုပ္၍ ေသၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း အၿမီးတည္း ဟူေသာ ငါတို႔ ဗမာ အမ်ိဳးသား တို႔သည္ မၾကာခင္ အထြတ္ အထိပ္ သို႔ေရာက္ လိမ့္မည္” လို႔အခ်ဳပ္ ထဲက ႀကံဳး၀ါးသတဲ့။ ဒီသတင္း မြန္မင္း ၾကားေတာ့ ဒင္းထားလို႔ မျဖစ္ေခ် ဘူးဆိုၿပီး ေခါင္းျဖတ္ သတ္လိုက္ လို႔ေသရွာ ပါေလေရာ။

ကိုးကား

1. ဦးတင္၊ ပုဂံ၀န္ေထာက္၊ ျမန္မာမင္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုစာတမ္းမ်ား၊ ဒုတိယတြဲ
2. ညိဳျမ၊ ကုန္းေဘာင္ရွာပံုေတာ္