အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္ (၇၃)
10 Sep 2010 2 Comments
in ဘာသာျပန္, အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္
(၃၅)
ေဒါက္တာ တီမိုသီ ဖရန့္၏ စကားအဆံုးတြင္ အားလံုးသည္ စကားမေျပာနိုင္ပဲ အေတြးကိုယ္စီျဖင့္ျငိမ္သက္ေနျက သည္။ ဒတ္ပစ္သည္ နကဿခတဿတေဗဒ ပညာရွင္ျကီးကို အကဲခတ္ေန၏။ ထိုသူသည္ သူေျပာသည့္စကားကို သူတာဝန္ယူ နိုင္ေျကာင္း ေပါှလြင္လြန္းလွသည္။
တီမိုသီက ဆက္၍-
“ခင္ဗ်ားတို့ ေျပာေျပာေနတဲ့ ဒုတိယျကယ္တံခြန္ဆိုတာ၊ သူ့နာမည္က ေဘာှဒဝင္တဲ့ဗ်၊ စေတြ့ခဲ့တဲ့ အေပ်ာှတမ္းသမား တစ္ေယာက္ရဲ့ နာမည္ေပါ့”
“အဲဒီ ေဘာှဒဝင္နဲ့ အားမီးနီးစ္မွတ္တမ္းထဲက ဒုတိယျကယ္တံခြန္ဟာ တူတူပဲဆိုတာ ေသခ်ာလားဆရာ” ပစ္က ထပ္ေမးလိုက္၏။
“သိပ္ေသခ်ာတာေပါ့၊ မစဿစတာပစ္၊ က်ြန္ေတာှတို့တြက္တာ နွစ္ေပါင္းနွစ္ရာေလာက္ အပိုအလိုရွိနိုင္ေပမဲ့၊ ဒီထက္ေတာ့ မပိုဘူး၊ ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း ျကယ္တံခြန္ဝင္တိုက္မယ္ဆိုတာ ရယ္စရာပဲ”
လိုရမ္သည္ နွုတ္ခမ္းကို ကိုက္၍ စဉ္းစားေနသည္။
“ဆရာေျပာတဲ့ ဒီသတင္းအခ်က္အလက္ေတြဟာ ဝုဖ္လို လိုတရအဖြဲ့ဆီမွာလည္း ရွိမွာပဲ၊ ဒါျဖင့္သူတို့ဟာ ဒီမျဖစ္ နိုင္တဲ့ကိစဿစနဲ့ ဘာျဖစ္လို့ ပိုင္ဆိုင္မွုအားလံုးေရာင္းခ်ျပီး သေဘဿငာေပါှတက္ေနျကတာလဲ၊ အဓိပဿပါယ္ေတာ့ သိပ္မရွိဘူး ေနာှ။ ဒီလူေတြ ဒီေလာက္မရူးဘူး၊ အလည္းမအဘူး”
“သူတို့မိသားစုတင္မကဘူးလိုရမ္၊ သူတို့ကို သစဿစာခံျကတဲ့ လူေပါင္း (၇၅ဝဝဝ) လဲပါေသးတယ္၊ ျပီးေတာ့ သူတို့အားလံုးဟာ ဒီျဖစ္ရပ္ျကီး ျဖစ္ကိုျဖစ္မယ္လို့ အရူးအမူးယံုျကည္ေနျကတယ္” အယ္လ္က ျဖည့္စြက္၍ ေျပာလိုက္ သည္။
“ဟုတ္တယ္ရွင့္၊ သူတို့ကို သူတို့ ေခတ္သစ္ ေနာဧေတြလို့ အေသအခ်ာယံုျကည္ေနျကတယ္” ပက္ထရစ္ရွာကလည္း သူမ၏ အေတြ့အျကံုနွင့္ အျမင္ကိုတင္ျပသည္။
ဆန္ဒက္ကာက ေခါင္းယမ္းလိုက္၏။
“က်ုပ္အဖို့ေတာ့ ဒီကိစဿစဟာအေတာှနားလည္ရခက္ေနတယ္”
ပစ္က လက္ေထာင္လိုက္ျပီး-
“ဝုဖ္ေတြမွာ အေျကာင္းရင္းတစ္ခုခုရွိကိုရွိရမယ္။ ကမဿဘာေပါှမွာရွိတဲ့ သက္ရွိသတဿတဝါမွန္သမ်ွ ေသေျကပ်က္သုဉ္း ျပီးသူတို့သာ အသက္ရွင္က်န္ရစ္ရမယ္ဆိုတဲ့အေျကာင္း၊ ဘယ္သူမွ မသိနိုင္တဲ့အေျကာင္းတစ္ခုခုေပါ့” ဟု စဉ္းစဉ္းစား စားေျပာလိုက္၏။
ေဒါက္တာ တီမိုသီ ဖရန့္က ေခါင္းခါရင္း-
“တကယ္လို့ အဲသလိုအေျကာင္းရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကမဿဘာေျမအျပင္ဖက္ကလာမဲ့ အေျကာင္းေတာ့ လံုးဝ မဟုတ္ဘူးဗ်၊ အာကာသနဲ့ နကဿခတ္ေဗဒမွာ က်ြန္ေတာှတို့ထက္ပိုျပီး ဘယ္သူမွ မသိနိုင္ဘူး” ဟုအျပတ္ ေျပာလိုက္သည္။
“ဒါဆို တစ္ျခားနည္းနဲ့ ကမဿဘာ့ေျမလြွာကို ေရြ့လ်ားေစနိုင္သလား ဆရာ” ယယ္လဂါ၏ လက္ေတြ့က်ေသာ ေမးခြန္းကို ေဒါက္တာ တီမိုသီက-
“ျဖစ္နိုင္တယ္။ ကမဿဘာ့ဟန္ခ်က္ကို တိမ္းေစာင္းေစမဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္ေပါ့” ဟုေျဖလိုက္သည္။
“ဘယ္လိုဟာမ်ိုးလဲဆရာ”
“ေတာင္နဲ့ ေျမာက္ဝင္ရိုးစြန္းတစ္ခုခုက ေရခဲျပင္ျကီးကို ေရြ့ေအာင္လုပ္နိုင္မယ္ဆိုရင္ေပါ့”
ပစ္ အရမ္းကို စိတ္ဝင္စားသြား၏။ ေရခဲျပင္ကိုေရြ့ေစရင္————။
“ဘယ္လိုမ်ားလဲဆရာ”
“ဒီလိုဗ်၊ က်ြန္ေတာှတို့ကမဿဘာဟာ အားလံုးသိျကတဲ့အတိုင္း ၂၃.၄ ဒီကရီေစာင္းျပီးဟန္ခ်က္ထိန္းကာ ေနကို လွည့္ပါတ္ ေနတယ္မဟုတ္လား။ အဲသလို လည္ပါတ္ေနရင္းက ကမဿဘာဟာ မသိမသာေလး တုန္ခါေနတယ္ဗ်၊ အကယ္၍မ်ား ကမဿဘာ့ဟန္ခ်က္နွစ္ခုျဖစ္တဲ့ ေတာင္နဲ့ေျမာက္ဝင္ရိုးစြန္းတစ္ခုခုမွာ အေလးခ်ိန္အလြန္အင္မတန္မ်ားလာခဲ့မယ္ဆိုရင္ မသိမသာကေန သိသိသာသာ အဆမတန္တုန္ခါလာျပီးေတာ့ ခုနက ျကယ္တံခြန္ဝင္တိုက္သလို ကမဿဘာ့ေျမလြွာ ေရြ့လ်ားျခင္းျဖစ္တတ္တယ္။ တစ္ခုထူးဆန္းတာကေတာ့ အဲသလိုျဖစ္ရပ္မ်ိုးဟာ နွစ္ေပါင္း ေျခာက္ေထာင္ကေန ရွစ္ေထာင္ျကားမွာ တစ္ခါ အခ်ိန္မွန္ျဖစ္ေလ့ရွိတာပဲ”
ပစ္ေခါင္းထဲတြင္ အေတြးတစ္ခု ဝင္းကနဲ လက္သြား၏။
“ေနာက္ဆံုးျဖစ္ခဲ့တာ ဘယ္တုန္းကလဲဆရာ”
“ေနာက္ဆံုးျဖစ္ခဲ့တာ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္းကိုးေထာင္က”
လူအားလံုး သူမ်က္နွာကို ဝိုင္းျကည့္ေနျကစဉ္ ေဒါက္တာတီမိုသီက ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ျပီး-
“ဟုတ္ပါတယ္၊ အဲဒါက ျကယ္တံခြန္ဝင္တိုက္တာနဲ့ တစ္ခ်ိန္တည္းျဖစ္ခဲ့တာပဲ” ဟု ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။
++++++++++++++++++
“ဒါဆိုရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ေပါင္းကိုးေထာင္က ျကယ္တံခြန္ဝင္တိုက္တာနဲ့ ကမဿဘာ့ဟန္ခ်က္ေရြ့လ်ားတာဟာ တစ္ခ်ိန္ တည္းလိုလို ျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ကမဿဘာဟာ ျဗဟဿမာ့တံခိုးနဲ့ နွစ္ဆတိုးျပီး ပ်က္စီးခဲ့ရတာေပါ့” ပစ္က ေျပာလိုက္သည္။ သူ တစ္ခုခုကို သတိရသြား၏။
“ဆရာေျပာသလိုဆိုရင္ ကမဿဘာ့ဟန္ခ်က္ေရြ့ဖို့ဟာ အခ်ိန္ေတာင္လြန္ေနျပီေပါ့”
“ဟုတ္တယ္။ အခ်ိန္လြန္ေနျပီ။ ဒါေျကာင့္ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္မေရြးထျဖစ္နိုင္တယ္၊ ျဖစ္နိုင္ေခ်လည္း အရမ္းကို မ်ားတယ္။ ဘာျဖစ္လို့လဲဆိုေတာ့ နဂိုကတည္းက အနဿတာတိကရဲ့ ေရခဲျပင္ျဖစ္နွုန္းက တေျပးညီမရွိဘူး၊ နွစ္စဉ္နွစ္တိုင္း ေရခဲတန္ခ်ိန္ ဘီလီယံငါးေထာင္ေလာက္ဟာ ေရာ့စ္ေရခဲျပင္ေပါှမွာ ပံုလာတယ္။ ဒါေျကာင့္လည္း ကမဿဘာဟာ ပိုပိုျပီးေတာ့ တုန္ခါလာေနတယ္”
“ဘယ္လိုအခ်ိန္မ်ိုးမွာ ဒီကိစဿစျဖစ္သြားနိုင္သလဲ”
“ေရာ့စ္ေရခဲျပင္ျကီးဟာ အနဿတာတိကတိုက္ကေန ရုတ္တရက္ကြဲထြက္သြားျပီး ပင္လယ္ထဲေမ်ာသြားခဲ့ရင္ေပါ့။ အဲဒီ အခါမွာ ေတာင္ဝင္ရိုးစြန္းဟာ ေျမာက္ဖက္၊ ေျမာက္ဝင္ရိုး စြန္းဟာ ေတာင္ဖက္ကို လည္သြားျပီး အားမီးနီးစ္ ေတြခံစား ခဲ့ရသလို ျဖစ္ရပ္မ်ိုးေတြ တသေဝမတိမ္းျဖစ္မွာပဲဗ်၊ တစ္ခုပဲရွိတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ကိုးေထာင္က တစ္ကမဿဘာလံုး မွာ စုစုေပါင္း လူဦးေရ တစ္သန္းပဲ ရွိတယ္။ ခု သန္းခုနွစ္ေထာင္ဆိုေတာ့ ေသေျကပ်က္စီးမဲ့ ဦးေရဟာ စဉ္းစားသာ ျကည့္ျကပါေတာ့”
“ဘယ္ေလာက္အရွိန္နဲ့လဲ”
“ပင္လယ္ထဲကို သံုးဆယ့္ေျခာက္နာရီအတြင္း မိုင္ေျခာက္ဆယ္ေလာက္ေရြ့သြားခဲ့ရင္ေပါ့”
“တားနိုင္တဲ့နည္းလမ္းရွိသလား ဆရာ”
“န်ူကလီးယားဗံုးအလံုးတစ္ေထာင္ေလာက္ တျပိုင္နက္ခြဲပစ္ျပီး ေရခဲေတြကိုခ်က္ခ်င္းအရည္ေပ်ာှေအာင္ လုပ္နိုင္ရင္ ေတာ့ ျဖစ္နိုင္ဖြယ္ရွိတယ္။ ဒါကလည္းသီအိုရီသက္သက္ပါပဲ”
ပစ္က လိုရမ္ကို စိုက္ျကည့္ရင္း-
“ဝုဖ္ေတြရဲ့ နာနိုနည္းပညာစခန္းဟာ ေရာ့စ္ေရခဲျပင္နဲ့ဘယ္ေလာက္ေဝးသလဲ”
“ဘယ္ေလာက္မွ မေဝးဘူး၊ အဲဒီ ေရာ့စ္ေရခဲျပင္အစြန္းမွာပဲ၊ ဘာျဖစ္လို့လဲ”
ပစ္၏ မ်က္လံုးအျကည့္ထဲမွ အဓိပဿပါယ္ကို အားလံုးသေဘာေပါက္သေယာင္ ခံစားလိုက္ျကရ၏။ ပစ္သည္ ေဒါက္တာ တီမိုသီကို လွမ္းျကည့္လိုက္ျပီး-
“ေရာ့စ္ေရခဲျပင္ဟာ ဘယ္ေလာက္က်ယ္သလဲ ေဒါက္တာ”
“က်ြန္ေတာှသိသေလာက္ ကမဿဘာ့အျကီးဆံုးေရခဲျပင္ပဲဗ်၊ ဘယ္ေလာက္က်ယ္သလဲေတာ့ မသိဘူး”
“ခဏေနျကဦးဗ်”
ဟီရမ္ ယယ္လဂါသည္ သူ့ခရီးေဆာင္ကြန္ျပူတာကို ထုတ္၍ အသံုးလံုး ကြန္ရက္နွင့္ခ်ိတ္ဆက္လိုက္၏။ မ်ားမျကာမီ လိုအပ္ေသာ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားရလာ၏။
“ေရာ့စ္ေရခဲျပင္ရဲ့ ထုထည္ဟာ စတုရန္းမိုင္ေပါင္း နွစ္သိန္းတစ္ေသာင္းရွိတယ္။ တက္စ္ဆက္ျပည္နယ္ေလာက္ေပါ့။ အရွည္က မိုင္တစ္ေသာင္းေလးေထာင္၊ ေပေပါင္း တစ္ေထာင့္တစ္ရာ ကေန နွစ္ေထာင့္သံုးရာအထိ ထူတယ္၊ ဒါကေတာ့ အားလံုးသိထားရမယ့္ အေျခခံအခ်က္အလက္ေတြပဲ၊ တျခားအေသးစိတ္အခ်က္အလက္ေတြ သိခ်င္ရင္ လည္းရေသးတယ္” ယယ္လဂါက အားလံုးကို ျကည့္ရင္း ေျပာလိုက္သည္။
ပစ္သည္ သက္ျပင္းခ်လိုက္ျပီး-
“သက္ေသ သကဿကာရ အတိအက်မျပနိုင္ေသးေပမဲ့ ဝုဖ္မ်ိုးဆက္သံုးဆက္လံုး အားသြန္ခြန္စိုက္လုပ္ေဆာင္ေနတာ အား လံုးဟာ ေရာ့စ္ေရခဲျပင္ကိုခြဲျပီး ကမဿဘာ့ဟန္ခ်က္တိမ္းေစာင္းေအာင္လုပ္ဖို့ပဲ”
အယ္လ္က ေခါင္းညိတ္ရင္း-
“ဂ်စ္ေဆာ အရုပ္ကားဆက္သလို ခုေတာ့ ရုပ္လံုးေပါှလာျပီေပါ့”
ပစ္က ဆက္ေျပာလိုက္၏။
“ဟုတ္တယ္။ ဘယ္လိုနည္းလမ္းကိုပဲ သံုးရသံုးရ၊ ဝုဖ္ေတြဟာ ေရာ့စ္ေရခဲျပင္ကို ရေအာင္ခြာထုတ္လိမ့္မယ္။ ဒီလိုနဲ့ ကမဿဘာ့ဟန္ခ်က္တိမ္းေစာင္းသြားျပီး ေျမလြွာေတြေရြ့လ်ားလို့ ဒုကဿခကပ္ျကီးဆိုက္တာကို သေဘဿငာေလးစီးေပါှကေန ရွုစားေတာှမူျကလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ လူေပါင္းသန္းခုနွစ္ေထာင္ရဲ့ အေလာင္းေတြေပါှနင္းျပီး စတုတဿထအင္ပါယာ ရဲ့အရွင္သခင္မ်ားအျဖစ္ခံယူျကမွာေပါ့”
ထရပ္ကားေပါှမွ လူအားလံုးစကားမေျပာနိုင္ျကေတာ့ပဲ ျကက္ေသေသကုန္ျက၏။ အလြန္အင္မတန္ ယုတ္မာပက္ စက္ ရိုင္းစိုင္း ေအာက္တန္းက်လွေသာ ကမဿဘာ့ထိပ္ေခါင္တင္ ရာဇဝတ္မွုျကီးကို သူတို့နဖူးေတြ့၊ ဒူးေတြ့ျကံုေတြ့ေနရ ေခ်ျပီ။
“ဗိုလ္ခ်ုပ္ျကီး၊ သမတ ကိုအေျကာင္းျကားဖို့အခ်ိန္တန္ျပီ” ပစ္က ဆန္ဒက္ကာကို ေျပာလိုက္၏။
“ဟုတ္တယ္၊ ဆရာသမားျမန္ျမန္ေလးလုပ္ပါ”
ဟု အယ္လ္ကလည္း တိုက္တိုက္တြန္းတြန္းေျပာ၏။
ဆန္ဒက္ကာသည္ ေလပူျကီးမွုတ္ထုတ္လိုက္ျပီး-
“ငါ့အေနနဲ့ သမတရံုးက သူ့အပါးေတာှျမဲ ဂ်ိုးဖလင္းကိုေတာ့ ဒီအေျကာင္းေျပာထားခဲ့ျပီးျပီ။ ျကည့္ရတာ တို့ဖက္က လုပ္နိုင္တာ ေတြကို ျမန္နိုင္သမ်ွ အျမန္ဆံုးလုပ္ရေတာ့မယ္နဲ့တူတယ္။ ဘာေျကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဝုဖ္မိသားစုရဲ့ မဟာ အျကံအစည္ဆိုးျကီးကို အေကာင္အထည္ေဖာှဖို့ အခ်ိန္က သံုးရက္ပဲရွိေတာ့တယ္ မဟုတ္လား”
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Sep 11, 2010 @ 13:21:47
ေကာင္းခန္းေတြ ေရာက္လာၿပီ.. အားေပးလ်က္ဗ်ိဳ႕
Sep 14, 2010 @ 01:17:51
ဟုတ္တယ္..ေကာင္းခန္းေတြေရာက္ေနျပီး..ျမန္ျမန္တင္ေပးေနာ္…ဟီး..