ရာမ (၆)
24 Jun 2010 Leave a Comment
အခန္း (၇)
ျကင္ယာေတာှနွစ္ဦး
အကယ္၍သာ ေျမကမဿဘာနွင့္ အဂဿငါျဂိုလ္ေပါှရွိ သူ၏ အိမ္သူသက္ထား ျကင္ယာေတာှနွစ္ဦးသည္ ယခုသူပို့လြွတ္မည့္ သူ၏ ဂရပ္ဖစ္ ပံုရိပ္လြွာမ်ားကို နွိုင္းယွဉ္ျကည့္မိျကမည္ဆိုလ်ွင္၊ ေနာှတန္သည္ ေတြးျကည့္ရင္း အူျမူးလာ၏။
အဘယ္ေျကာင့္ဆိုေသာှ သူသည္ မိန္းမနွစ္ေယာက္လံုးအား ပံုရိပ္တစ္ခုတည္းကို ပို့လြွတ္လိုက္ ေသာေျကာင့္ ျဖစ္၏။ ပံုရိပ္ကလည္းအတူတူ၊ ေျပာလိုက္သည့္ စကားမ်ားကလည္း အတူတူ တူးအင္ဝမ္း လုပ္လြွတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္၏။
တကယ္ေတာ့လည္း ျဂိုလ္မ်ားအျကား ထိုသို့ ပံုရိပ္လြွာ နွိုင္းယွဉ္ဖို့ ဆိုသည္မွာ အာကာသယာဉ္မွူး မိသားစုမ်ား အတြက္ သတ္မွတ္ေပး ထားေသာ အထူးေဈးနွုန္း ျဖင့္ပင္ ေဈးျကီး လြန္းလွသည့္အတြက္ သူ့မိန္းမမ်ားသည္ ထိုသို့ေသာ အလုပ္မရွိေျကာင္ေရခ်ိုးအလုပ္မ်ိုးကို မလုပ္တန္ရာပါ။ တစ္ေယာက္နွင့္ တစ္ေယာက္ ပံုရိပ္မ်ွသာ ျမင္ဖူးျကသည့္ သူ့ျကင္ယာေတာှနွစ္ဦးသည္ ဒီတစ္သက္ လူ အရွင္လတ္လတ္ ေတြ့စရာအေျကာင္းလည္းမရွိ။ အဂဿငါျဂိုလ္ ဇာတိျဖစ္ေသာ မာနာမွာ ကမဿဘာကို ခါးခါးသီးသီးမုန္းသလို ေျမကမဿဘာဇာတိခ်က္ေျကြ ကယ္ရိုလင္းက လည္း လေပါှသို့ပင္ မသြားခ်င္ေသာေျကာင့္ျဖစ္၏။ ခုယာဉ္မွူးေနာှတန္သည္ ထိုျဂိုလ္သူဇနီးနွစ္ေယာက္အတြက္ အမွာစကားကို ေျပာျကားေနေလသည္။
“ကိုယ္တစ္ရက္ေနာက္က်သြားတာ စိတ္မေကာင္းပါဘူးကြယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ နာရီသံုးဆယ္လံုးလံုး ကိုယ္ယာဉ္ေပါှမွာ ရွိမေနဘူး။ ဒီလိုေျပာလို့ လန့္မသြားနဲ့ဦး။ ခုထိေတာ့အကုန္လံုးအဆင္ေျပပါတယ္။ ရာမရဲ့ဝင္ေပါက္တံခါး အဝိုင္းျကီးေတြကိုဖြင့္ဖို့ နွစ္ရက္လံုးလံုးအခ်ိန္ယူျပီး မနားမေနလုပ္ေနရတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့နွစ္နာရီေလာက္ကေတာ့ သံုးထပ္ေျမာက္တံခါးကိုဖြင့္ခဲ့ျကျပီ။”
“တကယ္ေတာ့ ရာမရဲ့ပိတ္ထားတဲ့ တံခါးေတြအားလံုးဟာ ေျပာင္းျပန္လွည့္ဖြင့္ရတဲ့ ဘီးတံခါးေတြခ်ည္းပဲ။ တစ္ရာ့ရွစ္ဆယ္ ဒီကရီ အထိလွည့္ျပီးရင္ တံခါးပြင့္သြားတယ္။ အဲသလို တံခါးမ်ိုး သံုးထပ္ထပ္ျပီး ပိတ္ထားတယ္။ ကိုယ္တို့ဟာ ဒီတံခါးေတြကိုမဖြင့္ခင္ ကင္မရာေတြနဲ့ ပါတ္ပါတ္လည္အေသးစိတ္ဓါတ္ပံုရိုက္ ရေသးတယ္။ ကိုယ္တို့ဝင္သြားျပီးရင္ ဒီတံခါးေတြ ျပန္ပိတ္သြားမသြား ေသခ်ာေအာင္လို့ေပါ့။ တကယ္လို့မ်ား ျပန္ပိတ္သြားခဲ့ရင္ ဘယ္လိုထြက္ရမယ္ဆိုတာ မသိဘူးေလ”
“ေနာက္ဆံုးတံခါးေပါက္ပြင့္သြားေတာ့ ကီလိုမီတာတစ္ဝက္ေလာက္ရွည္တဲ့ စျကဿငန္ရွည္ျကီးကို ကိုယ္တို့ေတြ့ လိုက္ရတယ္။ တစ္မီတာ တစ္ခုေလာက္ မီးတိုင္လိုလိုအရာဝတဿတုေလးေတြကို စျကဿငန္ေဘးမွာေတြ့ရေပမဲ့ ခုထိေတာ့ ရာမဟာ ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္ေနတုန္းပဲ။ အဲဒီစျကဿငန္ျကီးလည္းဆံုးေရာ ေနာက္ထပ္ပိတ္ထားတဲ့ တံခါးေပါက္ျကီးကိုေတြ့လိုက္ရေတာ့တာပါပဲ”
“ကိုယ့္အထင္ေတာ့ ရာမသားေတြဟာ ဘယ္ကိစဿစမဆို သံုးျကိမ္သံုးခါလုပ္ေလ့ရွိျကတယ္ကြဲ့၊ ခုတံခါးေပါက္ ကလည္း သံုးထပ္ပိတ္ထားျပန္တယ္ေလ။ ခုကိုယ္တို့လူေတြ ေနာက္ဆံုးတံခါးေပါက္ကိုဖြင့္ဖို့အသင့္ျဖစ္ေနျကျပီ။ လူျကီးေတြရဲ့ခြင့္ျပုခ်က္ကိုေစာင့္ေနျကတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ကြယ္။ ခုဆိုရင္ ရာမရဲ့အတြင္းဖက္ကိုေရာက္ဖို့ မီတာ အနည္းငယ္ပဲလိုေတာ့တယ္။ ကိုယ္ေတာ့ တစ္မ်ိုးျကီးခံစားေနရတယ္၊ အံ့ဩသလိုလို၊ ဝမ္းနည္းသလိုလို၊ ဘယ္လိုခံစားမွုျကီးမွန္းကို မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး”
“ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း ဂ်ယ္ရီကားေကာ့ဖ္ကိုသိတယ္မဟုတ္လား။ ရွားပါးတဲ့ေရွးေဟာင္းစာအုပ္ေတြ အမ်ားျကီးပိုင္တဲ့ လူေလ။ သူေျပာဖူးတာတစ္ခု သတိရမ
တယ္။ အခုကိုယ္ျကံုေနရတဲ့ အျဖစ္မ်ိုးနဲ့တူလြန္းေနလို့ပါ။ ၂၁ ရာစုအစ ပိုင္းေလာက္က- ေနဦး- ၂ဝ ရာစုတုန္းက ထင္တယ္။ နာမည္ေက်ာှ အီဂ်စ္ဘုရင္တစ္ပါးရဲ့ေရွးေဟာင္းဂူသခ်ိုင္း ကိုရွာေတြ့ခဲ့တဲ့ ေရွးေဟာင္းသုေတသန ပညာရွင္တစ္ေယာက္ရွိခဲ့တယ္တဲ့။ ဘယ္သူခိုး ဓါးျပမွ မေတြ့ခဲ့ျကေသးတဲ့ သခ်ိုင္းေပါ့။ အဲဒီျကီးက်ယ္လွတဲ့ ဂူသခ်ိုင္းျကီးကို သူ့အလုပ္သမားေတြက တစ္ခန္းျပီးတစ္ခန္း ခက္ခက္ခဲခဲ တူးေဖာှခဲ့ျကတာ ေနာက္ဆံုးနံရံတစ္ခုကိုေတြ့ျကပါေလေရာတဲ့။ အဲဒီ ပညာရွင္ဟာ မီးအိမ္ေလးတစ္လံုးဆြဲျပီး နံရံကိုေဖာက္ထားတဲ့အေပါက္ကေနတစ္ဆင့္ အထဲကိုေခါင္းျပူျကည့္ လိုက္တဲ့အခါ ခန္းလံုးျပည့္ေနတဲ့ ေရြွေငြရတနာ ေက်ာက္သံပတဿတျမားေတြကိုဘြားကနဲ ေတြ့လိုက္ရတယ္တဲ့”
"အခုလည္း ကိုယ္တို့ဟာ သခ်ိုင္းဂူနဲ့တူတဲ့ အာကာသထဲက အမ်ိုးအမည္မသိတဲ့ ယာဉ္ျကီးထဲကိုေရာက္ေနျက ျပီ။ အခုထိေတာ့ အသံကေလးတစ္သံ၊ လွုပ္ရွားမွုေလးတစ္ခုေတာင္မေတြ့ရေသးဘူး၊ ျကာေလေလ သုသဿသန္တစျပင္နဲ့ တူေလေလပါပဲကြယ္။ ေအးေလ၊ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္တို့ေသခ်ာသိရေတာ့မွာပါ"
ယာဉ္မွူးေနာှတန္သည္ စကားေျပာခလုပ္ကို ေခတဿတပိတ္လိုက္ျပီး စဉ္းစားေနမိ၏။ မိသားစုသို့ပါးမည့္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာအမွာစကားမ်ားက ယခုလုပ္ေနသည့္ သူ့အလုပ္အေျကာင္း အေသးစိတ္အစီရင္ခံစာကဲ့သို့ ျဖစ္ေနသည္မွာ သင့္ေတာှပါရဲ့လား။ ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ ေနာှတန္သည္ အလုပ္နွင့္ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကို သီးျခား ခြဲထားေလ့ရွိသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ သို့ေသာှအခုအေျခအေနက ပံုမွန္ဟုေျပာရန္ခက္ခဲလြန္းလွသည္။ ယခုပို့လြွတ္ မည့္ ဗီဒီယိုဂရမ္ပံုရိပ္သည္ပင္ သူခ်စ္ရေသာသူမ်ားအတြက္ သူ၏ေနာက္ဆံုးအမွာစကားျဖစ္သြားနိုင္သည္မို့ ရွည္ရွည္ေဝးေဝးေျပာေနမိျခင္းသာပါ။
ဇနီးသည္နွစ္ဦးသည္ သူ၏ ယခုေျပာေနသည့္အမွာစကားမ်ားကို နားဆင္၍ သူ့ပံုရိပ္ကိုျကည့္ရခ်ိန္တြင္မေတာ့ သူသည္ အေကာင္းအဆိုး အေျကာင္းအက်ိုးကို ေျပာျပရန္ခက္ခဲလွသည့္ ပုစဿစာဆန္လွေသာ ရာမ၏အတြင္းသို့ ေရာက္ေနျပီျဖစ္ေနေတာ့မည္ မဟုတ္ပါလား။
+++++++++++++++++
အခန္း (၈)
ဝင္ျပီ
ယခင္တုန္းကေတာ့ ေနာှတန္သည္ ရာစုနွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ကြယ္လြန္သြားခဲ့ျပီျဖစ္ေသာ ေရွးေဟာင္းအီဂ်စ္ သုေတသနပညာရွင္ျကီး ဟိုးဝပ္ ကာတာကို တစ္ျကိမ္တစ္ခါမွ ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္မျဖစ္ေပါှခဲ့ဘူးပါ။ အခုေတာ့ ကာတာကို ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္မ်ား တဖြားဖြားေပါှေပါက္လ်ွက္ရွိသည္။ သူ့ကိုယ္သူလည္း ကာတာ၏ ကိုယ္ပြား အလားခံစားေနရသည္။ အီဂ်စ္ဘုရင္ တြမ္တန့္ခါမန္း၏ ဂူသခ်ိုင္းအတြင္းသို့ ပထမဆံုး ေရာက္ရွိခဲ့သည္ ဟိုးဝပ္ ကာတာနွင့္ ခုရာမအတြင္းသို့ ပထမဆံုးေရာက္ရွိခဲ့သည့္ သူ့ကိုနွိုင္းယွဉ္ရသည္မွာ တကယ္ေတာ့ ရယ္စရာေကာင္း ေလာက္ေအာင္အဓိပဿပါယ္မဲ့လွသည္။
တြန္တန့္ခါမန္းကို ျမွုပ္နွံခဲ့သည္မွာ လူ့သမိုင္းနွင့္နွိုင္းယွဉ္လ်ွင္ မေန့တစ္ေန့ကမွျဖစ္သည္။ နွစ္ေပါင္းေလးေထာင္ ပင္မျပည့္တတ္ေသး။ ရာမျဖတ္သန္းလာခဲ့ေသာ အခ်ိန္ကိုဘယ္သူမွမသိ၊ ေနစျကာဝဠာသက္တမ္းထက္ပင္ ရွည္လ်ွားေကာင္းရွည္လ်ွားနိုင္သည္။
ျကီးက်ယ္ခမ္းနားလွပါသည္ဆိုသည့္ ထိုအီဂ်စ္ဘုရင္၏ ပစ္ရမစ္ဂူသခ်ိုင္းသည္ ရာမသို့အဝင္လမ္းတြင္ သူတို့ျဖတ္သန္းခဲ့ရသည့္ စျကဿငန္လမ္းတစ္ဝက္မ်ွပင္မရွိ။ ဝင္ေပါက္၏ ဟိုမွာဖက္ရွိရာမအတြင္းပိုင္းသည္ ယခုေတြ့ေနရသည့္ျမင္ကြင္းထက္ အဆတစ္သန္းခန့္ က်ယ္ေျပာမည္မွာေျမျကီးလက္ခတ္မလြဲ။ ရာမ၏ အတြင္း ဖက္တြင္ မည္သည့္အရာမ်ား၊ မည္သည့္ရတနာမ်ားျမွုပ္နွံထားမည္နည္း။ မွန္းဆျကည့္၍ မရနိုင္။
အထပ္ထပ္အခါခါေလ့က်င့္ထားျကသည့္ ေနာှတန္၏ အဖြဲ့ဝင္မ်ားသည္ စစ္ေဆးမွုမ်ား မျပီးမခ်င္း ေရဒီယို ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ကိုပိတ္ထားျကသည္။ မည္သ
မ်ွ စကားမေျပာျက။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သတိျကီးစြာ စစ္ေဆး စမ္းသပ္မွုမ်ားျပီးဆံုးသြား၏။ လက္ေထာက္ယာဉ္မွူး မာစာသည္ ေနာှတန္ကို အိုေကဟု လက္ဟန္အမူအရာျဖင့္ ျပသလိုက္ျပီး ပြင့္အာလ်ွက္ရွိေသာ ဝင္ေပါက္ဆီသို့ လက္ေဝွ့ယမ္းျပလိုက္သည္။ ဝင္နိုင္ျပီဆိုသည့္သေဘာ။
ေနာှတန္သည္ ဓါတ္မီးကိုဖြင့္လိုက္ျပီး ေက်ာတြင္ပိုးလြယ္ထားေသာ ဂ်က္အင္ဂ်င္ဒုန္းတြန္းစက္ကို နွိုးလိုက္သည္။ သမိုင္းတြင္မည့္ ထိုအခိုက္အတန့္ တခဏတာအခ်ိန္ေလးကို အားလံုးက မွင္သက္ေငးေမာေနျက၏။ စကဿကန့္ အနည္းငယ္ျကာေတာ့ သူအထဲေရာက္သြားခဲ့သည္။
ရာမတြင္းသို့ သက္ဆင္းဝင္ေရာက္လာေသာ သူ့ကိုဆီးျကိုလိုက္သည္ကေတာ့ ပိန္းပိတ္ေနသည့္ အေမွာင္ထုျကီး သာျဖစ္၏။ သူ့ဓါတ္မီးမွ အလင္းေရာင္သည္ ထိုအေမွာင္ထုျကီးထဲတြင္ နစ္ဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္ကို ျကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ရာမ၏အတြင္းပိုင္းသည္ အလြန္အင္မတန္ျကီးမားသည့္ ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ျကီးျဖစ္သည္ ဟုေသာ တြက္ခ်က္မွုမ်ားမွန္ေျကာင္း သက္ေသျပေနသကဲ့သို့ရွိ၏။ ေနာှတန္သည္ အသက္အနဿတရာယ္ ကာကြယ္ေရး အတြက္ ခါးတြင္ခ်ည္လာေသာ လံုျခံုေရးျကိုးကိုပင္ စိတ္မခ်သလိုျဖစ္လာမိသည္။ သူ့ကိုယ္သူ လည္း ထိုခံစားခ်က္ေပါှလာသည့္အတြက္ အံ့ဩမိသည္။ အလင္းနွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကို ျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ၊ အာကာသ ဓါးေတာင္ကိုေက်ာှ၍ မီးပင္လယ္ကို ျဖတ္ေက်ာှခဲ့ေသာ၊ အစိမ္းသက္သက္ ျဂိုလ္မ်ားေပါှသို့ မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္မခတ္တမ္း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆင္းသက္ခဲ့ေသာ သူ့လို ဝါရင့္သမဿဘာရင့္ အာကာသယာဉ္မွူးတစ္ေယာက္ သည္ အဘယ္ေျကာင့္ ဤအေမွာင္ထုအတြင္းသို့ ေျခတစ္လွမ္းပင္မတိုးရဲေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနရသနည္း။
တကယ္ေတာ့ မတိုးရဲျခင္းမဟုတ္။ တိုး၍မရျခင္းသာျဖစ္သည္။ သူ့ခါးတြင္ခ်ည္ေနွာင္တပ္ဆင္ထားေသာ လံုျခံု ေရးျကိုးတဆံုးသို့ သူေရာက္သြားသျဖင့္သူ့ကို ျကိုးကဆြဲထားျခင္းပင္။ ဘာမွမျမင္ရေသာ ေရွ့တည့္တည့္သို့ ထိုးထားမိေသာ ဓါတ္မီးကို သူရပ္ေနေသာအရာသို့ ထိုး၍ ျကည့္မိသည္။ သူျမင္ေတြ့ရသည္ကား———-။
===================
သူသည္ အလြန္တရာျကီးမားလွသည့္ ပန္းကန္လံုးျကီးတစ္ခု သို့မဟုတ္ မီးအုပ္ေဆာင္းျကီးတစ္ခု၏ အလယ္ဗဟို တြင္ေရာက္ရွိေန၏။ ေဘးပါတ္ပါတ္လည္တြင္ရွိေသာအရာဝတဿတုမ်ားကား လက္နွိပ္ဓါတ္မီးအလင္းေရာင္ျဖင့္ ကြဲျပားစြာမျမင္ရ။ ေထြျပားေဝဝါးလြန္းလွသည္။ ဒါပဲ။ သူျမင္သမ်ွ ဒါအကုန္ပဲျဖစ္၏။ သက္ရွိသတဿတဝါ တစ္စံု တစ္ရာမရွိ။ ျမင္ကြင္းသည္ ျငိမ္သက္ပကတိ။ အသံုးမျပုေတာ့ေသာ မိုင္းတြင္းေဟာင္းျကီးတစ္ခု၏ အေပါက္ဝ သို့ေရာက္ေနသည္နွင့္ပင္ တူေနေသး၏။ ေနာှတန္သည္ ဘဝင္မက်။ သူျမင္ရသည္က မီတာတစ္ရာမ်ွသာ ျဖစ္သည္မို့ အေမွာင္ထုျကီးထဲရွိ အျခားအရာမ်ားကို ျမင္လိုသည့္စိတ္က ျပင္းျပစြာျဖစ္ေပါှလာသည္။ စိတ္လွုပ္ရွား စြာေစာင့္ေမ်ွာှေနျကေသာ အဖြဲ့သားမ်ားကို သူသတင္းပို့လိုက္သည္။
"အခ်က္ျပမီးပန္းလြွတ္မယ္။ အလင္းေရာင္အျပည့္အဝရဖို့ ျကာျမင့္ခ်ိန္ နွစ္မိနစ္။ အခုလြွတ္လိုက္ျပီ"
လက္ကို အေပါှသို့ေျမွာက္၍ အခ်က္ျပမီးပန္းပစ္လြွတ္လိုက္သည္။ မီးလင္းလာမည့္အခ်ိန္ကို စကဿကန့္နွင့္အမ်ွ ေရတြက္ေစာင့္ေမ်ွာှေနမိသည္။ ၁၅ စကဿကန့္ျကာေသာှ အလင္းေရာင္မွိန္မွိန္ကို စတင္ျမင္ေတြ့ရသည္။ စကဿကန့္ တစ္ရာထိေရတြက္ျပီးေသာှ ကင္မရာကို ထုတ္လိုက္သည္။ ေနာက္စကဿကန့္နွစ္ဆယ္ျကာေသာအခါ ရာမ၏ အတြင္း ကမဿဘာသည္ မီးေရာင္ျဖင့္ ထိန္ထိန္လင္းသြားေတာ့သည္။ ဖေယာင္းတိုင္ တစ္သန္း၏အလင္းေရာင္ကို ေပးစြမ္းနိုင္ေသာ အခ်က္ျပမီးပန္းပင္လ်ွင္ ရာမကမဿဘာတစ္ခုလံုး ေနာှတန္၏ ျမင္ကြင္းတြင္းသို့ ဝင္ေရာက္လာရန္ မစြမ္းနိုင္ခဲ့ပါေခ်။ သို့ေသာှလည္း ယခုေလာက္ျမင္ရလ်ွင္ပင္ သူ့အတြက္လံုေလာက္ျပီျဖစ္၏။
သူသည္ အနည္းဆံုးဆယ္ကီလိုမီတာက်ယ္ျပီး မခန့္မွန္းနိ
င္ေလာက္ေအာင္ ရွည္လ်ွားသည္ ထုလံုးရွည္ဆလင္ဒါ ျကီး၏ အစြန္းတစ္ဖက္ရွိ အလယ္ဗဟိုခ်က္မတည့္တည့္တြင္ေရာက္ေန၏။ ထိုေနရာမွေန၍ မီးပန္းလင္းသည့္ မ်က္စိတစ္မွိတ္စာအခ်ိန္ေလးအတြင္း သူျမင္ေတြ့လိုက္ရသည့္ျမင္ကြင္းသည္ ေနာှတန့္အတြက္တစ္သက္မေမ့နိုင္ ေလာက္ေအာင္ ရင္သပ္ရွုေမာျဖစ္ခဲ့ရသည္။ အေယာင္ေယာင္အမွားမွားလည္းျဖစ္ခဲ့ရသည္။ မ်က္စိလည္း လည္ခဲ့ရသည္။ (မ်က္မျမင္ မဟာသမဿဘဝ၊ စူဠာသမဿဘဝ ညီေနာင္မ်က္စိစျမင္ခ်ိန္က မိုးကားအဖံုး၊ ေျမကားအထဲပါ တကားဟု ထင္ျမင္ခ်က္ေပးသကဲ့သို့) အာရံုလည္းမွားခဲ့ရသည္။
မီးေရာင္ကားေပ်ာက္သြားခဲ့ေခ်ျပီ။ သို့ေသာှရာမ၏ ျမင္ကြင္းတို့ကား ေနာှတန့္စိတ္အာရံုထဲမွ ေပ်ာက္မသြား။ မေသမျခင္းပင္ ထင္က်န္ေနဦးေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ ေနာှတန္သည္ အာကာသတစ္ေနရာမွ အမ်ိုးအမည္ မသိ ေသာ သက္ရွိတို့၏ ယဉ္ေက်းမွုလက္ရာမ်ားကို ပထမဆံုးျမင္ေတြ့ခဲ့ရသူအျဖစ္ လူ့သမိုင္းတြင္မွတ္တမ္းေရးထိုး ခဲ့ျပီးျဖစ္သည္ကို ထိုစဉ္က သူ့ကိုယ္သူသတိမထားမိေလာက္ေအာင္ပင္ မိန္းေမာလ်ွက္ရွိေနေပေတာ့သည္။
+++++++++++++++++++
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Recent Comments