အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္ (၇၂)
06 Sep 2010 Leave a Comment
in ဘာသာျပန္, အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္
(၃၄)
ဗ်ူနိုေအးရီးျမို့ေတာှ အစြန္အဖ်ားရွိ ေဂ်ာ့ခ္နယူးဘာရီေလဆိပ္အတြင္းသို့ မည္သည့္အမွတ္တံဆိပ္မွ ရိုက္နွိပ္ မထားေသာ အျဖူေရာင္ အလံုပိတ္ ထရပ္ကားငယ္တစ္စီးေမာင္းနွင္ဝင္ေရာက္လာျပီး ပစဿစည္းဂိုေဒါင္တစ္ခုအနီးတြင္ ရပ္တန့္လိုက္ သည္။
ထိုေလဆိပ္သည္ အာဂ်င္တီးနား ျပည္တြင္းေလေျကာင္းလိုင္းမ်ားနွင့္ ပါရာေဂြး၊ ခ်ီလီနွင့္ ဥရုေဂြးနိုင္ငံမ်ားသို့ သြားေရာက္ေသာ ပါခ်ီပါခ်က္ ေလယာဉ္ငယ္မ်ားသာ အတက္အဆင္း ျပုရာတြင္ အသံုးျပု ေသာေျကာင့္ အသံုးလံုး အမွတ္တံဆိပ္ရိုက္နွိပ္ထားေသာ ဂ်က္ေလယာဉ္ငယ္ တစ္စီး ဆင္းသက္ လာျပီး ထရပ္ကား ရပ္ထားရာဂိုေဒါင္သို့ ဦးတည္ ေမာင္းနွင္သြားသည္ကို မည္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ မ်ွ ဂရုစိုက္ ျကည့္ရွုေနျခင္းမရွိ။ ေတာင္အေမရိကတိုက္ ေနြေန့လည္ခင္း၏ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူေလာင္ေနသည့္ ကြန္ကရစ္ေလယာဉ္ေျပးလမ္းေပါှသို့ ဂ်က္ ေလယာဉ္ေပါှမွ အမ်ိုးသားသံုးဦးနွင့္ အမ်ိုးသမီးတစ္ဦးဆင္းသက္လာသည္။ သူတို့ထရပ္ကားသို့ေရာက္ရန္ ေပသံုးဆယ္ခန့္အလိုတြင္ ကားေပါှမွ လက္နက္အျပည့္အစံုတပ္ဆင္ထားေသာ အေမရိကန္ မရိန္းတပ္သားေလးဦး ဆင္းလာျပီး အသင့္အေနအထားျဖင့္ ေနရာယူဝိုင္းရံလိုက္သည္။
မရိန္းတပ္ျကပ္ျကီးသည္ ေလယာဉ္ေပါှမွဆင္းလာေသာ ေအာက္လြွတ္ေတာှအမတ္ မစဿစလိုရန္စမစ္၊ ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး ဆန္ဒက္ကာ၊ ဟီရမ္ယယ္လဂါနွင့္ အျခားအမ်ိုးသားတစ္ဦးတို့ကို ကားေပါှသို့ပို့ေဆာင္ျပီး ကားတံခါးကိုအေသအခ်ာ ပိတ္လိုက္သည္။ ထရပ္ကားသည္ အတြင္းတြင္ဇိမ္ခံရံုးခန္းတစ္ခုပမာ အျကီးအက်ယ္ျပင္ဆင္ထား၏။ တစ္ကမဿဘာလံုး ရွိအေမရိကန္သံရံုးမ်ားအားလံုးတြင္ ထိုသို့ေသာအလားသဏဿဍာန္တူ ထရပ္ကားမ်ားရွိ၏။ ၁၉၇၉ ခုနွစ္နိုဝင္ဘာလက အီရန္တြင္ျဖစ္ခဲ့ေသာ အေမရိကန္သံရံုးတိုက္ခိုက္ခံရမွုနွင့္ ျပန္ေပးဆြဲမွုအျပီး အေမရိကန္ သံရံုးဝန္ထမ္းမ်ားအား အလားတူျဖစ္ရပ္မ်ားျဖစ္ပြားခဲ့လ်ွင္ သယ္ယူပို့ေဆာင္ရန္အထူးတလည္ဖန္တီးထားေသာ ကားမ်ိုးျဖစ္၏။
ပစ္သည္ လိုရမ္ကို ဆီးျကိုေပြ့ဖက္လိုက္ျပီး-
“မင္းလိုက္လာမယ္လို့ ေမာင္မထင္ထားဘူး” ဟုေျပာလိုက္၏။
ပက္ထရစ္ရွာသည္ မနာလို ဝန္တိုမွုေျကာင့္ ေအာင့္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ကိုလိုရာဒိုမွ ေအာက္လြွတ္ေတာှအမတ္မင္း သည္သူမထင္ထားသည္ထက္ အမ်ားျကီးပိုမို ဆြဲေဆာင္မွုရွိေျကာင္းကိုေတာ့ ဝန္မခံပဲမေနနိုင္။
လိုရမ္က ျပံုးစစျဖင့္-
“ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီးကလည္း လိုက္ခဲ့ဖို့ေခါှတယ္၊ မ်က္စိေနာက္စရာ သတင္းေထာက္ေတြလည္းမရွိဘူးဆိုေတာ့ ေမာင္နဲ့ တစ္နာရီ ေလာက္ေတြ့ရလည္းမနည္းဘူးဆိုျပီး လိုက္ခဲ့လိုက္တာေလ” ဟုျပန္ေျပာလိုက္သည္။ သူသည္ ဂ်ီယိုဒီနိုကို ျမင္ေသာအခါ-
“အိုး၊ အယ္လ္၊ ရွင့္ကို မေသမေပ်ာက္ အေကာင္းပကတိေတြ့ရတာ ဝမ္းသာလိုက္တာရွင္” ဟုေျပာလိုက္ျပန္၏။
အယ္လ္က လိုရမ့္ပါးနွစ္ဖက္ကို တရြွတ္ရြွတ္နမ္းရင္း-
“အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ေနရာမွာ အစိုးရကိုယ္တိုင္ခုလိုလာအားေပးတာကို ခ်ီးေျမွာက္ရမကြ” ဟု ပစ္ကို ကလိေလ၏။
ဆန္ဒက္ကာ၊ ယယ္လဂါနွင့္ လူစိမ္းတို့ဝင္လာ၏။ ဆန္ဒက္ကာသည္ သူ့သားတပည့္နွစ္ေယာက္ကို ေခါင္းညိတ္ျပျပီး ပတ္ထရစ္ရွာထံသို့ တန္းတန္းမတ္မတ္ေလ်ွာက္သြား၏။
“ေဒါက္တာ့ကို ခုလိုျပန္ေတြ့ရလို့ က်ုပ္အင္မတန္ဝမ္းသာတယ္”
“ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီးကို က်ြန္မတို့သားအမိက ေက်းဇူးတင္ရမွာပါရွင့္။ က်ြန္မတို့ကိုကယ္ဖို့ ဒတ္နဲ့ အယ္လ္ကို လြွတ္လိုက္ လို့ေလ”
“တကယ္ေတာ့ က်ုပ္ကမလြွတ္ဖူးဗ်၊ သူတို့သေဘာနဲ့သူတို့သြားတာ”
ထို့ေနာက္ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး ဆန္ဒက္ကာသည္ ေဒါက္တာတီမိုသီ ဖရန့္နွင့္အားလံုးကို မိတ္ဆက္ေပး၏။
“ဒီလူက က်ုပ္ရဲ့ေက်ာင္းေနဖက္ ေရာင္းရင္းျကီးဗ်၊ အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းက က်ုပ္ကို အယ္ဂ်ီဘယာ ေအာင္ ေအာင္သူကူညီခဲ့တာေပါ့၊ က်ုပ္ေရတပ္ထဲေရာက္ေတာ့ သူက သတဿတုတြင္းဖက္ေရာက္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့ စတန္းဖို့ဒ္ တကဿကသိုလ္က နကဿခတေဗဒနဲ့ ပါရဂူဘြဲ့ရတယ္။ ခုေတာ့ အေမရိကန္အစိုးရရဲ့ ကြန္ျပူတာအထူးျပုလုပ္ခ်က္ဗ်ူဟာရံုး မွာ ညြွန္ျကားေရးမွူးလုပ္ေနပါတယ္”
တီမိုသီသည္ လူပုဂင္တိုျဖစ္၏။ သူေမာ့မျကည့္ရပဲ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္စကားေျပာနိုင္သူဆို၍ အရပ္ငါးေပ ေလးလက္မ သာရွိသည့္ အယ္လ္ဂ်ီယိုဒီနို တစ္ေယာက္သာရွိ၏။
သူတို့အားလံုးထိုင္လိုက္ျကျပီးေနာက္ သံရံုးဝန္ထမ္းမ်ားခ်ေပးေသာ ေကာှဖီနွင့္ ဆန္းဒဝစ္ခ်္မ်ားကို စားေသာက္ျက၏။
ဆန္ဒက္ကာက ပဏာမ၊ အခ်ီး၊ နိဒါန္းဘာမွ ခံမေနပဲ-
“ကြန္ဂရက္က ကံျကမဿမာအင္တာပရိုက္စ္အေျကာင္း စံုစမ္းခိုင္းလို့ လိုရမ္ဒီေရာက္လာတာ” ဟုတိုက္ရိုက္ ဒဲ့ဒိုး ေျပာခ် လိုက္သည္။
လိုရမ္စမစ္က ေခါင္းညိတ္လိုက္၏။
“ဟုတ္တယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့နွစ္ရက္အတြင္း ကံျကမဿမာအင္တာပရိုက္စ္ဟာ သူ့ပိုင္ဆိုင္မွုေတြအကုန္ခ်ေရာင္းျပီး ဘဏ္ေတြ ထဲက ေငြေတြအကုန္ထုတ္သြားတယ္။ က်ြန္မတို့ စေတာ့ေဈးကြက္ေတြ သူ့ေျကာင့္ကေမာက္ကမ ျဖစ္ကုန္တယ္။ ဝုဖ္ မိသားစုဝင္ နွစ္ရာလံုးလည္းအစအနေပ်ာက္သြားတယ္။ တစ္သက္လံုး ကမဿဘာေပါှမွမရွိခဲ့ဘူးသလိုကို ေျခရာေဖ်ာက္ သြားတာ”
“အင္း- သူတို့ သေဘဿငာေတြေပါှ ေရာက္ေနေရာေပါ့။ ဒါနဲ့ ျကယ္တံခြန္က တကယ္ပဲကမဿဘာကို ဦးတည္လာေနသလား၊ မလာဘူးလား၊ က်ြန္ေတာှတို့ ဘာမွေသခ်ာမသိရဘူး” ပစ္က ေတြးေတြးဆဆေျပာလိုက္သည္။
“အဲဒီကိစဿစေျကာင့္ ငါ တီမိုသီ ကိုမရရေအာင္ေခါှလာတာေပါ့”
ဆန္ဒက္ကာက ရွင္းျပလိုက္၏။
အခု တီမိုသီ ဖရန့္၏ အလွည့္ေရာက္လာျပီျဖစ္၏။ သူက မွတ္စုစာအုပ္မ်ားကို ထုတ္လိုက္ျပီး လည္ေခ်ာင္းရွင္း လိုက္၏။
“အဲဒီကိစဿစကို က်ြန္ေတာှမေျဖခင္ ေနာက္ေျကာင္းနည္းနည္းျပန္ပါရေစ၊ ဒါမွ ဝုဖ္တို့ရဲ့အစီအမံေတြကို ခင္ဗ်ားတို့ သေဘာေပါက္မယ္။ ခရစ္ေတာှမေပါှခင္နွစ္ေပါင္းခုနွစ္ေထာင္ေက်ာှက ျကယ္တံခြန္တစ္လံုး ကမဿဘာကို ဝင္တိုက္ခဲ့ဖူး တယ္၊ ဒါက ပံုမွန္ျဖစ္စဉ္ေတာ့မဟုတ္ဖူး၊ တစ္သက္မွတစ္ခါဆိုသလို ျဖစ္တတ္တဲ့အျဖစ္အပ်က္တစ္ခု၊ ပံုမွန္ဆိုရင္ ေတာ့ ေန့တိုင္းကမဿဘာေပါှကို လက္သီးဆုပ္ေလာက္ရွိတဲ့ ဥကဿကာခဲကေလးေတြ က်လာေလ့ရွိတယ္။ နွစ္တစ္ရာကို တစ္ခါေလာက္ေတာ့ ဥကဿကာခဲျကီးျကီးမားမားေျကြက်ေလ့ရွိတယ္။ ဥပမာ အရီဇိုနားမွာ က်လာတဲ့ ေပတစ္ရာ့ငါးဆယ္ ရွိတဲ့ ဥကဿကာခဲျကီး၊ ၁၉ဝ၈ ခုနွစ္က ဆိုက္ေဘးရီးယားမွာ မိုင္ရွစ္ရာပါတ္လည္ေလာက္ အေပါက္ျကီးျဖစ္သြားေစတဲ့ ဥကဿကာခဲျကီးလိုဟာမ်ိုးေပါ့။ အဲဒီထက္ျကီးတဲ့ ထားပါေတာ့- တစ္မိုင္ပါတ္လည္ေလာက္ ရွိတဲ့ ဥကဿကာခဲျကီး ေတြကေတာ့ နွစ္တစ္သန္း ကို တစ္ခါေလာက္က်ေလ့ရွိတယ္။ ဒါျကီးေတြက်ရင္ေတာ့ မသက္သာဘူး၊ ခုကမဿဘာေပါှမွာရွိတဲ့ န်ူလက္နက္ အားလံုးေဖာက္ခြဲလိုက္သလိုျဖစ္သြားမယ္။ အဲသလို ဥကဿကာခဲအျကီးစားျကီးေတြ နွစ္ေထာင္ေက်ာှေက်ာှ ေလာက္ဟာ က်ြန္ေတာှတို့ကမဿဘာေဘးကေန ပံုမွန္ျဖတ္သန္းသြားျကေလ့ရွိတယ္”
“ဆရာ့စကားျကားရတာ စိတ္မသက္သာစရာပဲ” ပက္က ျကက္သီးထဟန္ျဖင့္ေျပာလိုက္သည္။ သူတို့အျဖစ္က တီမိုသီ့ စကားနားေထာင္မိမွ က်ားေျကာက္လို့ ရွင္ျကီးကိုး၊ ရွင္ျကီးက်ားထက္ဆိုး ဆိုသည့္အျဖစ္မ်ိုးျဖစ္ေန၏။
“ေနဦးဗ်၊ မေျကာက္ျကပါနဲ့ဦး၊ ဥကဿကာခဲေျကာင့္ခင္ဗ်ားတို့ ေသနိုင္ေခ်ဟာ တစ္သက္လံုးမွာ အျကိမ္ ၂ဝဝဝဝ မွ တစ္ျကိမ္ပဲရွိပါတယ္။ သို့ေသာှလည္း က်ြန္ေတာှတို့ ကမဿဘာသူ၊ ကမဿဘာသားမ်ားရဲ့ ကံျကမဿမာမီးစာကုန္ဆီခန္းတဲ့ အျဖစ္မ်ိုးေတြလည္းရွိတတ္ေသးတယ္”
ပစ္က ေကာှဖီကိုေမာ့ခ်လိုက္ျပီး-
“ခုလိုအျဖစ္မ်ိုးေပါ့ ဆရာ”
တီမိုသီက ေခါင္းညိတ္ျပီးဆက္ေျပာ၏။
“နွစ္ေပါင္း သန္းတစ္ရာမွာ တစ္ျကိမ္ေလာက္ေတာ့ ျကယ္တံခြန္လို့ေခါှတဲ့ မဟာ့မဟာ ဥကဿကာခဲျကီးေတြ ကမဿဘာကို ဝင္ေဆာင့္ေလ့ရွိတယ္။ အဲသလိုျဖစ္တိုင္းလည္း က်ြန္ေတာှတို့ကမဿဘာဟာ ဆိုးဆိုးဝါးဝါးကို ထိခိုက္ပ်က္စီးခဲ့ရတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ့္ငါးသန္းက ဒီလိုျဖစ္ရပ္ေျကာင့္ ကမဿဘာေပါှက ဒိုင္နိုေဆာမ်ိုးနြယ္ျကီး မ်ိုးတုန္း ပ်က္သုဉ္းခဲ့တယ္။အဲဒီတုန္းက ဝင္တိုက္မိတဲ့ဥကဿကာခဲဟာ ေျခာက္မိုင္ပါတ္လည္ရွိတယ္။ သူေဆာင့္မိလို့ျဖစ္တဲ့ တြင္းနက္ျကီးက မိုင္တစ္သိန္းနွစ္ေသာင္းပါတ္လည္က်ယ္တယ္၊ ဒါေပမဲ့—”
“လြန္ခဲ့တဲ့နွစ္ေပါင္းကိုးေထာင္က ဝင္တိုက္ခဲ့တဲ့ ျကယ္တံခြန္ဟာ သူ့ထက္ျကီးတယ္။ ခု ကေနဒါနိုင္ငံ ဟတ္ဆန္ ပင္လယ္ေအာှေဒသကို အခ်င္းမိုင္ ဆယ္မိုင္ပါတ္လည္ရွိတဲ့ ျကယ္တံခြန္ျကီးဝင္တိုက္ခဲ့တယ္။ သူ့ေျကာင့္ျဖစ္တဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲျဖစ္ရပ္ေတြေျကာင့္ ကမဿဘာေပါှက သက္ရွိနဲ့အပင္အားလံုးရဲ့ ကိုးဆယ့္ကိုးရာခိုင္နွုန္း ေသေျကပ်က္စီးခဲ့ တယ္။ ပထမအျကိမ္အပ်က္အစီးထက္ နွစ္ဆယ္ရာခိုင္နွုန္းပိုလာတဲ့သေဘာပဲ”
လိုရမ္က စိတ္ဝင္စားစြာျဖင့္-
“ေနာက္ဆက္တြဲျဖစ္ရပ္ဆိုတာက ဘာေတြလဲဆရာ”
တီမိုသီက ေရတစ္ငံုေသာက္လိုက္ျပီး-
“ဆယ္မိုင္ပါတ္လည္ရွိတဲ့အရာဝတဿတုတစ္ခု၊ ကမဿဘာေပါှေရာက္ေတာ့ ေျမဆြဲအားေျကာင့္ အေလးခ်ိန္ ဘီလီယံတန္ေပါင္း မ်ားစြာရွိလာတဲ့ အဲဒီအရာဝတဿတုဟာ တစ္နာရီကို မိုင္တစ္သိန္းသံုးေသာင္းဆိုတဲ့အရွိန္နဲ့ ကမဿဘာေပါှကို က်ေရာက္ခဲ့ တာေလ။ ကမဿဘာျကီးဟာ အတင္းအဓမဿမဆြဲယမ္းခံရတဲ့ ေခါင္းေလာင္းလိုျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ က်ြန္ေတာှဒီျဖစ္ရပ္ကို ကြန္ျပူတာ အထူးျပုလုပ္ခ်က္သံုးျပီးအေသးစိတ္ရွင္းျပလို့ရတယ္။”
“ဒါနဲ့ ဒီဟာက ျကယ္တံခြန္ဆိုတာ ဆရာဘယ္လိုလုပ္သိလဲ” ယယ္လဂါက ေမးလိုက္သည္။
“ဥကဿကာခဲနဲ့ ျကယ္တံခြန္ အမ်ားျကီး ကြာျခားမွုေတြရွိတယ္ဗ်။ ပါဝင္တဲ့ပစဿစည္းေတြေရာ၊ အရွိန္ေရာေပါ့”
“ဒီလိုနဲ့ တိုက္မိျကေရာဆိုပါေတာ့၊ ဘာေတြဆက္ျဖစ္ကုန္လဲ” ဆန္ဒက္ကာက ေမးလိုက္ျပန္သည္။
“လိုရင္းေျပာရရင္ ေတာမီးအျကီးအက်ယ္ေလာင္တယ္၊ အိုဇံုးလြွာေပ်ာက္သြားတယ္၊ မုန္တိုင္းေတြ ေနရာမလပ္ ျဖစ္တယ္၊ ၁၄ လေလာက္ေအာက္စီဂ်င္ျပတ္သြားတယ္။ ေနရာအားလံုးေရလြွမ္းသြားတယ္၊ ေျမငလ်ွင္ အျကီး အက်ယ္လွုပ္တယ္၊ အဲဒါေတြက သက္ရွိမ်ားေသေျကပ်က္သုဉ္းရျခင္းရဲ့ အဓိကအေျကာင္းရင္းေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အံ့အားသင့္ဖြယ္အသက္ရွင္က်န္ရစ္ခဲ့ျကတဲ့ လက္တစ္ဆုပ္စာ လူသားမ်ိုးနြယ္ေတြရွိခဲ့ျကတယ္။ အဲသည္လူေတြကပဲ က်ြန္ေတာှတို့ရဲ့ ဘိုးေဘးဘီဘင္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ျကတာေပါ့”
“ဒီလိုနဲ့ပဲ ကပ္ဆိုးျကီးျပီးသြားခဲ့တာေပါ့” ဆန္ဒက္ကာက သက္ျပင္းခ်ရင္းေမးလိုက္သည္။
တီမိုသီက ေခါင္းယမ္းျပရင္း-
“အဆိုးဆံုးအပိုင္းက်န္ေသးတယ္ သူငယ္ခ်င္းရဲ့။ေရွးေရွးတုန္းကတည္းက က်ြန္ေတာှတို့ သိပဿပံပညာရွင္ေတြဟာ ဒီကိစဿစကို ေလ့လာခဲ့ျကတယ္။ ျကယ္တံခြန္ေတြ၊ ဥကဿကာခဲေတြနဲ့ ထိေတြ့မွုေျကာင့္ ကမဿဘာ့ ဗဟိုခ်က္ကို ထိခိုက္ေစနိုင္သ လား ဆိုတဲ့ေမးခြန္းကို ေျဖနိုင္ဖို့ေပါ့”
အားလံုးသည္ အသက္ပင္မရွုနိုင္ပဲ တီမိုသီ ဖရန့္၏ စကားကို စိတ္ပါဝင္စားစြာနားေထာင္ေနျက၏။
“ခ်ားလ္စ္ဟတ္ဘ္ဂြဒ္ ဆိုတဲ့သိပဿပံပညာရွင္တစ္ေယာက္က ဒါနဲ့ပါတ္သက္လို့ သီအိုရီတစ္ခုထုတ္ခဲ့တယ္။ သူ့သီအိုရီ ကဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ အကယ္၍ ျကယ္တံခြန္ေဆာင့္မိတဲ့ဒဏ္ဟာ သိပ္ျပင္းထန္လြန္းလို့ ကမဿဘာ့ဗဟိုခ်က္ လွုပ္ခါသြား ခဲ့ရင္ မိုင္နွစ္ဆယ္ကေန ေလးဆယ္အထိပဲရွိတဲ့ ေျမသားအျပင္လြွာဟာ ျပတ္ေရြ့တာ သို့မဟုတ္ လည္ပါတ္လွုပ္ရွား တာျဖစ္သြားနိုင္တယ္။ ဒီအခါမွာ တိုက္ျကီးေတြ ေနရာေရြ့သြားမယ္။ ရာသီဥတု အျပင္းအထန္ေဖာက္ျပန္မယ္တဲ့၊ ဒါကို ကမဿဘာေျမလြွာေရြ့လ်ားျခင္းသီအိုရီလို့ နာမည္ေပးခဲ့တယ္။ ဘုရားေပးတဲ့ ေျမျကီးဟာခိုင္မာတယ္ဆိုတဲ့ အယူ အဆနဲ့ေတာ့ ေျပာင္းျပန္ေပါ့။ ခ်ားလ္စ္ဟတ္ဘ္ဂြဒ္လည္း အေတာှကဲ့ရဲ့ခံခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ဆံုး အိုင္စတိုင္းက သူ့သီအိုရီကို လက္မခံခင္အထိေပါ့”
“လြန္ခဲ့တဲ့နွစ္ကိုးေထာင္ကျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကမဿဘာေျမလြွာေရြ့လ်ားျခင္းအက်ိုးဆက္ဟာ အေတာှဆိုးခဲ့တယ္။ အခ်ို့ တိုက္ျကီး ေတြ၊ က်ြန္းေတြဟာ အီေကြတာ နားေရြ့သြားခဲ့တယ္၊ ေတာင္နဲ့ေျမာက္ဝင္ရိုးစြန္းေတြဟာလည္သြားခဲ့တယ္။ ေရခဲေတာင္ေတြအရည္ေပ်ာှကုန္လို့ ပင္လယ္ေရမ်က္နွာျပင္ ေပေလးရာျမင့္တက္လာတယ္၊ ေျမာက္ဝင္ရိုးစြန္းဟာ မူလရွိတဲ့ ကေနဒါေလာက္ကေန အာတိတ္ပင္လယ္ထဲေရာက္သြားခဲ့တယ္။ ဆိုက္ေဘးရီးယားဆိုတဲ့ အပူပိုင္း ေဒသဟာ ခ်က္ခ်င္းေရခဲကုန္တယ္။ အနဿတာတိကဟာလည္း ေတာင္ဖက္ကို မိုင္နွစ္ေထာင္ေလာက္ေရြ့သြားခဲ့တယ္။ အစစအရာရာ အသစ္ကျပန္စရတဲ့သေဘာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကမဿဘာ့ဝင္ရိုးမေျပာင္းလဲဘူး၊ ေနကို ဗဟိုျပုလည္ပါတ္တဲ့ စနစ္ မေျပာင္းလဲဘူး၊ ကမဿဘာ့ေျမမ်က္နွာသြင္ျပင္သာေျပာင္းသြားခဲ့တယ္”
ဆန္ဒက္ကာက-
“ဟုတ္ျပီ သူငယ္ခ်င္း၊ ေနာက္ေျကာင္းျပန္တာေတြ ေတာှေလာက္ျပီ၊ ခုေရွ့ေျကာင္းျပန္ျကစို့၊ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ကိုးေထာင္ ကအားမီးနီးစ္ေတြထားခဲ့တဲ့ ေဟာကိန္း၊ ခုဝုဖ္မိသားစု အယံုျကီးယံုေနတဲ့ ဒုတိယျကယ္တံခြန္ကမဿဘာကို ဝင္တိုက္မယ္ဆိုတဲ့ ကိစဿစဟာ မွန္သလား၊ မွားသလား” ဟု ဒဲ့ဒိုးေမးလိုက္သည္။
တီမိုသီ သည္ေနာက္ထပ္ေကာှဖီတစ္ခြက္ငဲ့၍ နွစ္က်ိုက္ သံုးက်ိုက္ေမာ့လိုက္ျပီး-
“က်ြန္ေတာှတို့ ဥကဿကာခဲနဲ့ ျကယ္တံခြန္ေစာင့္ျကည့္သတိေပးစနစ္ကိုမနွစ္ကစျပီးတည္ေထာင္ခဲ့တယ္။ ကမဿဘာ့ေနရာ အသီးသီးမွာ နကဿခတ္ျကည့္မွန္ေျပာင္းနဲ့ တျခားပစဿစည္းကိရိယာအစံုအလင္ထားရွိျပီး ကမဿဘာကို ခ်ဉ္းကပ္လာတဲ့ အရာမွန္ သမ်ွ ေစာင့္ျကည့္ခဲ့ျကတယ္”
ဇာတ္ရွိန္ျမင့္လာေပျပီ၊ အားလံုးသည္ ရင္တမမနားေထာင္ေနခဲ့ျကသည္။
“ခုထိေတာ့ ကမဿဘာကိုခ်ဉ္းကပ္လာတဲ့ ဥကဿကာခဲေလးဆယ္ေက်ာှေတြ့ထားျပီးျပီ။ ဒါေပမဲ့ ဝင္တိုက္မိဖို့ေတာ့မရွိဘူး။ နကဿခတ္ပညာရွင္အားလံုး တညီတညြတ္တည္းသေဘာတူထားတာကေတာ့ အမွန္တကယ္ အနဿတရာယ္ရွိတဲ့ ကိစဿစက လြဲလို့ ဒီကိစဿစေတြကို လူထုကိုအသိမေပးဘူး၊ မလိုလားအပ္တဲ့ ေျကာက္လန့္မွုေတြေပါှေပါက္မွာစိုးလို့ပဲ”
“ခု-ဒုတိယ ျကယ္တံခြန္ဆိုတာကေရာ” လိုရမ္က ေမးလိုက္၏။
တီမိုသီ ဖရန့္ကအားလံုးကို ျခံုျကည့္လိုက္ျပီး-
“ခုထိ ဒုတိယ ျကယ္တံခြန္လာေနျပီဆိုတဲ့ကိစဿစေရာ၊ ကမဿဘာကို ဝင္တိုက္မဲ့ကိစဿစေရာ ဘာမွမေတြ့ရေသးဘူးဗ်”
“ဘယ္လို၊ ဆရာ အေသးစိတ္ရွင္းျပပါဦး” ပစ္သည္ တီမိုသီကို အံ့ဩတျကီးျပန္ေမးလိုက္၏။
“တကယ္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္းကိုးေထာင္က ျကယ္တံခြန္ဝင္တိုက္မိတဲ့ကိစဿစဟာ ျဖစ္ေတာင့္ျဖစ္ခဲ ကိစဿစဗ်၊ ကမဿဘာ ကိုဝင္တိုက္တဲ့ ျကယ္တံခြန္နဲ့ မတိုက္မိပဲ ျပန္ထြက္သြားတဲ့ျကယ္တံခြန္ဟာလည္း တကယ္ေတာ့ အျမြာမဟုတ္ဘူး၊ ျဂိုလ္တစ္ခုစီကေန ပဲ့ျကလာျပီး ကမဿဘာပါတ္လမ္းေျကာင္းကို တူတူဝင္လာမိတာပဲ။ တိုက္ဆိုင္မွုသက္သက္ပဲဗ်”
“ဒါဆို အဲဒီ အျမြာလို့ေခါှေနျကတဲ့ ဒုတိယျကယ္တံခြန္က ဘယ္ေတာ့လာမွာလဲ”
တီမိုသီဖရန့္သည္ ခဏမ်ွ ျငိမ္ေန၏။ သူသည္ ေကာှဖီကို တစ္က်ိုက္ျခင္း အရသာခံေသာက္လိုက္ျပီးမွ-
“က်ြန္ေတာှတို့ နကဿခတဿတပညာရွင္ေတြ အားလံုးသေဘာတူထားတာကေတာ့ အဲဒီျကယ္တံခြန္ဟာ ေနာက္ထပ္ နွစ္ေပါင္း တစ္ေထာင္ျကာတဲ့အခါမွ ကမဿဘာနဲ့ မိုင္ရွစ္သိန္းအကြာကေန ကမဿဘာကိုေက်ာှျဖတ္သြားလိမ့္မယ္ ဆိုတာပါပဲ”
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Recent Comments