Hiriautatpa

အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္ (၆၉)

21 Jul 2010 Leave a Comment

by သင့္လူ in ဘာသာျပန္, အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္

ဟိုဇဖဲ၏ မ်က္လံုးမ်ား က်ဉ္းေျမာင္းသြား၏။

“ေတာင္ဝင္ရိုးစြန္းမွာ ဂ်ာမန္ ယူဘုတ္တစ္စီး လွုပ္ရွားေနတယ္လို့ေတာ့ ျကားတယ္။ လက္စသတ္ေတာ့ ယူ ၂ဝ၁၅ ကိုး”

ထိုအခ်ိန္တြင္ တယ္လီဖုန္းသံျမည္လာ၏။ ဆန္ဒက္ကာသည္ ကမန္းကတန္းေကာက္ကိုင္လိုက္သည္။

“ပီဇာလာပို့ျပီ။ လမ္းမွာေရာက္ေနျပီ၊ ဒါေပမဲ့ လမ္းအရမ္းပိတ္ေနတယ္” ပစ္၏ အသံကို သူတို့သံုးေယာက္လံုးျကား လိုက္ရ၏။ ဆန္ဒက္ကာ မ်က္နွာပ်က္သြားသည္။ ဖုန္းကိုခ်လိုက္၏။

“သူတို့ ေကာင္းကင္ကားနဲ့ ထြက္လာျကျပီ”

“ဒါဆို လြတ္ျပီေပါ့” ရြန္လစ္တဲလ္က ဝမ္းသာအားရေျပာလိုက္သည္။

ဆန္ဒက္ကာက ေခါင္းယမ္းျပရင္း-

“ေလေျကာင္းတိုက္ခိုက္မွု အနဿတရာယ္နဲ့ ျကံုေနရသတဲ့ဗ်ာ” ဟု ေလးေလးတြဲ့တြဲ့ေျပာလိုက္သည္။

++++++++++++++++++

မိုလာ အမ္ ၄ဝဝ ေကာင္းကင္ကားကေလးသည္ ကြန္ျပူတာထိန္းခ်ုပ္စနစ္ျဖင့္ ေျမျပင္မွပ်ံတက္လာခဲ့၏။ ပြန္တာ အန္ထရာနာဒါရွိ အသံုးလံုးသေဘဿငာေပါှသို့ ေရာက္ေအာင္ေရခဲေတာင္မ်ားကို ျဖတ္ေက်ာှပ်ံသန္းရမည့္ မိုလာသည္ ေကာင္းကင္ခရီးကို အေပါင္းအေဖာှမ်ားနွင့္ တေပ်ာှတပါးသြားရမည့္ပံုေပါှ၏။ အူးရစ္ဝုဖ္၏ ကုန္းပါတ္ေပါှမွ ပ်ံတက္ လာခဲ့ေသာ ဘို ၁ဝ၅ အယ္လ္-အက္စ္-၇ အမ်ိုးအစား ဟယ္လီေကာှပတာေလးစီးသည္ တစ္စီးလ်ွင္ လက္နက္ကိုင္ နွစ္ေယာက္စီတင္၍ မိုလာေနာက္သို့အျပင္းလိုက္လာခဲ့၏။ တစ္နာရီ ၂၈၅ မိုင္နွုန္းေမာင္းနွင္နိုင္ေသာ ဘိုလ္ေကာလ္ ေကာှပိုးေရးရွင္းထုတ္ ထိုရဟတ္ယာဉ္သည္ ေထာက္ပံ့ပို့ေဆာင္ေရးယာဉ္ျဖစ္သည့္အတြက္ လက္နက္ေတာ့ မ်ားမ်ားစားစားမပါ။ ထိပ္တြင္တပ္ဆင္ထားေသာ ၂ဝ မီလီမီတာ ဆံုလည္စက္ေသနတ္တစ္လက္စီသာပါသည္။ သို့ေသာှလည္း ထိုစက္ေသနတ္မ်ားက မိုလာ့အား တစ္စစီ ျဖစ္ေအာင္လုပ္နိုင္စြမ္းေကာင္းေကာင္းျကီးရွိ၏။

အယ္လ္သည္ ပိုင္းေလာ့ေနရာတြင္ထိုင္ျပီး ပစ္က ေဘးတြင္ျငိမ္သက္ပကတိ။ ေနာက္ခန္းတြင္ေတာ့ ပက္ထရစ္ရွာတို့ သားအမိ။

ပစ္သည္ ေရဒါတြင္ေပါှေနေသာ ရဟတ္ယာဉ္မ်ားကို အေသးစိတ္ေလ့လာေနစဉ္ အယ္လ္က-

“ဒီေခြးမသားေတြဟာ ငါတို့ကို တလိုက္တည္းလိုက္ေနေတာ့တာပဲကြ” ဟု ျငီးျငီးျငူျငူေျပာ၏။

“ေအး၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ အံုလိုက္က်င္းလိုက္ကို လြွတ္လိုက္တာပဲကြ။ ျကည့္ရတာ ေတြ့ရာသခ်ိုင္း ဓါးမဆိုင္းဆိုတဲ့ ပံုမ်ိုးပဲ ကိုယ့္လူ”

“ဒံုးက်ည္ေတြပါရင္ေတာ့ ေသာက္ခြပဲ”

“ျကည့္ရတာ ပါပံုမရဘူး၊ စက္ေသနတ္ေလာက္ပဲပါလိမ့္မယ္”

“ငါတို့ ေတာင္ေတြျကားေရာက္သြားရင္ေတာ့လြတ္မွာပဲ”

အယ္လ္ေျပာသည္မွာမွန္၏။ တစ္နာရီ မိုင္ ၃၅ဝ နွုန္းပ်ံသန္းနိုင္သည့္ မိုလာ၏အျမန္နွုန္းကို ဘယ္ရဟတ္ယာဉ္မွ လိုက္မမွီ။

“ဟုတ္တယ္။ ေတာင္ေတြျကားမေရာက္ခင္ ပစ္ခ်ခံရမွာကိုေျကာက္တာ။ အယ္လ္၊ မင္း ကြန္ျပူတာထိန္းခ်ုပ္စနစ္ ကို ျဖုတ္လိုက္ေတာ့၊ ကိုယ္တိုင္ေမာင္းမွျဖစ္မယ္”

ေနာက္ခန္းတြင္ေတာ့ အေျခအေနကိုမသိေသာ မီဂန္သည္ ကေလးပီပီ အူျမူးေန၏။

“ေကာင္းလိုက္တာ၊ ဒါေလးစီးရတာ ရိုလာကိုစတာ စီးရသလိုပဲေနာှေမေမ”

ပက္ကေတာ့ အနဿတရာယ္ရွိမွန္းသိသျဖင့္ မီဂန္ျမူးသလို လိုက္မျမူးနိုင္။

“စကားသိပ္မမ်ားနဲ့ သမီး” ဟု ေဟာက္လိုက္သည္။

“လာျကပေဟ့” ေရဒါ၏ ကိုးနာရီအမွတ္အသားေထာင့္စြန္းမွ ဝင္ေရာက္လာသည့္ ရဟတ္ယာဉ္မ်ားကို ျကည့္ရင္း အယ္လ္က သတိေပးလိုက္သည္။

ရဟတ္ယာဉ္ေမာင္းသမားမ်ားသည္ အခ်ြန္အတက္ေပါလွသည့္ ေတာင္စြယ္ေတာင္ျကားထဲတြင္ မိုလာနွင့္အျပိုင္ လိုက္တမ္းေျပးတမ္းကစားရန္ စိတ္မဝင္စားျက။ ပစ္တြက္ဆခဲ့သည့္အတိုင္း ထူးဆန္းသည့္ ေကာင္းကင္ကားကေလး ကို ပစ္ခ်ရန္သာျကိုးစားေနျကသည္။ ၂ဝ မီလီမီတာ ဆံုလည္စက္ေသနတ္ေလးလက္မွ စုျပံုထြက္လာသည့္ က်ည္ဆန္မ်ားသည္ မိုလာကိုေက်ာှျဖတ္၍ ေတာင္ျကားထဲက်ေရာက္ထိမွန္ေနသည္။

“အယ္လ္၊ အရွိန္ျမွင့္”

အယ္လ္သည္ ပစ္မေျပာခင္ကထဲက မိုလာ၏ အျမင့္ပ်ံသန္းရွိန္ကို ဆြဲျမွင့္လိုက္သည္။ မိုလာသည္ အလြန္လ်ွင္ျမန္ ေသာနွုန္းျဖင့္ က်ဉ္းေျမာင္းေသာေတာင္ျကားထဲမွ ေကာင္းကင္သို့ တရိပ္ရိပ္ပ်ံတက္ေနသည္။ စက္ေသနတ္က်ည္ဆန္ မ်ားသည္ ပ်ားမည္းရိုင္းမ်ားသဖြယ္ မိုလာ၏ ေအာက္မွ တရြွီရြွီျဖတ္သန္းသြားျကသည္။

ရဟတ္ယာဉ္ေလးစီးသည္ ေရွ့ေနာက္ညွပ္၍ မိုလာကို ဝိုင္းဝန္းပစ္ခတ္ရန္အရွိန္ယူေနျကသည္။

အယ္လ္သည္ တာဘို အင္ဂ်င္ခလုတ္ကို နွိပ္လိုက္ျပီး အရွိန္ျမွင့္တံကို အဆံုးထိ တြန္းခ်လိုက္သည္။ မိုလာသည္ အျမင့္သို့ တက္ေနရာမွ တာလြွတ္လိုက္ေသာ အေျပးသမားသဖြယ္ေရွ့သို့ ဝွီးကနဲ ပ်ံထြက္၏။ အုပ္စုဖြဲ့၍ ဝိုင္းဝန္းပစ္ခတ္လိုက္ျကသည့္ က်ည္ဆန္မ်ားသည္ မိုလာ၏အထက္မွ တေထြးျကီးလြဲေခ်ာှသြား၏။

ေနာက္တစ္ျကိမ္ပစ္ခတ္ရန္ ေနရာယူျပီးေသာအခါတြင္မူ မဲေမွာင္ေနေသာေတာင္တန္းမ်ားဆီသို့ ဝွီေခါှေအာင္ပ်ံသန္း သြားေသာမိုလာေကာင္းကင္ကားသည္ ရဟတ္ယာဉ္တို့၏ ျမင္ကြင္းမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေခ်ျပီတကား။

+++++++++++++++++++