ရာမ (၁၇)
14 Aug 2010 Leave a Comment
အခန္း (၁၉)
မီးခဲ ဗုဒဿဓဟူး
ခုတစ္ေခါက္ ေကာှမတီအစည္းအေဝးကေတာ့ လူစံုတက္စံုျဖစ္၏။ ပိစိဖိတ္ သမုဒဿဒယာျကမ္းျပင္ရွိ သတဿတုတူးေဖာှ ေရးလုပ္ငန္းကို သုေတသနလုပ္ေနေသာ ပါေမာကဿခေဆာှလမြန္သည္လည္းေကာင္း။ ရာမတြင္ ဘာမွမရွိဟု ဆို သျဖင့္ ေကာှမတီကို စြန့္ခြာသြားခဲ့ေသာ ေဒါက္တာေတလာသည္လည္းေကာင္း ခပ္တည္တည္ျဖင့္ အစည္းအေဝး လာတက္ေနျကသည္။
သူ၏ တင္ျကိုခန့္မွန္းခ်က္မွန္သျဖင့္ ပါရဲရားတစ္ေယာက္ မိုးမျမင္ ေလမျမင္ ျဖစ္ေနေတာ့မည္ဟု ေဒါက္တာဘို့စ္က ယူဆခဲ့ေသာှလည္း ပါရဲရားမွာ ထူးဆန္းစြာျငိမ္သက္ေန၏။ ေကာှမတီဝင္မ်ားက သူ့အားခ်ီးျကူးဂုဏ္ျပုေနျက သည္ကိုပင္ ရွက္ေနသလိုလို။
အာကာသ ဇီဝေဗဒ ပညာရွင္ ပါရဲရားသည္ အမွန္တကယ္ပင္ ရွက္ေန၏။ ရာမတြင္ မုန္တိုင္းဝင္မည္ကို သိေသာှ လည္း ဆလင္ဒါပင္လယ္ျပင္၏ အေျပာင္းအလဲကို တင္ျကို မျမင္နိုင္ခဲ့သည့္ အတြက္ သူ့ကိုယ္သူ သတ္ေသခ်င္ ေလာက္ေအာင္ရွက္မိသည္။ ေလထုသည္ ပူျပင္းလာလ်ွင္ ေရခဲသည္လည္း ပူ၍အရည္ေပ်ာှလာမည္။ အရည္ ေပ်ာှလာလ်ွင္ ထုထည္က်ံု့မည္။ ထိုမ်ွေသာအခ်က္ကေလးကိုပင္ မျမင္နိုင္သည့္အတြက္ ငါနွင့္ငါသာနွိုင္းစရာဟု မိုးေပါှေရာက္ေနေသာ မာန္အနည္းငယ္က်သြား၏။
ထို့ေျကာင့္ ေဒါက္တာဘို့စ္က သူ့ကို ရာမ၏ မိုးေလဝသနွင့္ပါတ္သက္၍ ေဆြးေနြးခြင့္ေပးေသာအခါ-
"အားလံုးသိျကတဲ့အတိုင္း ရာမရဲ့ အျခားအရာေတြနည္းတူ မိုးေလဝသအေျခအေနဟာလည္း မွန္းရေတာ့ခက္လွ ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္မုန္တိုင္းတိုက္စရာအေျကာင္းေတာ့မရွိေတာ့ဘူးလို့ ထင္မိပါတယ္။ ေနနားနီးလာတာနဲ့ အမ်ွ အပူရွိန္ကေတာ့ တက္လာမွာပဲ။ ရာမေပါှကေန အားမာန္ထြက္ခြာသြားျပီးရင္ေတာ့ သူ့ဟာသူ ပူရံုမကလို့ က်က္က်က္၊ က်ြန္ေတာှတို့နဲ့မဆိုင္ေတာ့ပါဘူး" ဟု မယုုတ္မလြန္သာ ေျပာေတာ့သည္။
"ရာမလြင္ျပင္ထဲကို ျပန္ဆင္းလို့ရနိုင္ျပီလား ခင္ဗ်ာ"
"ဟုတ္ကဲ့၊ ေနာက္ ၄၈ နာရီအတြင္း ဆင္းလို့ရနိုင္ေကာင္းပါတယ္"
"ရာမလြင္ျပင္ထဲကို ျပန္ဆင္းမွကိုျဖစ္လိမ့္မယ္" ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္၏ ကိုယ္စားလွယ္ေတာှျကီးက ဝင္ေျပာလိုက္၏။
"ခုက်ြန္ေတာှတို့ ရာမအေျကာင္းကို သိနိုင္သေလာက္သိေအာင္လုပ္ရလိမ့္မယ္။ အေျခအေနက လံုးဝေျပာင္း သြားျပီ"
"သံအမတ္ျကီး ဆိုလိုတာက—————————"
"အရင္တုန္းက ရာမဟာ သက္မဲ့ေလာကသားေတြျကီးစိုးတဲ့ ယာဉ္ပ်က္ျကီးလို့သတ္မွတ္ထားခဲ့ျကတယ္။ ခုအဲသလို မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ရာမကို ထိန္းခ်ုပ္တဲ့စနစ္တစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒီစနစ္ဟာလည္း ေကာင္းေကာင္း အလုပ္လုပ္ေနတယ္။ ဆိုေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့လူသားေတြမွာ စဉ္းစားစရာေတြရွိလာျပီ။ အရင္ဆံုးလုပ္ရမဲ့ အလုပ္ ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ဖို့ပဲ"
အစည္းအေဝးခန္းမတစ္ခုလံုး ေဝါကနဲ ဆူညံသြား၏။ သဘာပတိ ေဒါက္တာဘို့စ္က လက္ကိုေျမွာက္၍-
"သံအမတ္ျကီး ျပီးေအာင္ေျပာပါေစ" ဟုပြဲဝင္ထိန္း၏။
"သူ့အယူအဆကို က်ြန္ေတာှတို့ျကိုက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မျကိုက္သည္ျဖစ္ေစ၊ ေလးေလးနက္နက္ထည့္သြင္း စဉ္းစားဖို့ေတာ့လိုမယ္"
ကြန္းရတ္ဒ္ေတလာ သည္ တစ္စခန္းထလာ၏။ စကားေျပာခြင့္ျပုရန္ အတင္းလက္ေထာင္ေနသည္။ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္ မွ သံအမတ္ျကီးကို ျကည့္ရင္း-
"ေလးစားအပ္ပါေသာ သံအမတ္ျကီးခင္ဗ်ား" ဟု တစိုးတစိမွ ေလးစားမွုမရွိေသာ ခနိုးခနဲ့ အသံေနအသံထားျဖင့္ အစခ်ီ၏။
"ရာမက ရန္ျပုမွာစိုးလို့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ဖို့လိုတယ္ဆိုတဲ့ ယူဆခ်က္ဟာ မနူးမနပ္အရြယ္ေတြ ခေလးဆန္ ဆန္သံုးသပ္သလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ ရာမသားေတြလို အဆင့္ျမင့္တဲ့ သက္ရွိေတြအေနနဲ့ သူတို့နဲ့ ထိုက္တန္တဲ့ ကိုယ္က
င့္တရားစံနွုန္းေတြရွိမွာပဲ၊ အဲသလိုမွမရွိခဲ့ရင္လည္း နွစ္ဆယ္ရာစုတုန္းက က်ြန္ေတာှတို့ကမဿဘာျကီး ပ်က္စီးလုနီးနီးျဖစ္ခဲ့သလို ရာမဟာပ်က္စီးမွာပဲ။ ဒီအေျကာင္းေတြကို က်ြန္ေတာှရဲ့ ေနာက္ဆံုးထုတ္စာအုပ္ ကိုယ္က်င့္တရားစံနွုန္းမ်ားနဲ့ စျကာဝဠာမွာ အက်ယ္တဝင္ေဖာှျပထားပါတယ္။ သံအမတ္ျကီးဆီမွာ ဒီစာအုပ္ ရွိလိမ့္မယ္လို့ က်ြန္ေတာှေမ်ွာှလင့္ပါတယ္ခင္ဗ်ား"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ ေဒါက္တာ့စာအုပ္ က်ြန္ေတာှ့မွာရွိပါတယ္။ အလုပ္မ်ားလို့ နိဒါန္းကေနကို မတက္ေသးဘူးဗ်။ သို့ေသာှ ေဒါက္တာ့ ဆိုလိုရင္းကိုေတာ့ အျကမ္းဖ်င္းသေဘာေပါက္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာှတို့အေနနဲ့လဲ သူ့ဖာသာ သူေနတဲ့ ပဒူအံုကို တုတ္နဲ့ထိုးခ်င္စိတ္မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီပဒူအံုေပါှတည့္တည့္မွာ အိမ္ေဆာက္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့———————-"
"သံအမတ္ျကီးရဲ့ အယူအဆက ပန္ဒိုရာဂိုဏ္းသားေတြထက္ေတာင္ဆိုးေသးတယ္။ ဧည့္သည္ေျကာက္ေရာဂါ ပံုစံမ်ိုးျဖစ္ေနတယ္"
"လူျကီးမင္းတို့ ေျပာေနတာ လိုရင္းမေရာက္ဖူးျဖစ္ေနပါတယ္။ သံအမတ္ျကီးေျပာတာ မျပီးေသးဘူးထင္ပါတယ္။ ဆက္ေျပာပါ"
"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ သဘာပတိျကီးခင္ဗ်ား။ ရာမဟာ အနဿတရာယ္မေပးနိုင္ဘူးဆိုတာ ဟုတ္ေကာင္းဟုတ္ပါလိမ့္ မယ္။ က်ြန္ေတာှတို့လို ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္မွာ မွီတင္းေနထိုင္ျကသူေတြ အတြက္ကေတာ့ ရာမဟာ အနဿတရာယ္လို့ ပိုျပီး ယူဆခ်င္ပါတယ္"
"ဘာျဖစ္လို့ပါလဲ"
"အေျခအေန အခ်ိန္အခါ နဲ့အေနအထားအရေပါ့။ ခုဆိုရင္ ရာမဟာ က်ြန္ေတာှတို့ရဲ့ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္ပါတ္လမ္း ထဲကို ေရာက္ေနျပီ။ ေနကိုပါတ္ျပီး စျကာဝဠာထဲျပန္ထြက္သြားမယ္ဆိုတာ မွန္းဆခ်က္သက္သက္ပဲ။ တကယ္လို့ ျပန္မထြက္ပဲ ရာမဟာ က်ြန္ေတာှတို့ေနစျကာဝဠာထဲမွာပဲ အရွိန္သတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဒီေန့ကစလို့ ရက္ေပါင္း သံုးဆယ္အတြင္း ေနနားေရာက္ေတာ့မယ့္ရာမဟာ ေနနဲ့ ကီလိုမီတာ ၂၅ သန္းအကြာကေန ပါတ္လမ္းယူထား လိမ့္မယ္။ ဒီအခါမွာ က်ြန္ေတာှတို့ရဲ့ နဂါးေငြ့တန္းေနစျကာဝဠာရဲ့ ပဲ့ကိုင္ရွင္ဟာ ရာမျဖစ္လာလိမ့္မယ္"
ကြန္းရတ္ဒ္ေတလာအပါအဝင္ ေကာှမတီတစ္ခုလံုး စကားမေျပာနိုင္ပဲ ျငိမ္သက္ေနျကသည္။ ဪ- မီးခဲလို ဆတ္ဆတ္ျကဲ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္သားေတြကို သူတို့ေမ့ေနမိတာကိုး။
ငရဲျပည္ကို အရွင္လတ္လတ္ေတြ့ျမင္ခ်င္ပါသလား၊ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္ကိုသြားဟူသည့္ စာဆိုနွင့္အညီ ထိုျဂိုလ္ေလး ေပါှတြင္ေနလိုေသာ လူသားမရွိ။ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္သားေတြကေတာ့ ျခြင္းခ်က္ျဖစ္၏။ တစ္ရက္တြင္ ေနနွစ္ခါထြက္၍ နွစ္ခါဝင္ေသာ၊ ပြက္ပြက္ဆူေသာ သတဿတုရည္မ်ားစီးဆင္းရာ ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္မ်ားရွိေသာ၊ အေငြ့ပ်ံမတတ္ပူ ျပင္းေသာ သူတို့ျဂိုလ္သည္သာလ်ွင္ အေကာင္းဆံုးတဲ့။
တကယ္ေတာ့လည္း ေနပူရွိန္ကို ကမဿဘာထက္ ဆယ္ဆပိုခံရေသာ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္သည္ သတဿတု ေပါင္းစံုျဖင့္ ျပည့္နွက္ ေနေသာ ရတနာသိုက္ျကီးျဖစ္၏။ မကုန္ခမ္းနိုင္သည့္ စြမ္းအင္နွင့္ ေျမေပါှေျမေအာက္ သယံဇာတမ်ားပိုင္ရွင္။ ဟာမီယန္ဟုေခါှျကေသာ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္သားမ်ားသည္ က်န္ျဂိုလ္မ်ားကို သတဿတုေရာင္း၏။ စြမ္းအင္ေရာင္း၏။ သိပဿပံ ပညာထြန္းကားတိုးတက္ေရးအတြက္ တစ္ခ်ိန္လံုး ျကံဆေနျက၏။ အခုဆိုလ်ွင္ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္၏ ေလဆာ စြမ္းအင္ သည္ ေအးခဲေနေသာ ဂ်ူပီတာေခါှျကာသာပေတးျဂိုလ္တစ္ခုလံုးကို အရည္ေပ်ာှသြားေအာင္ လုပ္နိုင္စြမ္းရွိသည္ အထိ အင္အားျကီးလာျပီျဖစ္၏။ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္သားမ်ားသည္ သြက္၏၊ ထက္၏၊ မာေျကာ၏၊ အေျကာက္အလန့္ ကင္း၏။ ဤကားဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္နွင့္ပါတ္သက္သည့္ အေကာင္းဖက္လွည့္ေတြးေသာ အျမင္မ်ားျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိန္ တည္းမွာပင္ ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္သားမ်ားသည္ မီးခဲ၊ ရန္လို၏၊ သံသယစိတ္မ်ား၏၊ ရန္ကိုရန္ခ်င္းတံု့နွင္းလို၏။ ထို့ေျကာင့္ ဤျဂိုလ္စုမွာ သူတို့သည္ သင္းကြဲေမ်ာက္မ်ားျဖစ္၏။ ေနာက္တ
္ခုက ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္သားမ်ားသည္ ေနကို သူတို့ ဘိုးဘြားပိုင္ပစဿစည္းကဲ့သို့ သေဘာထားျကသည္ဆိုသည့္ အေျပာင္အပ်က္စကားသည္ တကယ္တမ္း မွာမွန္၏။ ဗိုက္ကင္းေတြက ပင္လယ္ကိုခ်စ္သလို၊ နီေပါလူမ်ိုးေတြ ဟိမဝနဿတာကိုခ်စ္သလို၊ အက္စ္ကီးမိုးေတြ တန္ဒရာ ေရခဲကနဿတာရကို ခ်စ္သလို ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္သားတို့က ေနမင္းကိုခ်စ္၏။ မယားထိ ဓါးျကည့္ဆိုသလို ေနနွင့္ ပါတ္သက္လ်ွင္ ဆတ္ဆတ္ထိမခံနိုင္ေသာ ထိုဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္သားတို့၏ အသည္းစြဲေနမင္းကို ရစ္သီရစ္သီလာလုပ္ ေနေသာ ရာမကိုမွ ထိုျဂိုလ္သားတို့ သံသယမမ်ားလ်ွင္ ဘယ္သူ့မ်ားရဦးမည္နည္း။
သဘာပတိေဒါက္တာဘို့စ္သည္ အတန္ျကာေအာင္တိတ္ဆိတ္ေနျပီးမွ-
"ဟာမီယန္ သံအမတ္ျကီးေျပာသြားတဲ့အထဲမွာ ေဆြးေနြးစရာေတြ အမ်ားျကီးပဲ။ ေနာက္ထပ္မ်ားဆက္တင္ျပစရာ ရွိပါေသးလား" ဟုေမးလိုက္သည္။
"ရွိပါတယ္ သဘာပတိျကီးခင္ဗ်ာ။ ခုက်ြန္ေတာှတို့ ရာမနဲ့ပါတ္သက္လို့ ရနိုင္သမ်ွ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ အားလံုးကို လိုခ်င္ပါတယ္၊ က်ြန္ေတာှအဓိကသိလိုတာကေတာ့ ရာမကို ေရြ့လ်ားေစတဲ့ စြမ္းအင္ကိုပါပဲ။ ေဒါက္တာ ပါရဲရားရဲ့အျမင္ကေလးမ်ားသိရမလားခင္ဗ်ာ"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ သံအမတ္ျကီးခင္ဗ်ား၊ က်ြန္ေတာှလည္းဒီကိစဿစကို စဉ္းစားခဲ့တာျကာပါျပီ။ ရာမဟာ ခရီးစတင္ခ်ိန္တုန္း ကေတာ့ က်ြန္ေတာှတို့ အာကာသယာဉ္ေတြလို ပစ္စင္တစ္ခုခုက တြန္းတင္ေပးလိုက္တာ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ရာမ ကိုယ္ထည္ထဲမွာေတာ့ သူ့ကို ေရြ့လ်ွားေစတဲ့ တြန္းအားေပးစနစ္တစ္မ်ိုးမ်ိုး ကိုခုထိေတာ့ ရွာမေတြ့ေသးဘူး"
"လ်ွို့ဝွက္ထားတာ ဖြက္ထားတာ မျဖစ္နိုင္ဘူးလား"
"အင္း- အကယ္၍သာ ရွိမယ္ဆိုရင္ ဆလင္ဒါပင္လယ္ရဲ့ ေတာင္ဖက္ကမ္းမွာပဲျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီကို သြားဖို့ မျဖစ္နိုင္ဘူး။ ဆယ္ကီလိုမီတာက်ယ္တဲ့ ပင္လယ္ျပင္ျကီးကိုျဖတ္ဖို့၊ မီတာ ငါးရာျမင့္ျပီး ဘာမွ တြယ္စရာ မရွိတဲ့ ကမ္းပါးေစာက္ျကီးကို တက္ဖို့ ယာဉ္မွူးေနာှတန္တို့ တတ္နိုင္မွာမဟုတ္ဖူး၊ ဓါတ္ပံုေတြ ျကည့္ျကည့္ေလ"
"ဟုတ္မွာပါ။ တကယ္လို့ ရာမမွာ တြန္းအားေပးစနစ္ တစ္ခုခု ရွိခဲ့မယ္ ဆိုရင္လည္း က်ြန္ေတာှတို့ သိနိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီ အာကာသ တြန္းအားေပး စနစ္ ဆိုတဲ့ အေျကာင္းကို လူေတြ ေျပာခဲ့တာ အနွစ္ နွစ္ရာ ေလာက္ရွိခဲ့ျပီ"
"ဒါဆို သံအမတ္ျကီးက ရာမမွာ အာကာသ တြန္းအားေပး စနစ္ မရွိဘူးဆိုတာ မယံုဖူးေပါ့"
"မယံုဘူး၊ တြန္းစနစ္ တစ္ခုခုေတာ့ ရွိကိုရွိလိမ့္မယ္။ တကယ္လို့ ရွိေျကာင္းျပနိုင္ခဲ့ရင္ ဒါဟာ တကယ့္ေတြ့ရွိခ်က္ ျကီးတစ္ခုပဲ။ အနည္းဆံုးေတာ့ အာကာသတြန္းစနစ္ဟာ စိတ္ကူးသက္သက္ မဟုတ္ပဲ အဟုတ္တကယ္ ရွိေျကာင္း သက္ေသျပနိုင္တာေပါ့"
"ခဏေလး ေနျကပါဦး၊ ခင္ဗ်ားတို့ ဘာေတြေျပာေနတာလဲ။ အာကာသတြန္းစနစ္ ဆိုတာကေရာ ဘာျကီးလဲ" ကမဿဘာေျမ ကိုယ္စားလွယ္ေတာှျကီး ဆာေရာဘတ္က ေမးလိုက္၏။
"က်ြန္ေတာှတို့ရဲ့ အာကာသယာဉ္ ေတြကို ပ်ံသန္းနိုင္ေအာင္ လက္ရွိ အသံုးျပုေနတဲ့ စနစ္က ဒုန္းပ်ံ နည္းပညာ ကို အေျခခံတယ္။ ဆြဲငင္အားကို ဆန့္က်င္ျပီး တက္ရတာ။ တြန္းစနစ္ကေတာ့ သူနဲ့ ဆန့္က်င္ဖက္ နည္းပညာ တစ္ခု လို့ပဲ အျကမ္းဖ်င္း ေျပာပါရေစ ဆာေရာဘတ္။ ဘာျဖစ္လို့လဲ ဆိုေတာ့ ဒီလို စနစ္မ်ိုး က်ြန္ေတာှတို့ မတီထြင္ နိုင္ေသးဘူး။ တစ္ခ်ို့ သိပဿပံပညာရွင္ ေတြကေတာ့ ဒီလိုစနစ္မ်ိုး လံုးဝမရွိနိုင္ဘူးလို့ ယူဆျကတယ္"
ပါေမာကဿခ ေဒးဗစ္ဆင္က လက္ေထာင္လိုက္ျပီး-
"ယူဆတာ မဟုတ္ဖူးဗ်၊ ရွိကို မရွိတာ၊ ျဖစ္ကို မျဖစ္နိုင္တာ၊ ဒီကိစဿစကို သိပဿပံပညာရဲ့ ပရမတဿတ သစဿစာျဖစ္တဲ့ နယူတန္ ရဲ့ တတိယ နိယာမ ကေျဖရွင္းခဲ့ျပီးသား။ ဒီစနစ္ဟာ အဓိပဿပါယ္မရွိ စိတ္ကူးယဉ္ စနစ္ပဲ"
"ပါေမာကဿခ ေဒးဗစ္ဆင္ ေျပာတာ မွန္ဖို့မ်ားပါတယ္" ေဒါက္တာပါရဲရားသည္ ေဒးဗစ္ဆင္၏ ရ
္စကားကို ေအးေဆးစြာ တုန့္ျပန္၏။
"ဒါေပမဲ့ ရာမမွာ အဲဒီတြန္းစနစ္မွ မရွိရင္ တန္ခိုးရွင္ တစ္ပါးပါးက သြားေစ ဆိုျပီး ပ်ံသန္းခိုင္း တာပဲ ျဖစ္ေတာ့မယ္။ ဘာေျကာင့္လည္း ဆိုေတာ့ ရာမမွာ က်ြန္ေတာှတို့ ယာဉ္ေတြလို ေလာင္စာဆီ သိုေလွာင္ဖို့ တိုင္ကီေတြ၊ သိုေလွာင္ခန္းေတြ ဘာမွ မရွိလို့ပဲ"
"တြန္းစနစ္နဲ့ ရာမလို ကမဿဘာတစ္ခုလံုးကို ေရြ့လ်ားေအာင္ တြန္းမယ္ဆိုတာ စဉ္းစားျကည့္ဖို့ ခက္သားပဲ။ အထဲမွာ ရွိတဲ့ ပစဿစည္းေတြကို မေရြ့ေအာင္ ဘယ္လိုထားမလဲ။ ဂေဟေဆာှ ထားရမွာလား" ဒင္းနစ္ ေဆာှလမြန္က ေတြးေတြးဆဆ ဝင္ေျပာလိုက္၏။
"အဲဒါေတြထက္ကို တကယ့္အေရးက ပင္လယ္ပဲ ဆရာရဲ့။ ပင္လယ္ကို———————————"
ေဒါက္တာပါရဲရားသည္ ေျပာရင္းတန္းလန္းရပ္သြားျပီး မ်က္လံုးမ်ား ေျကာင္စီစီျဖစ္ေန၏။ တက္မ်ားေနသလား၊ ဝက္ရူးမ်ားျပန္သလား၊ နွလံုးေသြးေျကာမ်ား ရုတ္တရက္ပိတ္သြားသလား၊ ဦးေနွာက္ေသြးေျကာ မ်ားျပတ္ေလ သလား။ အားလံုးက စိုးရိမ္တျကီး ထအျကည့္ ခ်က္ခ်င္းသတိျပန္ရလာျပီး စားပြဲကို ဝုန္းကနဲ ထုရင္း အသံနက္ ျကီးျဖင့္ ေအာှလိုက္၏။
"ဟုတ္မွ ဟုတ္ပဲ၊ ေတာင္ဖက္ကမ္းပဲ၊ ရွင္းေနတာပဲ"
"က်ြန္ေတာှတို့ေတာ့ နည္းနည္းမွ မရွင္းဘူး ေဒါက္တာ၊ ေဒါက္တာ ဘာေတြေျပာေနတာလဲ" လကမဿဘာမွ သံအမတ္ျကီးက ေျပာလိုက္သည္။ တကယ္ေတာ့ သူေျပာသည္မွာ အားလံုး၏ သေဘာထား အမွန္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။
ပါရဲရားသည္ သူ၏ ေျမပံုလိပ္ တစ္ခုကို ျဖန့္လိုက္သည္။
"ဒါက ရာမရဲ့ ေဘးတိုက္ ျဖတ္ပိုင္းပံုစံ၊ ဆလင္ဒါပင္လယ္ကို ေျမာက္ကမ္းပါးနဲ့ ေတာင္ကမ္းပါး နွစ္ခုက အနားသတ္ ထားတာ ေတြ့ျကတယ္ေနာှ။ ေျမာက္ကမ္းပါးက မီတာ ငါးဆယ္ ျမင့္ျပီး ေတာင္ကမ္းပါးက မီတာ ငါးရာ ျမင့္တယ္။ ဆယ္ဆေတာင္ကြာတယ္။ ဘာေျကာင့္ ကြာသလဲ ဆိုတာ မသိျကရဘူး၊ ခုေတာ့ က်ြန္ေတာှ သိျပီ ထင္တယ္"
"တကယ္လို့ ရာမမွာ အလိုေလ်ွာက္ တြန္းစနစ္ရွိလို့ သူ့ကိုယ္သူ တြန္းလိုက္ျပီဆိုပါစို့၊ ေျမာက္ဖက္ပိုင္းက စတြန္းရင္ ဒီအားအရွိန္ဟာ ေတာင္ဖက္ကို သြားမွာမဟုတ္လား။ ပင္လယ္ေရေတြဟာ ေတာင္ဖက္ကမ္းကို သြားရိုက္မယ္။ ေတာင္ဖက္ျခမ္းကို ေရမေရာက္ခ်င္ရင္ ဘာလုပ္မလဲ။ ေတာင္ဖက္ကမ္းပါး ကို ခုလို ျမွင့္ထား လိုက္ရံုေပါ့၊ ခဏေလး"
ပါရဲရားသည္ တစ္စံု တစ္ခုကို အျပင္းအထန္ တြက္ခ်က္ ေနသည္။ စကဿကန့္နွစ္ဆယ္ ခန့္ျကာေသာှ ပါရဲရားသည္ ေအာင္ပြဲရ စစ္သူျကီး ပမာ ခန့္ညားေသာ အျပံုးကို ျပံုးလာနိုင္ျပီ။
"ကမ္းပါး အျမင့္ေတြ ကိုသိထားလို့ ရာမရဲ့ အရွိန္နွုန္း အျမင့္ဆံုး ဘယ္ေလာက္ျဖစ္မယ္ ဆိုတာကို တြက္ျကည့္ေန တာပါ၊ ရာမဟာ ဘယ္သူမွ ထင္မထားတဲ့ အျမန္ဆံုးနဲ့ သြားနိုင္တယ္၊ အဲဒါ က်ြန္ေတာှတို့ ဒုန္းစနစ္နဲ့ ကြာတဲ့ တြန္းစနစ္ရဲ့ အက်ိုးေက်းဇူးပဲေပါ့"
ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္ သံအမတ္ျကီးက ပထမဆံုး စကားစေျပာ၏။
"ေဒါက္တာပါရဲရားကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊ ေဒါက္တာ က က်ြန္ေတာှတို့ကို ဦးေနွာက္မုန္တိုင္း ဆင္လိုက္ တာပဲ၊ သဘာပတိျကီးခင္ဗ်ား၊ ရာမရဲ့ ေတာင္ဝင္ရိုးစြန္းကို ေလ့လာဖို့ ယာဉ္မွူးေနာှတန္ကို တိုက္တြန္းေစ့ခ်င္ ပါတယ္"
"သူလည္း ရွိသမ်ွ အင္အားနဲ့ အေကာင္းဆံုး ျကိုးစားေနပါတယ္၊ ခုေရယာဉ္တစ္မ်ိုး တည္ေဆာက္ေနတယ္၊ ပင္လယ္ကို ျဖတ္ဖို့၊ အနည္းဆံုး နယူးေယာက္က်ြန္း ကိုေတာ့ ေလ့လာနိုင္ပါလိမ့္မယ္"
"နယူးေယာက္ထက္ ေတာင္ဝင္ရိုးစြန္းက ပိုအေရးျကီးပါတယ္၊ ဒီကိစဿစကို သဘာပတိ သေဘာတူမယ္ဆိုရင္ အေထြေထြ ညီလာခံမွာ တင္ျပလိုပါတယ္"
ကန့္ကြက္မည့္သူမရွိ၊ ကြန္းရတ္ဒ္ေတလာပင္ ထူးဆန္းစြာ ေထာက္ခံ၏။ အစည္းအေဝး ရုပ္သိမ္းခါနီးတြင္ ဆာ လူးဝစ္ဆန္းဒ္က လက္ေထာင္လိုက္သည္။
ဤ ပညာရွင္ျကီးသည္ စကားေျပာခဲ၏။ ေျပာလ်ွင္လည္း အားလံုးက ဂရုတစိုက္ နားေထာင္ျကရသည္။
"ခုရာမဟာ သက္ဝင္လွုပ္ရွာ
းလာျပီ၊ သူ့အစြမ္းေတြကို ျပလာျပီေပါ့၊ ေရွးေခတ္က စစ္တပ္ေတြရဲ့ ဆိုရိုးစကား တစ္ခု ရွိတယ္၊ စြမ္းအားရွိတိုင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိတာမဟုတ္ဘူးတဲ့"
ဗုဒဿဓဟူးျဂိုလ္ သံအမတ္ျကီးက ဝင္ေမးလိုက္၏။
"ဒါဆို သူ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာလဲဆိုတာ သိရဖို့ က်ြန္ေတာှတို့ ဘယ္ေလာက္ထိ ထပ္ေစာင့္ရ ဦးမွာလဲ ဆရာျကီး ခင္ဗ်ား၊ တစ္ခုခု လုပ္ဖို့ ေနာက္က်သြားမွာ စိုးပါတယ္"
"အခုကိုပဲ ေနာက္က်ေနျပီ သံအမတ္ျကီးရဲ့၊ က်ြန္ေတာှတို့ဟာ ရာမနဲ့ ပါတ္သက္လို့ ဘာမ်ားလုပ္နိုင္ ခဲ့ေသး လို့လဲ"
"အဲသလိုလဲ မဟုတ္ေသးဘူး ဆရာျကီး၊ တကယ္ လိုအပ္လာရင္ က်ြန္ေတာှတို့ လုပ္နိုင္တာ အမ်ားျကီး ရွိပါတယ္။ ျပသဿသနာက အခ်ိန္ပဲ၊ ရာမဟာ က်ြန္ေတာှတို့ ေနရဲ့ အေနြးဓါတ္ကို ဝပ္က်င္း လာလုပ္တဲ့ ဥတစ္လံုးပဲ၊ အခ်ိန္မေရြး သားထ ေပါက္နိုင္တယ္"
ေဒါက္တာဘို့စ္ ပါးစပ္ဟ သြား၏။ သံတမန္ သက္တမ္းကာလ တစ္ေလ်ွာက္ တစ္ခါမွ ဒီေလာက္ အံ့အားမသင့္ ဖူးခဲ့။ မာေက်ာေသာ ျပတ္သားေသာ ဟာမီယန္ ဗုဒဿဓဟူး ျဂိုလ္သားတစ္ေယာက္သည္ လိုအပ္လာသည့္ အခါ ကဗ်ာဆန္ဆန္ နိမိတ္ပံုေတြကိုလည္း သံုးတတ္ေန ေသးသည္ကိုး။
++++++++++++++++
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Recent Comments