Hiriautatpa

500 days in Dvaravati (8)

06 Sep 2008 1 Comment

by သင့္လူ in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ

ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၈)

ဇီးပင္စု မွ နတ္မိမယ္မ်ား

ဘီ၊ အမ္၊ ဒဗလ်ဴ ဇိမ္ခံ ဆလြန္းကားႀကီး သည္ အလြန္ ေကာင္းမြန္ လွသည့္၊ ႏိုင္လြန္ ကတၱရာ ခင္းမိုးပ်ံ လမ္းမ ႀကီးတစ္ေလွ်ာက္ ခပ္ျမန္ျမန္ ေျပးေန၏။ ရာသီ ဥတု ကအံု႔အံု႔ အိုက္အိုက္။ ကားထဲတြင္ေတာ့ ေလေအးစက္ ေၾကာင့္ ေအးျမေနသည္။ လမ္းေဘး ၀ဲယာ ႏွစ္ဖက္ စလံုး မိုးသို႔ တိုးထြက္ လုလု အေဆာက္ အဦး မ်ားျဖင့္ ျပည့္ညပ္ လ်က္။ အမ်ား အားျဖင့္ ေတာ့ ေဆာက္လက္စ တို႔လို႔ တန္းလန္းမ်ား။ ကားေမာင္းပံု မ်ားက မ်က္စိ ထဲ ကိုးလိုး ကန္႔လန္႔ မို႔ အာရံု စိုက္ၾကည့္ရာ ဘယ္ေမာင္း စနစ္ ျဖစ္ေန သည္ကို ေတြ႔ရ၏။

ေၾသာ္– ဘန္ေကာက္၊ ဘန္ေကာက္။

(၁၄) ရာစု မွစ၍ အေရွ ႔ေတာင္ အာရွ ၏ေခတ္ အမွီဆံုး ၿမိဳ ႔ေတာ္ႀကီး အျဖစ္ ၄၁၇ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ရပ္တည္ ႏိုင္ခဲ့သည့္ အယုဒၶယ ပ်က္သုဥ္း ခဲ့ၿပီးေနာက္ ေျခရာလည္းေပ်ာက္၊ ေရ လည္းေနာက္ခဲ့ ရရွာသည့္ ဒုကၡ ပင္လယ္ေ၀ လ်က္ရွိေသာ ထိုင္းျပည္သူ တို႔ကို ဦးေဆာင္လ်က္ ဖရာ့ တက္ရွင္ ေခၚ ငတပါးမင္း သည္ ၿမိဳ ႔ပ်က္ႀကီး အယုဒၶယ မွ ကီလို မီတာ ၆၀ ခန္႔ အကြာ၊ ဒြါရာ ၀တီ ထိုင္းတို႔ ၏ အသက္ေသြးေၾကာ ေခ်ာင္ဖုယားျမစ္ ၏ အေနာက္ဖက္ကမ္း ရွိ သြန္ဘူရီ အရပ္ တြင္ ၿမိဳ ႔ေတာ္ သစ္ကို တည္ခဲ့ၾက၏။ ဖုရာ့ တက္ရွင္ မင္းအျဖစ္ခံယူ စဥ္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ မွာ ဖရာ့ ခ်က္ကရီ ျဖစ္၏။ ထိုကာလ မ်ား မတိုင္မွီ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ အယု ဒၶယ ဘုန္းမီး ေနလ ေတာက္ပ စဥ္ ကတည္းက သြန္ဘူရီ ႏွင့္မေ၀းလွေသာ ေခ်ာင္ဖုယားျမစ္ အေရွ ႔ဖက္ကမ္း တြင္ျမစ္တြင္း သို႔ စီး၀င္ရာ ကေလာင္း တူးေျမာင္း အသြယ္သြယ္ တို႔ေပၚ ခြမိုး၍ တည္ေဆာက္ ထားေသာ ကုန္သြယ္ စခန္းေလး တစ္ခု ရွိခဲ့၏။ ဇီးပင္ရိုင္း မ်ားေပါမ်ားလွ သျဖင့္ ထိုစခန္းေလး ကို ဇီးပင္စု ဟု အဓိပၸါယ္ ရေသာ ဘန္ေကာက္ ဟုလူသိမ်ားခဲ့ ၾကသည္။

ၿမိဳ ႔ေတာ္သစ္ သြန္ဘူရီ ႏွင့္ ခါေတာ္မွီ ဘုရင္ တက္ရွင္ ၏သက္တမ္း မွာ ၁၅ ႏွစ္သာ တာရွည္ခဲ့သည္။ စိတ္ေဖာက္ျပန္ သြားၿပီး နယ္ႏွင္ ခံခဲ့ ရေသာ တက္ရွင္ ၏ထီးနန္း ကိုစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဖရာ့ ခ်က္ကရီ က သိမ္းပိုက္၍ ရာမ မင္းဆက္ ကို တည္ေတာင္သူ ပထမ ရာမ မင္းႀကီး ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဖရာ့ ဗုဒၶ ယုဖၹ ခ်ဴလာ လုကၡ ဘြဲ႔ေတာ္ ကိုခံယူ ေတာ္မူေသာ ပထမ ရာမ ဘုရင္သည္ စိတ္ႏွလံုး ညိဳးခ်ံဳးဖြယ္ သြန္ဘူရီ ကိုစြန္႔ပါယ္၍ ၁၇၈၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီ ၂၁ ရက္တြင္ ဘန္ေကာက္ ကိုၿမိဳ ႔ေတာ္ သစ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ မြန္းမံ တည္ေဆာက္ ခဲ့သည္။ ၿမိဳ ႔ေတာ္သစ္ ကို အကၡရာ စာစု ၆၆ ခုပါေသာ တရား၀င္ အမည္နာမ “Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Yuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit” ဟုေခၚတြင္ေစ ေသာ္လည္း ေခၚရင္း ႏွင့္ပင္ ပ်ံလြန္ေတာ္ မူႏိုင္ ေလာက္သည့္ ထိုအမည္ရွည္ ႀကီး ကို ဘယ္သူမွ မေခၚႏိုင္ခဲ့ၾက။ အတိုေကာက္ Krung Thep Maha Nakhon ေခၚ Krung Thep ဟုေခၚခဲ့ၾကသည္။ အဓိပၸါယ္ ကေတာ့ နတ္ဘုရား မ်ားႏွင့္ နတ္မိမယ္တုိ႔ ေပ်ာ္စံရာ မဟာ ၿမိဳ႕ေတာ္ တဲ့ေလ။

“ေဟး–ဆာ။ ယူဂိုး– ရန္နန္– အပါတ္မင့္။ ယက္စ္?” ဘာေျပာလိုက္ တာပါလိမ့္။ တၿငိမ့္ၿငိမ့္ ေျပးေနေသာ ကားေပၚမွာ တသိမ့္သိမ့္ ေတြးရင္း လိုက္ပါလာေသာ သူသည္ ကားဆရာ သူ႔ကို လွမ္းေျပာ လိုက္ေသာ စကားကို ရုတ္တရက္ ၾကားလိုက္ ေသာ္လည္း နားမလည္လိုက္။ ဘာ ဘာသာ စကားျဖင့္ ေျပာသည္ကိုပင္ ရုတ္တရက္ သေဘာမေပါက္။ ႏွစ္ခါ သံုးခါ ႀကိဳးစား ေျပာသည္ကို ၾကားရမွ ရန္နန္ အိမ္ယာ သို႔ သြားမွာလား လို႔ ကားဆရာ ကအဂၤလိပ္ လိုေမးမွန္း သေဘာ ေပါက္ရရွာေတာ့သည္။ သူအနည္းငယ္ အလုပ္ရႈပ္သြားသည္။

အိတ္ႀကီး ထဲမွ အိတ္ကေလး ကိုထုတ္။ အိတ္ကေလး ထဲက ပိုက္ဆံအိတ္ ကိုထပ္ထုတ္။ ပိုက္ဆံအိတ္ ထဲမွသြားရမည့္၊ ေနရမည့္ ေနရာ၏ လိပ္စာကဒ္ ကိုထုတ္။ အား- ဟုတ္သည္။ ရန္နန္ အပါတ္မင့္။ အိုေက လား၊ အိုေက ေပါ့။ ဘယ္နား ေရာက္ေနၿပီ မွန္းေတာ့ မသိ။ သူျပန္ေျပာတာ ကိုေခါင္းတညိတ္ညိတ္ လုပ္ျပေနပံု ကိုေထာက္၍ ကားဆရာ သိသည္ဟု ပဲ စိတ္ခ် ထားလိုက္သည္။ အေတြး ေရယာဥ္ေၾကာထဲ ျပန္ေမ်ာ သြားျပန္သည္။

ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္ ျဖစ္ခ်င္ လြန္းလြန္ လြန္း၍ နတ္ဘုရားေတြ၊ နတ္မိမယ္ ေတြ၊ နတ္သူငယ္ေတြ၊ နတ္ ဘိုးဘြားေတြ ေပ်ာ္ၾကသည့္ ၿပိဳင္စံရွား ၿမိဳ ႔ေတာ္ မဟာ ဟုနာမည္ေပးခဲ့၊ ကင္ပြန္းတပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဘန္ေကာက္ ဆိုေသာ စကားက ေရွးဦးပိုင္း လူစြန္႔စား ခရီးသည္မ်ားႏွင့္ ကုန္သည္ တို႔၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ကမၻာသံုး ေ၀ါဟာရ မွာတြင္က်ယ္ခဲ့ၿပီ မို႔ အစားထိုး၍ မရႏိုင္ ၾကရွာေတာ့။ Krung Thep (ထိုင္းအသံထြက္- ကုန္းမ္ေထ့) သည္ဘယ္လိုမွ မူလ လက္ေဟာင္း ဇီးပင္စု ေခၚ ဘန္ေကာက္၏ အမည္နာမ ဂုဏ္သတင္းကို မလႊမ္းႏိုင္ပဲ ၾကာေလေလ၊ ဘန္ေကာက္ အမည္က တြင္ေလေလ ျဖစ္လာ၏။ ဘန္ေကာက္ဆိုေသာ စကားလံုးက ၀တ္ေက်ာင္းသံ။ ေမာင္းသံ၊ အလြန္ထူးဆန္း လွေသာ မသာ ယာလွသည့္ နားၿငီး စရာ အသံေပါင္းစံု ေရာႁပႊမ္း ျပည့္ညႇက္ ေနသည့္ ဤေျမ အတြက္ အလြန္ေလွ်ာ္ကန္ သင့္ျမတ္ လွေသာေၾကာင့္ပင္။ ေခတ္ဦး စာဆိုႀကီး ႏို၀ယ္ ကိုး၀ဒ္ ၏ လူသိ မ်ားလွသည့္-

ဘန္ေကာက္မွာ

ဆယ့္ႏွစ္ နာရီ က်ေတာ့

သူတို႔ ပါးစပ္က

အႁမႇပ္ တစီစီနဲ႔

ေျပးလႊား ေနၾက–

ဆိုေသာ ေတးသြားကို ကုန္းမ္ေထ့မွာ ဆယ့္ႏွစ္နာရီ က်ေတာ့ ဟု ဘယ္သူမွ ျပင္ဆင္ ၿပီးဆိုၾကည့္ ဖို႔ရာ လည္းစိတ္ကူး မရွိ ၾကပါ။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ အရပ္သံုး အမည္ ဘန္ေကာက္ ကား မင္းစိုး ရာဇာသံုး ကုန္းမ္ေထ့ အမည္ ကိုဒိုင္ပြဲရပ္ ျဖင့္ တဖက္သတ္ အႏိုင္ယူ လိုက္ေတာ့၏။ ထိုင္းတို႔၏ ၿမိဳ ႔ေတာ္ ဘန္ေကာက္ သို႔မဟုတ္ ဇီးပင္စု။

တစ္ခုေတာ့ မွန္သြားပါသည္။ ကုန္းမ္ေထ့ အမည္ မတြင္ခဲ့ေပမဲ့ ၂၀ ရာစု အေစာပိုင္းမွ စ၍ ဘန္ေကာက္သည္ အာရွ တိုက္၏ အေကာင္းဆံုး ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္သည့္ Sex Industry ၏ ဗဟိုခ်က္မ အျဖစ္ အႏွိပ္ခန္း၊ ေရခ်ိဳးခန္း၊ ကာမ ခန္း၊ တဏွာခန္း မ်ား အႀကီး အက်ယ္ ဖြံ႔ၿဖိဳး လာေသာေၾကာင့္ နတ္ဘုရားမ်ား ေပ်ာ္မေပ်ာ္ေတာ့ မသိ၊ နတ္မိမယ္ တို႔ ေပ်ာ္စံရာ ျဖစ္သည္ကေတာ့ ေျမႀကီး လက္ခတ္ မလြဲ ေသခ်ာလွသည္ မဟုတ္ေလာ ဇီးပင္စုမွ နတ္မိမယ္ အေပါင္းတို႔။

ကားဆရာ သည္လမ္းက်ဥ္း လမ္းေႁမႇာင္ ေလးမ်ား အတြင္း ေကြ႔ကာ ၀ိုက္ကာ ေမာင္းေန၏။ သူကလည္း ေနာက္ခန္းမွ ယိမ္းကာ ငိုက္ကာ လိုက္ေန၏။ ေမာင္းခ်င္ ရာေမာင္း။ ေရာက္ခ်င္ ရာေရာက္။ အခ်ိန္တန္ ေတာ့ရပ္လိမ့္ မေပါ့။ တကယ္ပဲ ခဏ ေနေတာ့ အလြန္ မတန္ က်ဥ္းေျမာင္းေသာ၊ ကားတစ္စီး ၀င္သာရံု လမ္းပိန္ ေလးတစ္ခု ထဲ၀င္ၿပီး ထိုလမ္း အလယ္ ေလာက္မွာ ရွိေသာ ၿခံ၀င္းႀကီး တစ္ခု အတြင္း ၿငိမ့္ကနဲ ထိုးရပ္ လိုက္သည္။

သူကားျပင္ ထြက္လိုက္၏။ အထပ္ျမင့္ အေဆာက္ အဦးႀကီး ႏွစ္ခု ေက်ာခ်င္းကပ္။ ဖင္ခ်င္းေပါက္ တည္ေဆာက္ထား သည့္ ၿခံ၀င္းႀကီး။ သူေနရမည့္ ရန္နန္ အိမ္ယာ ဆိုတာ ဒါပဲ ေနမွာေပါ့။ ကားဆရာ က အထုပ္ေတြ ခ်ေပးေနသည္။ ၿပီးေတာ့ ေဘာက္ခ်ာ စာရြက္ တစ္ရြက္ ထိုးေပးၿပီး ေအာက္နား တစ္ေနရာ ကိုလက္ညႇိဳး ထိုးျပ ေန၏။ ေျပာဦးေလ၊ အဂၤလိပ္လို၊ ဒါက်ေတာ့ ဒင္းမေျပာတတ္ ေတာ့။ သို႔ေသာ္ သူနားလည္၏။ က်သင့္ေငြ ကိုသက္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႔ အစည္းထံ ျပန္လည္ ေတာင္းခံရန္ သူ႔ကို လက္မွတ္ ထိုးခိုင္းျခင္း ျဖစ္သည္။ လက္မွတ္ ထိုးေပးၿပီးေတာ့ သူ႔ကို ႏႈတ္ဆက္ သည့္အေန ျဖင့္ လက္အုပ္ခ်ီျပန္သည္။ ဒီတစ္ခါ ေတာ့ ျဖည္းျဖည္းေလးေလး ႏွင့္ ပီပီ သသႀကီး ႏႈတ္ဆက္ျပန္သည္။ ဆ၀ါဒီး—–ခပ္။

ေၾသာ္–ဒီလိုလား။ ဒါေၾကာင့္ ေလဆိပ္တုန္းက ငါျပန္ေျပာေတာ့ တစ္မ်ိဳးေတာ့ တစ္မ်ိဳးပဲ လို႔ထင္သား။ သူေတြးရင္း ရယ္ခ်င္ စိတ္ကို ထိန္းမရ။ ထိုင္းတို႔၏ နာမည္ေက်ာ္ ပီယ ၀ါစာ ႏႈတ္ဆက္ စကား ဆ၀ါဒီးခပ္ ကို သူ ထင္သလို ခ၀ါဒီးရွပ္ ဟုႀကိတ္ပစ္ခဲ့သည့္ အတြက္ ကားဆရာက မေက်ပြဲ ႏြဲျခင္းျဖစ္သည္။ တခါတုန္းက အေ၀းေျပးကား တစ္စီးေပၚမွာ သူႏွင့္ ဆံုေတြ႔ဖူးသည့္ အေနာက္တိုင္းသား မ်က္ႏွာျဖဴ ကသူ႔ကို “ဖင္ ဂ လာ ဘာ” လို႔ ႏႈတ္ဆက္ သြားသည္ ကိုလည္း သတိ ရမိသည္။ ကဲ–ကဲ– ဆ၀ါဒီး ခပ္ပါသတဲ့ ခင္ဗ်ာ။

သင့္လူ