အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္ (၆၅)
20 May 2010 Leave a Comment
in ဘာသာျပန္, အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္
ပစ္ေမ်ွာှလင့္ထားခဲ့သလိုပင္ ဇက္ဘူတာတစ္ဝိုက္ ဂိုက္နွစ္ရာ ပါတ္လည္အထိ ျဖန့္က်က္၍ လံုျခံုေရးမ်ားမဲမဲလွုပ္ ေနေအာင္ေစာင့္ေနျက၏။ တစ္တြဲထဲပါေသာ ရထားသည္ ဇက္ဘူတာကို တစ္နာရီ မိုင္ေျခာက္ဆယ္ နွုန္းျဖင့္ အရွိန္ ျပင္းစြာ ျဖတ္ေက်ာှသြားသည္ကို ေတြ့လိုက္ျကရသည့္ ထိုလံုျခံုေရးမ်ားသည္ ရထားတြဲထဲတြင္ သူတို့သားေကာင္မ်ား ရွိဦးမည္အထင္နွင့္ ရထားပါဝါလိုင္းမ်ားကို လ်ွပ္စစ္ဓါတ္အား ပို့လြွတ္မွုကို ျဖတ္ေတာက္ရန္ အလုပ္မ်ားေန၏။ေနာက္ခုနွစ္မိနစ္အျကာ လံုျခံုေရးမ်ားရထားေပါှေရာက္သြားျပီး သူတို့မွန္းခ်က္နွင့္ နွမ္းထြက္မကိုက္မွန္းသိျကသည့္ အခ်ိန္ဝယ္ ဒတ္ပစ္တို့လူစုသည္ အူးရစ္ဝုဖ္သေဘဿငာျကီး၏ ေဘးတြင္ကပ္ရပ္ထားေသာ အလ်ွား ၄၂ ေပရွည္သည့္ ဂရန္း ဘန့္ခ္ ဇိမ္ခံခရူဇာေမာှေတာှဘုတ္ျကီးေပါှသို့ေရာက္ေနျပီ ျဖစ္၏။
“ငါတို့ ဒုန္းတြန္းစက္ေတြေတာ့ ထားခဲ့ရေတာ့မွာေပါ့” အယ္လ္က မခ်ိတင္ကဲေျပာလိုက္၏။
“ပက္နဲ့ မီဂန္ကို ေရကူးခိုင္းလို့မျဖစ္ဖူးေလကြာ၊ ခုေလာေလာဆယ္ ဒီနည္းလမ္းကအေကာင္းဆံုးပဲ”
“ဒါဆိုလည္း ျမန္ျမန္ထြက္ျကတာေပါ့”
“သိပ္မေလာနဲ့ အယ္လ္၊ သူတို့မရိပ္မိေအာင္ ျဖည္းျဖည္းထြက္မွျဖစ္မယ္”
ပစ္သည္ ဂရန္းဘန့္ခ္အား စက္နွိုးလိုက္၏။ ဇိမ္ခံသေဘဿငာပီသစြာပင္ ဂရန္းဘန့္ခ္သည္ ညင္သာစြာစက္နွိုးသြား၏။ အသာအယာေမာင္းထြက္လာခဲ့သည္။ အူးရစ္ဝုဖ္သေဘဿငာဧရာျကီးက ဂရန္းဘန့္ခ္ ေမာှေတာှဘုတ္အေပါှတြင္မိုးေန၏။ သူတို့လြတ္ေျမာက္ဖို့အတြက္ အူးရစ္ဝုဖ္ကို တေကြ့တပါတ္ျကီးပါတ္၍ ေရျပင္ေပါှေရာက္ေအာင္ေမာင္းထြက္ရမည္။ လြယ္သည့္ကိစဿစေတာ့မဟုတ္။ ခုထိေတာ့ အဆင္ေျပေနတုန္းရွိေသးသည္။ ေအာှသံ၊ ဟစ္သံ၊ အခ်က္ေပး ေခါင္းေလာင္းသံမ်ားမျကားရ၊ မီးေမာင္းမ်ားျဖင့္ ေရျပင္ကို ထိုးခြဲရွာေဖြျခင္းမ်ားလည္း မေတြ့ရေသး။ ပစ္သည္ အျမန္နွုန္းကို ရွစ္ေနာ့ထ္အထိ ျမွင့္တင္လိုက္သည္။ ဤအျမန္နွုန္းျဖင့္ဆိုလ်ွင္ အူးရစ္ဝုဖ္သေဘဿငာမဟာကို ေကြ့ေမာင္းရန္ အခ်ိန္ (၁၅) မိနစ္ျကာမည္။
ထို (၁၅) မိနစ္သည္ ပစ္တို့အတြက္မူ ၁၅ ကမဿဘာမ်ွျကာသည္ဟု ထင္ရ၏။ ခုခ်ိန္တြင္ သူတို့အေနျဖင့္ အူးရစ္ဝုဖ္ေပါှမွ လွုပ္ရွားမွုမ်ားကို မ်က္ေတာင္မခတ္တမ္းေစာင့္ျကည့္ေနယံုသာ တတ္နိုင္၏။ ခုလိုေဘးတိုက္ျကည့္ရခ်ိန္တြင္မွ အူးရစ္ဝုဖ္၏ ပမာဏအံ့မခန္းျကီးမားထည္ဝါပံုသည္ ပို၍ေပါှလြင္လာ၏။ သူ့ေခတ္သူ့အခါက ထိပ္ထိပ္ျကဲ ကမဿဘာေက်ာှ သေဘဿငာျကီးမ်ားျဖစ္သည့္ တိုင္တန္းနစ္၊ လူစီတားနီးယား၊ ကြင္းေမရီ၊ ကြင္းအယ္လစ္စဘက္ နွင့္ေနာှမန္ဒီ သေဘဿငာ မ်ားအားလံုးကို ဖင္ျပန္ေခါင္းျပန္ဆက္လိုက္လ်ွင္ပင္ အူးရစ္ဝုဖ္ကို မမွီနိုင္ေသး။ ျကီးခ်က္ကေတာ့ ပက္စက္တယ္ ဆိုသည့္ အမ်ိုးအစားထဲကျဖစ္၏။
“ငါေတာ့ ဗိုက္ဆာျပီ၊ ဟမ္ဘာဂါေလးတစ္လံုးေလာက္အုပ္လိုက္ဦးမယ္” အေျကာက္ေျပသြားေသာှ အယ္လ္သည္ ထံုးစံအတိုင္း ရြလာ၏။ တကယ္က ဘာမွ စားစရာမရွိ။
“သမီးလဲစားမယ္” အယ္လ္၏ ရြပိုးထိုးမွုကို မသိေသာ မီဂန္ေလးက တကယ္ဟမ္ဘာဂါစားရမည္ အထင္ျဖင့္ေျပာ ရွာသည္။ ပက္က သူ့သမီးေလးကို ျပံုးျပရင္းနွစ္သိမ့္လိုက္သည္။
“မျကာပါဘူးသမီးရယ္၊ ခဏေလးသည္းခံလိုက္ေနာှ၊ ေနာက္ေတာ့ သမီးျကိုက္တဲ့ ဟမ္ဘာဂါေတြအမ်ားျကီး စားရမယ္”
ပစ္က ပက္ထရစ္ရွာကို ျကည့္လိုက္ျပီး-
“ခင္ဗ်ားတို့ကို သူတို့နွိပ္စက္ျကေသးသလား” ဟုေမးလိုက္သည္။
ပက္က မ်က္နွာကို ရွံုမဲ့ျပရင္း-
“လူကိုေတာ့ မနွိပ္စက္ဘူးရွင့္၊ အလုပ္နဲ့နွိပ္စက္တာ၊ တရက္ကို နာရီနွစ္ဆယ္ အလုပ္လုပ္ရတယ္၊ က်ြန္မ ဘာေတြ လုပ္ရတယ္ထင္လဲ”
“ေနာက္ထပ္ အားမီးနီးစ္အခန္းတစ္ခန္းခန္းထဲက လက္ေရးသေကဿငတေတြ ဘာသာျပန္ရတာမဟုတ္လား”
“အားမီးနီးစ္ သေကဿငတေတြေတာ့ဟုတ္တယ္။ က်ြန္မတို့ေတြ့ခဲ့တဲ့ လ်ွို့ဝွက္အခန္းေတြထဲက မဟုတ္ဘူး၊ အနဿတာတိက မွာသူတို့ေတြ့ခဲ့တဲ့ ျမို့ပ်က္တစ္ခုက ဓါတ္ပံုရိုက္လာတဲ့ သေကဿငတေတြရွင့္”
“ဘယ္လို- အနဿတာတိကမွာေတြ့ခဲ့တဲ့ ျမို့ပ်က္- ဟုတ္လား ပက္”
“ဟုတ္တယ္။ ေရခဲေနတဲ့ ျမို့ေတာှျကီးတစ္ခုပဲ”
“က်ြန္ေတာှ့ကို အယ္လ္ဆီဝုဖ္ေျပာခဲ့တာေတာ့ အားမီးနီးစ္လ်ွို့ဝွက္ အခန္းအားလံုးေပါင္း ေျခာက္ခန္းရွိတယ္တဲ့”
“က်ြန္မအဲဒါေတာ့မသိဘူး။ က်ြန္မသိသေလာက္ေတာ့ သူတို့အဲဒီျမို့ပ်က္ကို တစ္ခုခုေတာ့ အသံုးခ်လိမ့္မယ္။ ဘယ္လိုအသံုးခ်မယ္ဆိုတာေတာ့ မသိခဲ့ဘူးရွင့္”
“ဘာေတြမ်ားထပ္သိခဲ့ရလဲ”
“ကိုလိုရာဒိုနဲ့ စိန့္ေပါ့လ္က်ြန္းမွာ က်ြန္မ ဘာသာျပန္ေပးခဲ့တဲ့အေျကာင္းေတြကို သူတို့အရမ္းစိတ္ဝင္စားတယ္။ အားမီးနီးစ္ေတြ ေဖာှျပခဲ့တဲ့ ကမဿဘာပ်က္ကပ္ရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ အပ်က္အစီးမ်ား အေျကာင္းကိုလည္း သူတို့ အေသး စိတ္ ေလ့လာေနျကတယ္”
“ျကည့္ရတာ က်ြန္ေတာှတို့မသိတဲ့ တစ္ခုခု သူတို့ထပ္ေတြ့ထားပံုရတယ္။ ဒါနဲ့ ေသတဿတာထဲက ဘာေတြလဲ” ပစ္သည္ ပက္ထရစ္ရွာ ကိုယ္နွင့္မကြာေဆာင္ယူလာေသာ လက္ဆြဲေသတဿတာငယ္ေလးကို ျကည့္ျပီးေမးလိုက္သည္။
“အနဿတာတိက ေရခဲ ျမို့ေတာှက ဓါတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြေလ၊ က်ြန္မအလုပ္လုပ္ဖို့ေပးထားတာ”
“ကမဿဘာပ်က္ကပ္ရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ကိစဿစေတြကို သူတို့ေလ့လာေနတယ္လို့ ခင္ဗ်ားေျပာတယ္ေနာှ”
“ဟုတ္တယ္ရွင့္၊ သူတို့အေသးစိတ္ကိုေလ့လာေနျကတာ”
“လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္းကိုးေထာင္က ထားခဲ့တဲ့ အားမီးနီးစ္ေဟာကိန္းကို ဝုဖ္ေတြဘာလို့ဒီေလာက္ယံုျကည္ေနျကတယ္ ဆိုတာ က်ြန္ေတာှေတာ့စဉ္းစားလို့မရဘူး”
“က်ြန္မလည္း တူတူပဲ”
ဂရန္းဘန့္ခ္ သည္ အူးရစ္ဝုဖ္၏ ဦးပိုင္းသို့ေရာက္လာျပီ။ ပစ္သည္ ဂရန္းဘန့္ခ္ကို အျမန္နွုန္း ရွစ္ေနာ့ထ္ျဖင့္ အူးရစ္ဝုဖ္ ၏ လံုးဝန္းေသာ သေဘဿငာဦးပိုင္းျကီးကို ေကြ့ေမာင္းေန၏။ ဒါကိုေက်ာှနိုင္လ်ွင္ သူတို့ေရျပင္က်ယ္ျကီးထဲေရာက္ျပီ ျဖစ္၏။ ပစ္သည္ သူ၏ လမ္းေျကာင္းျပ ကြန္ျပူတာငယ္ကေလးကို ျကည့္ရင္းအလုပ္ေတြရွုပ္ေန၏။ သူတို့၏ ေကာင္းကင္ကား ရွိရာေတာင္ျကားသို့ေရာက္ဖို့ ဘာအကာအကြယ္မွမရွိသည့္ ေရျပင္က်ယ္ျကီးကို သံုးမိုင္ျဖတ္ေမာင္း ရမည္။ ရွာေဖြေရးမီးေမာင္းမ်ား၊ ေအာှတိုမက္တစ္ စက္ေသနတ္မ်ားကို ခုခံကာကြယ္ဖို့ သူတို့မွာရွိသည္က ပစဿစတို နွစ္လက္သာ။ ခုေလာက္ဆိုလ်ွင္ ဇိမ္ခံ ကရူဇာ ပါဝါဘုတ္ျကီးတစ္စီးေပ်ာက္ဆံုးေနသည္ကို ေရျပင္ရွိ အေစာင့္မ်ားထံ အေျကာင္းျကားျပီးေလာက္ျပီ။ သူတို့ေမ်ွာှလင့္နိုင္သည္ကေတာ့ ကင္းလွည့္ေမာှေတာှဘုတ္မ်ား ထက္အရင္ ေတာင္ျကားသို့ ေရာက္ရွိနိုင္မည့္အခြင့္အလမ္း၊ တကယ္ေတာ့လည္း ထိုအခြင့္အလမ္းက ညအိပ္မီးလံုးကေလးထက္ ပင္မွိန္ပ်ပါေသး၏။
+++++++++++++++++++
အခုပင္ သူတို့ေနာက္မွ ေမာှေတာှဘုတ္တစ္စီး တရျကမ္းလိုက္ေနျပီ ျဖစ္၏။
++++++++++++++++++++
“အယ္လ္”
“ဘာတုန္း”
“ပုလင္းအလြတ္ေတြလိုက္ရွာ၊ မီးေလာင္နိုင္တဲ့ ပစဿစည္းေတြလည္းရွာထား၊ မီးေလာင္ဗံုးေတြ လုပ္ထားရမယ္”
အယ္လ့္မ်က္နွာျကီး ျပံုးလာသည္။ ပစ္ကေတာ့ ေက်ာက္ေဆာင္ကို ျကက္ဥနွင့္ေပါက္ရန္ ျကံေနေပျပီ။
“ေအးပါ၊ ငါလုပ္ထားလိုက္မယ္” အယ္လ္သည္ အင္ဂ်င္ခန္းထဲဆင္းသြား၏။
ကင္းလွည့္ ေမာှေတာှဘုတ္သည္ ဂရန္းဘန့္ခ္ေလာက္ မျကီးေသာှလည္း ပိုျမန္သျဖင့္ ပစ္တို့၏ ဂရန္းဘန့္ခ္ကို တခဏ အတြင္းမွီလာသည္။ ပစ္သည္ ေနာက္မွလိုက္လာေသာ ေမာှေတာှဘုတ္ကို အေသအခ်ာျကည့္လိုက္၏။ လံုျခံုေရး နွစ္ေယာက္သာ ေတြ့ရ၏။ တစ္ေယာက္က ေအာှတိုမက္တစ္ရိုင္ဖယ္ကို အသင့္အေနအထားကိုင္ေဆာင္ထားျပီး က်န္တစ္ေယာက္ကေမာှေတာှဘုတ္ေမာင္းလာသည္။
ဂရန္းဘန့္ခ္၏ ေရဒီယိုဆက္သြယ္ေရးစက္မွလည္း စပိန္စကားသံမ်ားထြက္လာ၏။ ေနာက္မွလိုက္လာေသာ ေမာှေတာှဘုတ္မွ သူတို့ကို ဆက္သြယ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ပစ္သည္ မိုက္ခရိုဖုန္းကို ကိုင္၍-
“က်ုပ္စပိန္စကား မေျပာတတ္ဘူး” ဟု စပိန္လိုေျပာလိုက္သည္။ စပိန္လို သူသိသည္မွာ ဤတစ္လံုးသာ။
တစ္ဖက္မွ ဘာမွန္းမသိ ကုန္းေအာှေန၏။
ပက္နွင့္ မီဂန္ကို သေဘဿငာဝမ္းထဲဝင္ေနရန္ ညြွန္ျကားလိုက္ျပီး ပစ္သည္ အရွိန္ကိုေလ်ွာ့ခ်လိုက္သည္။ ကို့တ္ပစဿစတို ကို ခါးျကားတြင္ထိုးလိုက္၏။ ကင္းလွည့္ေမာှေတာှသည္ ဂရန္းဘန့္ခ္နွင့္ အလြန္နီးကပ္လာခဲ့ျပီ။ ရိုင္ဖယ္ကိုင္ထားေသာ အေစာင့္သည္ ဂရန္းဘန့္ခ္ေပါှ ခုန္တက္ရန္ ဟန္တျပင္ျပင္။
ပစ္သည္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေစာင့္ေနလိုက္သည္။
အေစာင့္သည္ ဂရန္းဘန့္ခ္ေပါှခုန္တက္လိုက္ေသာအခါ ပစ္သည္ အရွိန္နွုန္းျမွင့္ ကိရိယာကို ဆတ္ကနဲဆြဲတင္လိုက္ ၏။ ရုတ္တရက္အရွိန္ျမင့္သြားေသာ ဂရန္းဘန့္ခ္ေျကာင့္ ခုန္တက္လာေသာအေစာင့္သည္ ဟန္ခ်က္ပ်က္သြားျပီး ကုန္းပါတ္ေပါှ ေျခကားယား၊ လက္ကားယားလဲျပိုက်လာ၏။ အက်တြင္ ေခါင္းနွင့္ ကုန္းပါတ္ေဆာင့္မိျပီး ျငိမ္က် သြား၏။
ပစ္သည္ ဖိနပ္ျဖင့္ အေစာင့္၏ လည္မ်ိုကို နင္းထားျပီး အမ္-၁၇ ရိုင္ဖယ္ကိုလွမ္းေကာက္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ ကင္းလွည့္ ေမာှေတာှဘုတ္ေပါှက တစ္ေယာက္ကို အမ္-၁၇ ျဖင့္ ပစ္ထည့္လိုက္သည္။
ပစ္၏ လွုပ္ရွားမွုကို ေတြ့လိုက္ရသည့္ ကင္းလွည့္ေမာှေတာှဘုတ္ေပါှမွ အေစာင့္သည္ ဒူးေထာက္ခ်လိုက္သျဖင့္ မထိလိုက္။ မထင္မွတ္ပဲ ေသနတ္ျဖင့္ပစ္ခံလိုက္ရေသာ အေစာင့္သည္ ကင္းလွည့္ေမာှေတာှကို ေျကာက္အား လန့္အားျဖင့္ ဂရန္းဘန့္ခ္ ေဘးမွခြာျပီး အတင္းေမာင္းေျပးသြားေတာ့သည္။
မျကာမွီ အားလံုးသိကုန္ျကေတာ့မည္။ အခ်ိန္ဆြဲေန၍မျဖစ္။
ဒတ္ပစ္သည္ ဂရန္းဘန့္ခ္ကို အျမန္ဆံုးနွုန္းျဖင့္ စက္ကုန္ဖြင့္၍ ေမာင္းေတာ့သည္။ ဂရန္းဘန့္ခ္သည္ ေရျပင္ကိုထိုးခြဲ၍ တေဝါေဝါအသံျမည္ရင္း အစြမ္းကုန္ ေျပးရွာသည္။
သို့ေသာှလည္း အလွ၊ အရြစီး ခရူဇာဇိမ္ခံဘုတ္ျဖစ္သည့္အားေလ်ွာှစြာ ကင္းလွည့္ေမာှေတာှဘုတ္မ်ား၏ အျမန္နွုန္းကို မမွီ။ ထို့ေျကာင့္ပင္ မ်ားမျကာမီအခ်ိန္အတြင္း ကင္းလွည့္ေမာှေတာှတစ္စီးမွ ရွာေဖြေရးမီးေမာင္းသည္ ဂရန္းဘန့္ခ္ ဆီသို့ဦးတည္လာသည္ကို သူေတြ့လိုက္ရေတာ့သည္။
+++++++++++++++++++
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Recent Comments