ရာမ (၉)
02 Jul 2010 Leave a Comment
အခန္း (၁၁)
ပုရိသမ်ား၊ ဣထဿထိယမ်ား နွင့္ ဟာနုမာမ်ား
ယာဉ္မွူးေနာှတန္သည္ မိန္းမမ်ားကို အာကာသခရီးစဉ္တြင္ လိုက္ပါခြင့္မျပုသင့္ဟု ထင္မိသည္။ ေယာကဿင်ား၊ မိန္းမ အခြင့္အေရးခြဲျခားလို၍ မဟုတ္။ ထိုထိုေသာ ဣထဿထိယ ေခါှမိန္းမ တို့သည္ ပုရိသ အာကာသ ယာဉ္မွူး ေယာကဿင်ားမ်ားကို အလုပ္မလုပ္ နိုင္ေလာက္ေအာင္ ရင္ခုန္လွုပ္ရွားသည့္ ေဝဒနာ ေပးစြမ္းနိုင္ျခင္းေျကာင့္ ျဖစ္၏။
မေတာှလ်ွင္ ယာဉ္အနဿတရာယ္ မေတာှတဆမွုနွင့္ ျကံုေတြ့ရေလာက္ေအာင္ အစြမ္းထက္လွသည့္ ထို ဣထဿထိယမ်ား အနက္ အစြမ္းတကာ့အစြမ္းဆံုးမွာ ယခုသူ့ယာဉ္ေပါှတြင္ပါလာသည့္ ေဆးမွူး ေလာှရာအန္းစ္ ပင္ျဖစ္၏။ ေလာှရာ့အေျကာင္း သူေကာင္းေကာင္းသိပါသည္။ တစ္ျကိမ္တစ္ခါက သူနွင့္လည္း မစြန္းရင္း လည္းရွိ၊ ကန္စြန္းခင္းလည္း ျငိခဲ့ဖူးသည္။ ေနာက္ပိုင္း သာမန္မိတ္ေဆြအျဖစ္သာ ေနခဲ့ျကေသာှလည္း သူ့ကိုျမင္တိုင္း ေဝဒနာေဟာင္းက ထျကြလာသည္။ ယခုလည္း ေနာှတန့္အခန္းထဲသို့ သူဝင္လာေနျပီ။
"ရာမခရီးစဉ္က ျပန္လာတဲ့ ပုဂဿဂိုလ္သံုးေယာက္အတြက္ ေဆးစစ္ခ်က္အစီရင္ခံစာေတြ ရပါျပီ ဆရာ။ ကားလ္နဲ့ ဂ်ိုး ကေတာ့ ပံုမွန္ပဲ၊ ဝီလ္ကေတာ့ ကိုယ္တြင္းက ဓါတ္တစ္ခ်ို့ဆံုးရွံုးျပီး ေမာပန္းနြမ္းနယ္ေနပံုလည္းရတယ္။ ေလ့က်င့္ခန္းမွန္မွန္မလုပ္ျခင္းရဲ့ အက်ိုးေက်းဇူးေပါ့။ ဆရာ့လူေတြကို ေျပာထားဦး"
ေနာှတန္သည္ ေလာှရာ့ ရွိုက္ျကီးဖိုငယ္ အသြယ္သြယ္တို့ကို မသိမသာ ခိုးျကည့္ေနရာမွ-
"ဟုတ္ကဲ့ပါ၊ က်ြန္ေတာှသတိေပးလိုက္ပါ့မယ္" ဟုကမန္းကတန္း ျပန္ေျပာလိုက္ရသည္။
"တကယ္လို့ က်ြန္မတို့ ရာမကို အေသးစိတ္ဆက္ေလ့လာဦးမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ကာယျကံ့ခိုင္ေနဖို့က အေရးအျကီး ဆံုးပဲ ဆရာလည္း သိပါတယ္"
"ဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ရဲ့ ေနာက္ထပ္ေလ့လာေရး ခရီးစဉ္အတြက္ ဘာေတြ စီစဉ္ထားသလဲ"
"အသက္ေထာက္ကူကိရိယာေတြကို ျပန္လည္ဆန္းစစ္ဖို့ ကားလ္နဲ့ က်ြန္မစီစဉ္ေနတယ္။ ရိကဿခာေတြနဲ့ ေရကို သယ္ဖို့လုပ္ေနျကတယ္။ လမ္းခရီးကေတာ့ ဆရာသိတဲ့အတိုင္း လက္ရန္းေလ်ွာစီးသြားရမွာဆိုေတာ့ သိပ္အဆင္ေျပတယ္။ ေစာင္းတန္းေလွကားရဲ့ ဒုတိယအဆစ္ ပလက္ေဖာင္းက စျပီး ေအာက္စီဂ်င္ဘူး ေတြမလိုပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္လွုပ္ရွားနိုင္တယ္၊ လိုတာက စားစရာရယ္၊ ေရရယ္၊ အပူေပးဝတ္စံုေတြရယ္ပဲ"
"စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအေျခအေနကေရာ"
"အဲဒါေတာ့ ေျပာဖို့ခက္တယ္။ အေမွာင္ထုျကီးက ေျကာက္မယ္ဆိုလည္း ေျကာက္စရာပဲ"
"က်ြန္ေတာှ မီးေမာင္းေတြထပ္ဆင္ခိုင္းလိုက္မယ္။ ေနာက္ထပ္ခရီးထြက္မဲ့အဖြဲ့အတြက္ မီးေမာင္းနဲ့ လမ္းျပေပး ရင္ ဘယ္လိုလဲ"
"သိပ္ေကာင္းတာေပါ့"
"ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္။ ေလွကားအဆံုးထိ ဆင္းမလား၊ တစ္ဝက္တစ္ပ်က္နဲ့ ျပန္တက္လာမလား"
"အခ်ိန္ကနည္းေနျပီ ဆရာ၊ တစ္ခါတည္း အဆံုးထိဆင္းတာေကာင္းမယ္ထင္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ အတက္က် ရင္ေတာ့ ေလ့က်င့္မွုနည္းရင္ အခက္ေတြ့ျကလိမ့္မယ္"
"က်ြန္ေတာှလည္းအဲသလိုပဲ ယူဆတယ္။ အတက္ခရီးကို အနည္းဆံုးေျခာက္နာရီျကာမယ္လို့ မွန္းထားတယ္။ တစ္ျကိမ္နားရင္ တစ္နာရီနဲ့ နားခ်ိန္နွစ္ခ်ိန္ပါ ထည့္တြက္ထားတာ။ ဒီျကားထဲ ျကြက္သားဖြံ့ျဖိုးလာေအာင္ မ်ားမ်ားေလ့က်င့္ေပး၊ အေလ့အက်င့္မ်ားလာရင္ေတာ့ နားခ်ိန္နည္းလာမယ္ထင္တယ္"
"ရာမရဲ့ ဆြဲအားအတြက္လည္း စဉ္းစားဦး"
"က်ြန္ေတာှစဉ္းစားထားျပီးသားပါ။ ဗဟိုခြာအားစက္ထဲမွာ ဆြဲအား ဂီးတစ္ဝက္နွုန္းနဲ့ တစ္ေန့ကို မိနစ္ နွစ္ဆယ္ ေလ့က်င့္ခိုင္းမယ္။ ဒါဆိုရင္ျဖစ္မလား ေလာှရာ"
"မျဖစ္ဖူးရွင့္၊ ရာမရဲ့ဆြဲအားဟာ ဂီး ေျ
ာက္မွတ္ရွိတယ္။ ဒါ့ေျကာင့္ ပိုပိုလိုလို ဂီး ခုနွစ္မွတ္နွုန္းနဲ့ ေလ့က်င့္ရမယ္"
ဘုရားေရ၊ ေလာှရာအန္းစ္သည္ အေတာှရက္စက္တဲ့မိန္းမပါကလား။ ေနာှတန္သည္ ထိုသို့စိတ္ထဲတြင္ေတြး လိုက္ျပီး-
"ေကာင္းပါျပီ။ က်ြန္ေတာှညြွန္ျကားခ်က္ထုတ္ေပးပါ့မယ္၊ ဒါပဲမဟုတ္လား"
"ေနဦး၊ မျပီးေသးဘူး၊ ဂီး ခုနွစ္မွတ္မွာ တစ္ခါဝင္ရင္ ဆယ္မိနစ္နဲ့ တစ္ရက္နွစ္ခါဝင္ရမယ္"
ေနာှတန္သည္ ေလာှရာ့ကို ေစ့ေစ့ျကည့္လိုက္ျပီး-
"ခင္ဗ်ားဟာ အေတာှ့ကို အျကင္နာကင္းမဲ့တဲ့ ေဒါက္တာမျကီးပါလားဗ်ာ။ ထားပါေတာ့ေလ။ ခင္ဗ်ား ေျပာတဲ့ အခ်က္ေတြကို ညစာစားခ်ိန္ျကမွ ညြွန္ျကားခ်က္ထုတ္မယ္။ ဒါမွ သူတို့ ထမင္းစားပ်က္ရေအာင္" ဟု ရယ္သြမ္းေသြးရင္း ေျပာလိုက္၏။ မုဆိုးတစ္ပိုင္း၊ မိန္းမရိုင္းျကီး ေဒါက္တာေလာှရာအန္းစ္ကေတာ့ ခပ္တည္တည္
ပင္။
++++++++++++++++
မာစာသည္ စိတ္မသက္မသာျဖစ္ေနပံုေပါှ၏။ ေထာက္ပံ့ေရး ပစဿစည္းမ်ားအေျကာင္းေဆြးေနြးေနရင္းျဖင့္ သူ၏ စိုးရိမ္မကင္းအမူအရာသည္ ပို၍ထင္ရွားလာ၏။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမေအာင့္နိုင္ေတာ့။
"ဆရာ၊ ဒီတစ္ျကိမ္ေလ့လာေရးခရီးကို ဆရာကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္ျပီးသြားမလို့လား။ တစ္ခုခုအမွားအယြင္းျဖစ္ခဲ့ ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ က်ြန္ေတာှပဲ သြားပါရေစဆရာရယ္" ဟု ေနာှတန့္ကို ေတာင္းပန္ေလေတာ့သည္။
ေနာှတန္က ေခါင္းခါရင္း-
"က်ြန္ေတာှဆံုးျဖတ္ျပီးသြားျပီ မာစာ၊ ဒီတစ္ျကိမ္က်ြန္ေတာှကိုယ္တိုင္ လိုက္မွျဖစ္မယ္။ တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း ေလွကားေပါှအျမန္ျပန္ေျပးတက္လာခဲ့မယ္ဗ်ာ။ ဒီမွာက်င့္သားရသြားျပီးတဲ့ေနာက္ က်ြန္ေတာှ လကမဿဘာအိုလံပစ္ အေျပးျပိုင္ပြဲဝင္မလားလို့ စိတ္ကူးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲသလိုျဖစ္လို့ ေလွကားေပါှျပန္ေျပးတက္ရမယ္ဆိုရင္ ဂ်ိုးက ထိပ္ဆံုးကေနမွာဗ်"
ေနာှတန္၏ အေနာက္အရြွတ္စကားေျကာင့္ မာစာသည္ စိတ္သက္သာရာရသြားဟန္ျဖင့္ ျပံုးလိုက္သည္။
"ဂ်ိုးပါသြားရင္ေတာ့ စိတ္ခ်ပါတယ္။ က်ြန္ေတာှက သြားဖူးတဲ့လူတစ္ေယာက္ေလာက္ေခါှသြားေစ့ခ်င္တာ။ က်ြန္ေတာှတို့ရဲ့ ေလးစားအပ္တဲ့ ပေရာှဖက္ဆာ ေဒါက္တာ တပ္ျကပ္ျကီး မိုင္ရြန္ကေတာ့ လိုက္နိုင္မယ္မထင္ဘူး၊ ေဒါက္တာေလာရာအန္းစ္က ေရဓါတ္ဆံုးရွံုးလို့ဆိုျပီး အာဟာရဇြတ္ျဖည့္လိုက္တာ ခုကိုယ္အေလးခ်ိန္နွစ္ေပါင္ ေလာက္တက္ေနတယ္။ ဝိတ္က်ေအာင္ မုတ္ဆိတ္ရိတ္လိုက္ေတာ့လည္း အေျကာင္းမထူးဘူးတဲ့။ တတိယ တစ္ေယာက္ကို ဆရာဘယ္သူ့ေရြးထားလဲ"
"မေရြးရေသးဘူးဗ်၊ ေလာှရာ့ေပါှမူတည္တာပဲေလ"
"အဲဒါခက္ေနတာဗ်၊ ေဒါက္တာမက သူ့ကိုယ္သူျပန္အဆိုျပုေနတယ္"
"ေအးေလ။ ကိုယ္ဆင္တဲ့ဖဲ ကိုယ္ျပန္ခ်ိုးသလို သူကိုင္တြယ္တဲ့ ျကံခိုင္ေရးဇယားအရ သူသာလ်ွင္ အျကံ့ခိုင္ဆံုး ဆိုပဲ"
မာစာအခန္းထဲမွ ထြက္သြားသည့္အခါ ေနာှတန္သည္ ယေန့ေခတ္၏ လူမွုဆက္ဆံေရးစနစ္ အေျကာင္းကို စဉ္းစားရင္း အေတြးနက္ေနမိသည္။ ေယာကဿင်ား-မိန္းမဆက္ဆံေရးသည္ ေရွးယခင္ေခတ္မ်ားကဲ့သို့ ရွုပ္ေထြး ခက္ခဲျခင္းမရွိ၊ ေရာင္းသူ-ဝယ္သူ အသံတူလ်ွင္ လိုရာခရီးေရာက္နိုင္၏။ သူ့ယာဉ္ေပါှတြင္လည္း ထိုနည္းလည္း ေကာင္း။ ေနာှတန္သည္ ဖို-မဆက္ဆံေရးနွင့္ပါတ္သက္၍ လိုက္နာရမည့္ အခ်က္နွစ္ခ်က္သာ ထားရွိ၏။ ရာထူးအဆင့္နွစ္ဆင့္ေက်ာှကြာျခားျခင္းနွင့္ သူတို့၏ ဟာနုမာမ်ိုးနြယ္ စူပါေမ်ာက္မ်ား အထိတ္တလန့္ ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ လူသြား စျကဿငန္တြင္ ေတာှသလင္းပြဲက်င္းပျခင္းတို့ကိုသာ တားျမစ္ထား၏။ က်န္သည့္အပိုင္း က သေဘာရွိ၊ ကေလာဟိ။
အားမာန္ အာကာသယာဉ္ေပါှတြင္ စူပါေမ်ာက္ ခ်င္ပန္ဇီေလးေကာင္ ပါလာ၏။ စူပါေမ်ာက္ဟု ေခါှရျခင္း အေျကာင္းမွာ ထိုေမ်ာက္မ်ားသည္ ကုန္က်စရိတ္ျကီးမားစြာ အထူးေလ့က်င့္ေမြးျမူထားရျခင္းေျကာင့္ျဖစ္၏။ ဆြဲအားမဲ့ ေလဟာျပင္နယ္ပယ္တြင္ ထိုေမ်ာက္
ို့၏ ဆြဲကိုင္နိုင္ေသာအျမီးက အထူးအသံုးဝင္၏။ အာကာသ ယာဉ္မွူးမ်ားမွာ ထိုသို့အျမီးမရွိျခင္းေျကာင့္ တစ္ခါတစ္ရံ ျကီးစြာေသာအခက္အခဲနွင့္ ေတြ့ျကံုျကရ၏။
ေရွးေမ်ာက္မ်ိုးစိတ္မွ အသိဉာဏ္ပညာအထက္ျမက္ဆံုးအမ်ိုးေမ်ာက္မ်ားကို မ်ိုးရိုးဗီဇျပုျပင္ေျပာင္းလဲေပးထား ေသာ မဟူရာ၊ ေရြွဇင္၊ ဝါဝါဝင္းနွင့္ ညိုျပာညက္ေခါှ ေမ်ာက္ေလးေကာင္သည္ အားမာန္ေပါှတြင္လိုက္ပါလာခဲ့ျက သည္။ သူတို့ကို ေမြးျမူေလ့က်င့္ရသည့္ စရိတ္မွာ အာကာသယာဉ္မွူးတစ္ေယာက္ကို ေလ့က်င့္ေပးရသည့္ စရိတ္ထက္ပင္မ်ားေသး၏။ ကုန္သေလာက္လည္း အက်ိုးရွိသည္ဟုဆိုရမည္။
အျကိမ္ျကိမ္အခါခါ ေလ့လာထားေသာ သုေတသနစမ္းသပ္ခ်က္မ်ားအရ ကီလို သံုးဆယ္ေလာက္သာေလးေသာ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္သည္ လူတစ္ေယာက္စားေသာအစာနွင့္ ရွုေသာ ေအာက္စီဂ်င္၏ တစ္ဝက္ခန့္သာ စားေသာှ၊ ရွုေသာှလည္း သန့္ရွင္းေရး၊ ခ်က္ျပုတ္ေရးနွင့္ အျခားဗာရီရအလုပ္ မ်ားတြင္ လူ့ထက္ ၂.၇၅ ဆပို၍ အသံုးဝင္၏။ တစ္ရက္လ်ွင္ ၁၅ နာရီမ်ွ မရပ္မနားအလုပ္လုပ္နိုင္ျပီး လူကဲ့သို့ ထိနမိဒဿဓ မမ်ား။ ထို့ေျကာင့္လည္း အာကာသ ယာဉ္တစ္စီးအတြက္ စူပါေမ်ာက္တို့သည္ မရွိမျဖစ္ေသာ ယာဉ္အဖြဲ့သားမ်ားျဖစ္လာခဲ့သည္။
အားမာန္မွ ေမ်ာက္ေလးေကာင္သည္ ဗီဇအင္ဂ်င္နီယာနည္းျဖင့္ ေမြးျမူထားျခင္းေျကာင့္ အေလ့က်ေမ်ာက္မ်ား လိုမရိုင္း၊ ယဉ္ေက်း၏၊ သိမ္ေမြ့၏၊ အမိန့္နာခံ၏၊ မစပ္စုတတ္၊ လိင္ကိစဿစဗာရီရ မမ်ား၊ အသားမစား၊ အသီးအရြက္သာ စားျခင္းေျကာင့္ မနံ၊ မေစာှ၊ လြန္စြာမွ သန့္ရွင္းလွသည့္ ခ်စ္စရာအိမ္ေမြးတိရိစဿတာန္မ်ားသဖြယ္ ျဖစ္ေနသည္။
သို့ေသာှလည္း ျပသဿသနာအခ်ို့ကေတာ့ ရွိျမဲ။ သူတို့ကို ေမ်ာက္အိမ္ဟုေခါှေသာ သီးသန့္အခန္းထဲတြင္ ပရိေဘာဂ အစံုအလင္ျဖင့္ ေရြွလိုဥထားရသည္။ ယာဉ္၏ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာေဒသရပ္ဝန္း၏ ဝင္ေပါက္မ်ားတြင္ အနီေရာင္ မဝင္ရဟူေသာ စာလံုးျကီးမ်ားေရးထားျပီး အထပ္ထပ္အခါခါ ျပသေလ့က်င့္ထားျကသည္။
အိုင္က်ူ ၆ဝ ထိရွိျပီး စာလံုးေရ ေျမာက္မ်ားစြာကို နားလည္ျကေသာှလည္း စကားမေျပာတတ္သည့္အတြက္ လက္ဟန္ သေကဿငတဘာသာရပ္ကို အသံုးျပု၍ သူတို့နွင့္ ေျပာဆိုဆက္သြယ္ျကရသည္။ အာကာသယာဉ္ အဖြဲ့သားတိုင္း အေျခခံ လက္ဟန္ သေကဿငတမ်ားကို တတ္က်ြမ္းျကေသာှလည္း ေမ်ာက္ ဘာသာစကားကို အထူးစပါယ္ရွယ္တတ္က်ြမ္းေသာ ေမ်ာက္စပါယ္ရွယ္လစ္ တစ္ေယာက္ကိုလည္း ယာဉ္တိုင္းတြင္ ထားရွိရသည္။ အားမာန္၏ ေမ်ာက္စပါယ္ရွယ္လစ္ကား တပ္ျကပ္ျကီး မက္အန္ဒရူးဆိုသူျဖစ္၏။ သူကိုယ္တိုင္ကလည္း ပုျပတ္ျပတ္၊ ကြတတနွင့္ အန္ဒရူးကား ေမ်ာက္နွင့္အေတာှတူသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ေမ်ာက္မ်ားကိုလည္း တုန္ေနေအာင္ခ်စ္သျဖင့္ အလြန္ဂရုစိုက္သည့္အားေလ်ွာှစြာ သူ့ေမ်ာက္ေလးေကာင္မွာ ျကည္လင္ရွင္းသန့္၍ လွခ်င္တိုင္းလွေနေသာေျကာင့္ အားလံုးကလည္းခ်စ္ျက၏။ ေနာှတန္၏ အသည္းေက်ာှကား ဝါဝါဝင္းျဖစ္၏။
ထိုသို့ ခ်စ္စကို ရွည္ေစျပန္ေတာ့လည္း သမုဒဿဒယ သံေယာဇဉ္ေျကာင့္ ဒုကဿခတစ္ခုေပါှလာရျပန္သည္။ ဗာရီရကိစဿစ မ်ားသာေဆာင္ရြက္တတ္ျကေသာ သူတို့သည္ အေရးေပါှအေျခအေနမ်ားတြင္ မိမိကိုယ္မိမိကာကြယ္နိုင္စြမ္းမရွိ သျဖင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာမက လူေတြအတြက္ပါ အနဿတရာယ္ျဖစ္ေစသည္။ မည္မ်ွေလ့က်င့္ေပးသည္ျဖစ္ေစ၊ သူတို့ကို အာကာသဝတ္စံု ဝတ္တတ္ေအာင္ မစြမ္းေဆာင္နိုင္ခဲ့ျက။
အကယ္၍မ်ား ယာဉ္ကိုစြန့္ရေတာ့မည့္အေျခအေနတစ္ခုခုျကံုေတြ့လာခဲ့လ်ွင္ သူတို့ကို ဘာလုပ္ရမည္ဟု သတ္မွတ္ခ်က္အတိအက်မရွိေသာှလည္း အားလံုးက ဘာလုပ္ရမည္ဆိုျခင္းကို သိျက၏။ ထိုျဖစ္ရပ္မ်ိုး တစ္ျကိမ္ သာျဖစ္ေပါှခဲ့ဖူးသည္။ ထိုစဉ္က ေမ်ာက္စပါယ္ရွယ္လစ္သည္ သူ့ေမ်ာက္မ်ားအားလံုးနွင့္အတူ အဆိပ္ေသာက္ ျပီး ေသရြာျမန္းသြားခဲ့ဘူးသည္။ ေနာင္အခါတြင္ေတာ့ ထိုကိစဿစအတြက္ ေလာရာအန္းစ္တ
ု့လို အသည္းမာသည့္ ေဆးမွူးမ်ားကိုသာ တာဝန္ေပးေတာ့သည္။
အာကာသယာဉ္မွူးမ်ားထိုတာဝန္ကို မယူရသည့္အတြက္ ေနာှတန္သည္ အလြန္အင္မတန္ေက်းဇူးတင္ ဝမ္းသာမိသည္။ အကယ္၍သာ ဝါဝါဝင္းကို သူ့လက္ျဖင့္ အဆံုးစီရင္ရမည္ဆိုလ်ွင္—————————။
++++++++++++++++

Recent Comments