Hiriautatpa

That's Our Bamar (16)

02 Aug 2008 4 Comments

by Juan in သမိုင္း, သမိုင္းထဲက ျမန္မာျပည္သား

သမိုင္း က်မ္းမ်ား ကညႊန္းဆို ေသာ ျမန္မာ
ဒုတိယပိုင္း

ေရွးရာဇ၀င္ ဆရာ မ်ား၏ ျမန္မာ သမိုင္းက်မ္းမ်ား
ဒါဆိုရင္ ေရွးေခတ္ ကျမန္မာ့ သမိုင္းက်မ္း၊ ရာဇ၀င္ က်မ္း မွန္သမွ် ဘာတန္ဖိုး မွမရွိပဲ ေျမႇာက္ေရး၊ ေျခာက္ေရး၊ ဖါးေရး၊ ထင္ရာ စိုင္းေရး ခဲ့ၾက တာပါ ဆိုရင္ေတာ့ ၀ါးလံုးရွည္ နဲ႔ ရမ္းရာ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ သမိုင္းတန္ဖိုး နည္းတယ္ လို႔ ေျပာခ်င္ ေျပာႏိုင္ ေပမဲ့ လူမႈ တန္ဖိုးေတာ့ ႀကီးလွ ပါတယ္။ နားေထာင္တာ၊ မေထာင္တာ အပ ထားလို႔ ရာဇ၀င္ က်မ္း တိုင္း လိုလို မွာ မင္းကို ဆံုးမ တတ္တဲ့ အခ်က္ ကေတာ့ အင္မတန္ ႏွစ္သက္ စရာ ေကာင္းတယ္။
စၾကာမင္း လို အလြန္ အင္မတန္ ဘုန္းတံခိုး ႀကီးတဲ့၊ လက္ညိႇဳး ညႊန္ရာ ေရျဖစ္တဲ့ မင္းေတြ ေတာင္ ေနာက္ဆံုး က်ေသ သေဟ့- လို႔ နိဒါန္း စဖြင့္ လိုက္တာ ဟာ အဲဒီေခတ္ မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ေန တဲ့ဘုရင္ ကို စၾကာမင္း ရဲ ႔ေျခသည္း ၾကား က ဂ်ီးေလာက္ မွတန္ခိုး မထြား တဲ့ နင္လည္း တစ္ေန႔ က်ေသမွာပဲ၊ သိပ္လည္း မာန္တက္ မေန ပါနဲ႔ လို႔ ခြပ္လိုက္ သလို ပါပဲ။ ယူေသာ္ ရ၏ ေပါ့ခင္ဗ်ာ။
ၿပီးေတာ့ မွ အတြင္း မွာ မဟာ သမၼတ မင္းက စလို႔ သက် သီဟ ေဂါတမ မင္းထိ ဘယ္မင္းက အလြန္ ရက္စက္၊ ဘယ္မင္း ကလူေတြ ဘယ္ေလာက္သတ္၊ ဘယ္မင္း ကဘယ္သူ႔ မယား ၾကာခို၊ ဒါေၾကာင့္ ေသခ်င္းဆိုး နဲ႔ ေသကုန္၏။ ဒီလို မေသ ခ်င္ ရင္ ဒါေတြလုပ္ ဆိုၿပီး မင္းက်င့္ တရား ဆယ္ပါး lecture ေပးေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘုရင္ ကို သူ႔ ေခတ္နဲ႔ သူ႔ အခါ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံ (Political Science) ကိုသင္ေပး ေနတာပါ။
ဘုန္းကံေတြ အလြန္ႀကီး၊ တန္ခိုးေတြ မတရား ရွိတဲ့ သီရိ ဓမၼာ ေသာက မင္းႀကီး နတ္ရြာစံ ခါနီး မွာ ဂေယာင္ ဂယင္ ေသြး ေလေခ်ာက္ခ်ား ပံုေတြ ကိုအေသးစိတ္ ေရးၿပီး မင္းကို “နင္ နတ္ မဟုတ္။ လူပဲေဟ့” ဆိုတဲ့ humanization အေတြး အေခၚ ၀င္ေစ ပါတယ္။
ဘုရင္ညံ့ သံုးပါး ထဲက entrepreneur နရ သီဟ ပေတ့ ေသခါနီး ဆဲဆဲ မိဖုရား ေစာ က ဆံုးမ ဟန္နဲ႔ အခုမင္း ကိုပါ ရာဇ၀င္ ဆရာ ကေရာ ဆံုးမ ေတာ့တယ္။ တကယ္က သူေျပာ ခ်င္တာ ကို မိဖုရားေစာ ကိုေခါင္းခံ ခိုင္းတာေလ။
“မင္းဟူသည္ ျပည္၀မ္း ကိုမေဖာက္ရာ။ ျပည္ ဦးကင္း ကို မႏွိမ္ရာ။ ျပည္ တံခြန္ ကို မလွဲရာ။ ျပည္မ်က္ႏွာ ကိုမဖ်က္ရာ။ ျပည္စြယ္ ကို မခ်ိဳးရာ။ ျပည္ေျခ၊ ျပည္လက္ ကို မျဖတ္ရာ” တဲ့။ သိပ္ ေကာင္း တဲ့ ျမန္မာ့ political thought အဆီ အႏွစ္ ပါပဲ။ ဥေရာပ ကရွိရွိ သမွ် မင္းေတြ ပါလိုက္နာ သင့္တဲ့ အဆိုလို ေတာင္ေျပာ ႏိုင္ပါတယ္။
လူညံ့ ဆိုေတာ့ နရ သီဟ ပေတ့ ဟာ ရွိရွိ သမွ် သူ႔ ခ်ည္း အေျပာခံ ေနရ သလိုေတာင္ ျဖစ္ေန တယ္။ မဂၤလာ ေစတီ ကိုတည္၍ ၿပီးခါနီး မွာ ဘုရား ၿပီးက ျပည္ႀကီး ပ်က္လတၱံ႔ ဆိုတဲ့ တေဘာင္ ေပၚေတာ့ လူမိုက္ နရ သီဟ ပေတ့ ဟာ ဘုရား ကို အၿပီး မသတ္ ဖူးတဲ့။ ဒါနဲ႔ နရ သီဟ ပေတ့ ကို ပံ့သကူ မဟာေထရ္ ကဆံုးမတယ္ ဆိုၿပီး ရာဇ၀င္ ဆရာ ဟာ သူေျပာခ်င္ တာကို ေျပာထည့္ လိုက္ပံု က-
“ဟယ္၊ မင္းမိုက္၊ ေလာဘ ႏိုင္ငံ သို႔ လိုက္၍ အနိစၥ ကမၼဌာန္း ကိုမရႈ၊ ကာမဂုဏ္ ခ်မ္းသာ ကိုသာ ခံစားသည္။ အလွဴ ေကာင္းမႈ ျပဳၿပီး မွ ျပည္ပ်က္ အံ့သည္ ကိုစိုးရိမ္ ၍ ေနျခင္းကား၊ နင့္ထက္ မိုက္သ သူမရွိ၊ နင့္ျပည္ ႏွင့္ နင္ မေသဘဲ ေနရ အံ့ေလာ” တဲ့ဗ်ား။
အနႏၱ သူရိယ အမတ္ ကလည္း ေသခါ နီးမွာ ၿငီးတြား ေရရြတ္ တယ္ ဆိုတဲ့-
“ေရႊ အိမ္နန္း ႏွင့္၊ ၾကဌာန္း လည္းခံ၊ မတ္ေပါင္း ရံလ်က္၊ ေပ်ာ္စံ ရိပ္ၿငိမ္၊ စည္းစိမ္ မကြာ၊ မင္း ခ်မ္းသာ ကား၊ သမုဒၵရာ၊ ေရ မ်က္ႏွာ ထက္၊ ခဏ တက္သည့္၊ ေရပြက္ ပမာ၊ တသက္ လ်ာတည္း” ျမန္မာ တိုင္းသိ ၾကတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ကဗ်ာ ဟာ လည္း အနႏၱ သူရိယ ေသခါနီး ရြတ္တာ ကို သူသြားၿပီး video ရိုက္ထား တာမွ မဟုတ္ပဲဗ်၊ သူေျပာ တာျဖစ္ဖို႔ လမ္း ပိုမ်ား ပါတယ္။
ရာဇ၀င္ ဆရာ ကမင္းကို ေျမႀကီး ထဲဆြဲ ခ်ေနတာ ကိုကူညီတဲ့ ေဘာ္ဒါႀကီး ကဘိသိက္ ဆရာ ပါ။ မင္းအျဖစ္ ခံယူတဲ့ ဘိသိက္ ပြဲမွာ ဆိုတဲ့ ဘိသိက္ စကားကို ၾကည့္ရင္-
“ ဆိုေသာ စကား အတိုင္း က်င့္ေဆာင္ ေတာ္မူ၍ ျပည္သူ တုတ္ခြန္ ဆယ္ဖို႔ တစ္ဖို႔ ခံယူ စားသံုး ေတာ္မူလ်က္ မင္း၏ စည္းစိမ္ ကိုခံစံ ၿပီးေသာ္ ျပည္သူ ကိုတရား သျဖင့္ ေစာင့္ေတာ္ မူပါေလာ့။ အရွင္ မင္းႀကီး ကြ်ႏ္ုပ္ တုိ႔ ဆိုေသာ စကား အတိုင္း က်င့္ေတာ္ မူပါ ေသာ္ကား ပစၥဳပၸန္ သံသရာ ႏွစ္ျဖာ အက်ိဳး တက္တိုး ေစလ်က္ တက္သစ္ ေသာေန၊ ဆန္းသစ္ ေသာလ ကဲ့သို႔ တစ္ေန႔ တစ္ျခား က်က္သေရ ေတာ္ပြင့္ လင္း၍ ျပည္ေထာင္ မင္းေပါင္း၊ ဦးေခါင္း ညႊတ္လာ၊ သဒၵါ ျပည့္ၿဖိဳး၊ သူခိုး ဓါးျပ၊ ၿငိမ္းခ်မ္း သာယာ၊ သာသနာေတာ္ တည္ထြန္း၊ ေရစာ မရွား၊ မင္းအား ျပည္သူ၊ ဆုယူ ေနတိုင္း၊ ေကာင္းခ်ီး ေပးလ်က္၊ သက္ေတာ္ ရာေက်ာ္၊ စံေတာ္ မူသည္ ျဖစ္ေစေသာ၀္။ ယင္းသို႔ မဟုတ္ အကြ်ႏ္ုပ္ တို႔ စကား အတိုင္း မတည္၊ မင္းေကာင္း မင္းျမတ္ တို႔ ၀န္ခံေသာ ဘိသိက္ သစၥာ၊ ပ်က္ပ ေစေသာ္၊ ကမၻာ ဆူလ်က္၊ ေလမုန္တိုင္း ဆင္၊ ငလ်င္ ေတာ္လဲ၊ ေျမႀကီး ကြဲ၍၊ ငရဲ မီးလွ်ံ၊ ၀င္း၀င္း ေျပာင္ေျပာင္၊ ေတာက္ေလာင္ ေက်ညက္၊ သူပ်က္ သူေလာင္၊ ေထာင္ေထာင္ ထားထား၊ ခိုးသား တႏၱ၊ စသည္ ေထြေထြ၊ ေနလ တံခြန္၊ ဌက္ပ်ံ ဌက္ယုတ္၊ စုန္းဘုတ္ တေစၦ၊ နန္းတက္ ေန၍၊ ေမႊေမႊ လွန္႔ေျခာက္၊ ေႁမႊေဟာက္ ငန္းက်ား၊ တက္၍ စားသည္ ျဖစ္ေစေသာ္၀္” ဆိုပဲ။ ၾကည့္စမ္း၊ ဘိသိက္ စကား တဲ့၊ မဂၤလာ စကား၊ တက္လာ မဲ့ မင္းကို ဖားမဲ့ စကားေတြ ေျပာမယ္ မွတ္ေနတာ။ နင္ ရုတ္ရုတ္ ရက္ရက္ လုပ္ရင္ ဂုတ္ဂုတ္ ဂက္ဂက္ ျဖစ္မယ္ ဆိုၿပီး တိုက္လိုက္တဲ့ က်ိန္စာ ဆိုတာ နည္းဘူး ႀကီးပဲ။ သမၼတ က်မ္းက်ိန္ စကား အစား ဒီဘိသိက္ စကားနဲ႔ က်ိန္စာ တိုက္လိုက္ တာက ပိုထိေရာက္ မလားပဲေနာ္။ တကယ္ေတာ့ ဘိသိက္ စကား ဆိုတာ မင္းနဲ႔ ျပည္သူ ၾကား က Social Contract ပဲလို႔ မွတ္ယူ ရေတာ့ မလို ပါပဲ။
က်မ္းတကာ့ က်မ္း မွာ ဘုရင္ ကိုအတြယ္ဆံုး ကေတာ့ ေယာမင္း ရဲ ႔ နာမည္ေက်ာ္ ရာဇ ဓမၼ သဂၤဟ က်မ္းပဲ။ သာသနာ့ ဒါယကာ ႀကီး ဒကာေတာ္ ေရေျမ့ရွင္ မင္းတုန္းမင္း အလွဴ ႀကီးေပးမကြ ဆိုၿပီး ကိုယ္ပိုင္ ပိုက္ဆံ က်ေတာ့ မထိပဲ တိုင္းျပည္ ပိုက္ဆံ ေတြနဲ႔ အလွဴ လုပ္တာ ကိုမ်က္မုန္း က်ိဳးတဲ့ ဦးဖိုးလိႈင္ဟာ-
“ေကာင္းမြန္စြာ ကုန္စည္ ကူးသန္း ေရာင္း၀ယ္ ရေအာင္၊ လယ္ယာ လုပ္ေဆာင္ ရေအာင္၊ ေစာင့္ထိန္း ေစမည့္၊ ေစာင့္ ထိန္းရန္ ပို႔ေပးသည့္ အခြန္ အတုတ္ ကိုယူၿပီးလွ်င္ အလိုရွိရာ လွဴဒါန္း ေပးကမ္းျခင္း ကိုမလုပ္သင့္။ ေစာင့္ထိန္းရန္ ေပးသည့္ အခြန္ အတုတ္ ကိုယူ၍ စားေသာက္ သံုးေဆာင္ေသာ မင္း၊ မွဴးမတ္၊ ရဲမက္ လက္နက္ ကိုင္ တို႔သည္ ကုန္သည္ လယ္လုပ္တို႔ ေဘးရန္ မရွိ၊ ကူးသန္း ေရာင္း၀ယ္ လုပ္ေဆာင္ ႏိုင္ေအာင္၊ ဧကန္ ေစာင့္ေရွာက္ သင့္သည္၊ မေစာင့္ မေရွာက္၊ အလိုရွိရာ လွဴဒါန္း ေပးကမ္း စားသံုး ေနလွ်င္ ခိုးျခင္း ၂၅ ပါးတို႔တြင္ လိမ္လည္ လွည့္စား၍ ယူေသာ ကုဋာ ၀ဟာရ၊ ႏိွပ္စက္၍ ယူေသာ ပသယွပ ၀ဟရ တို႔ မွလြတ္ႏိုင္ရန္ အေၾကာင္းမရွိ” တဲ့။ ဘုရား ၀တ္ျပဳ အၿပီးမွာ ရည္မွန္းၿပီး ဦးသံုးႀကိမ္ ခ်ထိုက္ သူပါပဲ။
ဘုရင္ ကို သမီး ေပးထား ၿပီး လႊတ္ေတာ္ ထဲ ေထာင္လႊား ေနတဲ့ ဘုရင့္ ေယာကၡမ ၀န္ႀကီးေတြကိုလည္း-
“အမ၊ ႏွမ၊ သမီး ကကို၊ စ၍ ဆက္ႏွင္း၊ လက္ေဆာင္ သြင္း၍၊ စိုးမင္း ခ်စ္ျမတ္၊ ထိုအမတ္သည္၊ အတတ္ မရွိ၊ သတၱိ ကင္းကြာ၊ ဘုန္းႀကီး လာမူ၊ ျပည္ရြာ ပ်က္ေၾကာင္း၊ တစ္ပါးတည္း” လို႔ ပိုးစိုး ပက္စက္ ေရးထည့္ လိုက္လို႔ သမက္ ေတာ္ႀကီး စိတ္ေတာ္ ႀကီးၿပီး လွံနဲ႔ ေဆာင့္ထိုး တာခံရ မလို႔ သီသီေလး လိုတယ္။ ေၾကာက္မယ္ မ်ားထင္ သလား။ သီေပါ လက္ထက္ ေရာက္တဲ့ အထိ ဘုရင္၊ မိဖုရား ေငြသံုးၾကမ္း တာျမင္ျပန္ေတာ့-
“ဘုရင္ မင္းျမတ္ လြန္စြာ အသံုး အျဖဳန္း ႀကီးေၾကာင္း၊ ဘဏၭာေတာ္ ဆိုသည္မွာ ဆင္းရဲသား၊ ေက်းေတာ္မ်ိဳး၊ ကြ်န္ေတာ္ မ်ိဳး မ်ား၏ ေခြ်းနည္းစာ မွ ညႇစ္ထုတ္ ယူထား ရသည္ ျဖစ္၍ ေက်ာက္ခဲ သလဲ ကဲ့သို႔ သေဘာ မထားသင့္” ဆိုၿပီး ေျပာထည့္ လိုက္တာမွာ တခါတည္း အက်ဥ္းက်ၿပီး နာလံ မထူႏိုင္တဲ့ ဘ၀ ေရာက္သြား ရွာပါတယ္။
သူ႔ စကားမွာ မွတ္သားဖြယ္ အေကာင္းဆံုး ကေတာ့ ဥေရာပ မွာ ထြန္းကား တဲ့ ဒီမို ကေရစီ ဆိုတာ ျမန္မာ တို႔ ရင္းႏွီး ကြ်မ္း၀င္ တဲ့ အပရိ ဟာနိယ တရား သာျဖစ္လို႔ Constitutional Monarchy စနစ္ ကိုေျပာင္းၿပီး အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ လိုက္ရင္ ေအာင္ျမင္ မွာ ေျမႀကီး လက္ခတ္ မလြဲတဲ့၊ လြမ္းေလာက္ စရာေတြ။

ကိုးကား။

1. သန္းထြန္း၊ ေဒါက္တာ၊ ေခတ္ေဟာင္း ျမန္မာ ရာဇ၀င္
2. ဖိုးလိႈင္၊ ေယာမင္းႀကီး၊ ဦး၊ ရာဇ ဓမၼ သဂၤဟ က်မ္း
3. တင္၊ ဦး၊ ပုဂံ ၀န္ေထာက္၊ ျမန္မာ မင္းအုပ္ခ်ဳပ္ ပံု စာတမ္းမ်ား၊ တတိယတြဲ။