Hiriautatpa

Examination (2)

02 Dec 2008 2 Comments

by သင့္လူ in အက္ေဆး

စာ ေမး ပြဲ (၂)

(၁)

စာေမးပြဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိ၏။ ထို အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ စာေမးပြဲ တို႔ကို မရိုးရေအာင္ အစြမ္းကုန္ က်င္းပသည္ ကေတာ့ ေဆးတကၠသိုလ္ မ်ားပင္။ လူတကာ သိသည့္ ေရးေျဖ စာေမးပြဲ မွာပင္ အေမး ႏြားေက်ာင္းသား။ အေျဖ ဘုရားေလာင္းပံုစံ နည္းနည္း ေမးၿပီး မ်ားမ်ား ေျဖရသည့္ essay type ပံုစံ၊ သိသမွ် တိုတို ရွင္းရွင္း ခ်ေရးရ သည့္ multiple short question (MSQ) ပံုစံ၊ တစ္ခုေမး တစ္ခုေျဖ၊ မွန္ရင္ေန၊ မွားရင္ ေသရမည့္ multiple choice question (MCQ) ပံုစံ၊ ဘြဲ႔လြန္ အဆင့္ ကိုးကား သိုင္း၀ိုင္း ခ်ဲ ႔ထြင္ ေဆြးေႏြး ေျဖဆို ရသည့္ open book ပံုစံ တို႔ကို သူ႔ အဆင့္ ႏွင့္သူ စံုတကာ ေစ့ေအာင္ ေမး၏။

ဒါနဲ႔တင္ ၿပီးသလား။ ေ၀းစြ ေျခာက္ပါး။ ဗိုက္ဗာ ဗိုစီ (Viva voce) ေခၚ ေဆးေက်ာင္းသားတိုင္း ရင္ခုန္ ဖင္တုန္ ရသည့္ ႏႈတ္ေျဖ စာေမးပြဲက ေရးေျဖ ေနာက္မွ ဖ၀ါးေျခထပ္၊ ထပ္ခ်ပ္မကြာ ပါပါေသး။ ၿပီးေရာ့လား။ ႏိုး။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ဆရာ၀န္ တစ္ဦး ျဖစ္လာဖို႔ ေလ့က်င့္ ပ်ိဳးေထာင္ ရသည္မွာ စာကေလးနဲ႔ ေရးျပလိုက္၊ ပါးစပ္ က ဆီမန္း မန္းသလို စာရြတ္လိုက္ႏွင့္ ဘယ္ၿပီး လိမ့္မည္နည္း။ သူႏွင့္ ႏွဖူးေတြ႔၊ ဒူးေတြ႔ ေတြ႔ရမည့္ လူနာကို ဘယ္လို ခ်ဥ္းကပ္ ကိုင္တြယ္ သလဲ ဆိုတာ သိရဖို႔၊ အကဲျဖတ္ ႏိုင္ဖို႔ အေရးႀကီးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လည္း ေဆးတကၠသိုလ္ မ်ားတြင္ အျခား မည္သည့္ ပညာေရး တြင္မွ မေတြ႔ ႏိုင္ေသာ လူနာ ခုတင္ေဘး စာေမးပြဲ (Bed side examination) ဆိုတာ ရွိရသည္။ ထိုအရာကို မျဖတ္သန္း ႏိုင္ပဲ ဆရာ၀န္ မျဖစ္ စေကာင္း။

(၂)

ေဆးေက်ာင္းသား ဘ၀က ေက်ာ္လြန္ ျဖတ္သန္း လာခဲ့သည့္ အဆိုပါ စာေမးပြဲ ေပါင္းစံု ကိုခုထိ ျပတ္ျပတ္ ထင္ထင္ အမွတ္ ရေနဆဲ။ ေဆးေက်ာင္းသားတိုင္းလည္း ၄င္းတို႔ႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာ အမွတ္ ရစရာ မ်ားတြင္ ထိပ္ဆံုးက ေနရာ ယူထား သည္မွာ ကိုယ္ေတြ႔ စာေမးပြဲ အေတြ႕အႀကံဳမ်ား ျဖစ္မည္ ထင္၏။ ေျပာရလွ်င္ စာေမးပြဲ နတ္ဆိုးႏွင့္ ဘတျပန္ က်ားတျပန္ နဘန္း ဖက္လံုး ၾကရသည့္ ဘ၀ကို ထုသား ေပသား အက်ဆံုးမွာ ေဆးတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ဘ၀ပင္ ျဖစ္သည္။ ဒုတိယႏွစ္ မွသည္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ အပိုင္း(ခ) ထိ အထပ္ထပ္ ကာရံ ထားေသာ စာေမးပြဲ တံတိုင္းမ်ားကို ေက်ာ္ႏိုင္စြမ္း ရွိမရွိ စစ္ေဆးေသာ အဆိုပါ ကာလ တာရွည္ လက္ရည္စစ္ ပြဲႀကီးတြင္ လက္ခေမာင္းခတ္ ေက်ာ္လႊား ႏိုင္ဖို႔ ဆိုသည္မွာ သိပ္ေတာ့ မလြယ္။ လမ္းခုလတ္ မွာပင္ ပိုးလိုး ပက္လက္ လန္ကုန္ သူမ်ား၊ အံကို ခဲေသာ္လည္း ပန္းမပန္ လိုက္ရ သူမ်ား၊ ဘ၀ႏွင့္ စေတး လိုက္ရ သူမ်ား တို႔၏ မ်က္ရည္စ တို႔ျဖင့္ လိမ္းက်ံ ခင္းက်င္း ထားေသာ လမ္းရွည္ႀကီး ျဖစ္သည္။ သားသားကို သနားပါ၊ မီးမီးက ဆရာ၀န္ သိပ္ျဖစ္ ခ်င္တာ၊ ဘာဘာ ညာညာ မ်က္ရည္ခံ ထိုး၍ မရစေကာင္း။

(၃)

ဆရာ၀န္ ဘ၀ကို အားက်လို႔။ အထင္ႀကီးလို႔၊ မိဘက ျဖစ္ေစ ခ်င္လို႔၊ ငယ္ငယ္ ထဲက ရည္မွန္းခ်က္ ထားလို႔၊ အေၾကာင္း မ်ိဳးစံု ျဖင့္ ေဆးတကၠသိုလ္ သို႔ေရာက္လာ ၾကသူ မ်ားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ စာႀကိဳးစားသည့္ အရွိန္ မကုန္ေသး သျဖင့္လား။ တကၠသိုလ္ ၀င္တန္း တုန္းက သင္ၾကား ခဲ့ရသည့္ ဘာသာရပ္ မ်ားကိုသာ ဆက္လက္ တစ္ဆင့္ျမႇင့္ သင္ၾကား ေသာေၾကာင့္လား မသိ၊ ေဆးတကၠသိုလ္ ပထမႏွစ္ စာေမးပြဲ မ်ားကိုေတာ့ အမ်ားအား ျဖင့္ ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္ ႏိုင္ၾက၏။ ဒါေတာင္ ခုေနာက္ပိုင္း ပထမႏွစ္ မွာပင္ စူပါ ဆပ္ပလီ။ ေအာလ္ ေရာင္း။ ဒီဘား။ ေက်ာင္းထြက္ ရသည့္ ႏႈန္းမ်ားက မႀကံဳ စဖူး။ ထူးကဲ ဒီေရ တက္သည့္ႏွယ္ ျမင့္မား လာေနသည္။ စတင္၍ ဒုကၡႏွင့္ ရင္ဆိုင္ ရသည္က ဒုတိယႏွစ္ ျဖစ္၏။

ဒုတိယႏွစ္တြင္ ေဆးေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားတိုင္း မသိမျဖစ္ သိကို သိမွ ရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ သိေအာင္ လုပ္ကို လုပ္ရမည္ဟု ပါးစပ္ႀကီးမ်ား အျပည့္အေဖာင္း အာေခါင္ ျခစ္၍ ႀကံဳး၀ါး ေႂကြးေၾကာ္ ထားသည့္ ေဆးအေျခခံ ဘာသာရပ္ မ်ားကို စတင္ သင္ၾကား ရေတာ့သည္။ တကယ္ ေတာ့လည္း ပံုမွန္ လူ႔ခႏၶာကိုယ္ အေၾကာင္း မွ်သာပါ။ လူ႔ခႏၶာကိုယ္ ဖြဲ႔စည္းပံု၊ ကလီစာ တို႔က ဘယ္ေနရာ၊ ႂကြက္သား၊ ေသြးေၾကာ၊ နာဗ္ေၾကာ၊ အရိုး တို႔က ဘယ္သို႔ ဘယ္ပံုစသည့္ လူပထ၀ီ ဘာသာရပ္ကို ခႏၶာေဗဒ (Human anatomy) ဟုေခၚ၏။ ထို ကလီစာ ေပါင္းစံုတို႔ အုပ္စု ဖြဲ႔၍ ဘယ္သို႔ ဘယ္ပံု အလုပ္လုပ္သည္၊ အျပန္အလွန္ ဘယ္လို ဆက္စပ္ သည္ကို အေလးေပး သင္ၾကားသည့္ ဘာသာရပ္က ဇီ၀ ကမၼေဗဒ (Human physiology) ဆိုပဲ။ ေဆးေက်ာင္းသားပါး မ၀ တ၀၊ ျမန္မာစာမွာ ျပင္ညႇာယွိ အေခၚခံ ထိုက္သူ သူေကာင့္သား မ်ားက ဇီ၀ ကာမေဗဒ ဟုအာေပါင္ အာရင္း သန္သန္ ေခၚၾက၍ သက္ဆိုင္ရာ ဆရာမ်ား ကာမသွ်တၱရ က်မ္းပဲ သင္ေပး ရမလိုလို။

လူတစ္ကိုယ္ လံုးတြင္ အေျခခံ အက်ဆံုး ယူနစ္သည္ ဆဲလ္ (cell) ျဖစ္၏။ ထိုဆဲလ္တို႔ တူရာတူရာ စုဖြဲ႔သျဖင့္ ခႏၶာအိမ္ ဆိုတာ ျဖစ္လာ ရသည္။ ရွာေဖြေလ၊ ေတြ႔ရွိေလ ေခတ္ႀကီးတြင္ ဆဲလ္ေလာက္ႏွင့္ မတင္းတိမ္ ၾကေတာ့။ ဆဲလ္၏ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္မ်ား၊ ဆဲလ္၏ ကိုယ္တြင္းကို အႏုၾကည့္ မွန္္ဘီလူး ႀကီးမ်ားျဖင့္ ထပ္ကာ တလဲလဲ ေခ်ာင္းျခင္း အားျဖင့္ ဆဲလ္၏ အျမဴေတ ႏူကလိယပ္ႏွင့္ သူ႔ကို ႀကိဳးကိုင္သည့္ ဂ်င္း (Gene) ဆိုသည္ ကို ေတြ႔ၾက ျပန္၏။ မေက်နပ္ေသး။ ဂ်င္းကို ပိုက္စိတ္တိုက္ ၾကျပန္ရာ ဂ်င္း၏ ယူနစ္ ဒီအန္ေအ (DNA) ႏွင့္ ၄င္း၏ ရင္သပ္ ရႈေမာဖြယ္ ဓာတုသဘာ၀ တို႔သည္ ၾကည့္ေလ၊ ျမင္ေလ ျဖစ္လာ၏။ ထိုသို႔ လူတကိုယ္လံုးကို အဆံုးစြန္ ခြဲျခမ္း စိတ္ျဖာ လိုက္ေသာ္ ဓာတု ျဒပ္ေပါင္းမ်ား ခ်ည္းသာ။ ဤပညာကို ဇီ၀ ဓာတုေဗဒ (Biochemistry) ဟု ၀ိၿဂိဳလ္ ျပဳ၏။ ဒုတိယႏွစ္ ေဆးေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသား မ်ားကို အေသးစိတ္ သင္ၾကား၏။

ဇာတ္သမားျပန္ မွတ္သားစရာ က်န္ကိုက်န္ရမည္။ သင္စရာရွိတာ သင္ၿပီးလွ်င္ ေမးစရာရွိတာ ေမးကို ေမးရမည္။ ေမးတာကို ေျဖကို ေျဖႏိုင္ ရလိမ့္မည္။ မေျဖ ႏိုင္လွ်င္ ျပန္သင္။ ျပန္ေမး၊ ျပန္ေျဖ သံသရာ လည္ကို လည္ရ လိမ့္မည္။ ထိုထိုေသာ ထံုးကို ေဆးတကၠသိုလ္တြင္ က်င့္သံုးသည္။ ေကာင္းလွပါၿပီ။