Hiriautatpa

အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္ (၇၆)

15 Sep 2010 Leave a Comment

by သင့္လူ in ဘာသာျပန္, အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္

(၃၈)

ေဖြးဆြတ္ေနေသာ အိပ္ယာခင္းေပါှတြင္ ေသြးဝေနေသာ အနီေရာင္ျကမ္းပိုးတစ္ေကာင္ တေရြ့ေရြ့သြားေနသလို ျပာလဲ့ေသာေကာင္းကင္ေအာက္ရွိ အဆံုးအစမဲ့ေသာ ေရခဲျပင္ျကီးေပါှဝယ္ နီရဲေတာက္ပလွသည့္  ခရူဇာကား ျကီးသည္ ေပ်ာက္ကြဲအားျကီးမားလွသည့္ ဧရာမဒီဇယ္အင္ဂ်င္မ်ားမွ ထုတ္လြွတ္သည့္ ျပာလဲ့လဲ့ အခိုးအေငြ့မ်ားကို အိတ္ေဇာပိုက္မ်ားမွတဆင့္ မွုတ္ထုတ္ရင္း မနားတမ္းခရီးနွင္ေနသည္။ အလြန္ျကီးမားလွေသာ ဘီးလံုးျကီးမ်ားသည္ ေရခဲျပင္ကို နင္းေျခလ်ွက္ အားနွင့္မာန္နွင့္ ခရီးနွင္ေနေသာ ခရူဇာကိုသာ တီထြင္ထုတ္လုပ္သူ ေသာမတ္ေပါလ္တာနွင့္ အဖြဲ့ေတြ့ျမင္နိုင္စြမ္းရွိခဲ့ျကလ်ွင္ ပီတီေသာမနျဖစ္ျကမည္မွာ ဧကန္အမွန္။

ပစ္သည္ ခရူဇာကားျကီး တည့္တည့္မတ္မတ္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း သြားနိုင္ေစရန္ အလို့ဌာ ဧရာမစတီယာ တိုင္ျကီးကို လက္အံေသမတတ္ထိန္းခ်ုပ္ထားရသည္။ ပိုလာရြိုက္ဇ္ ေနကာမ်က္မွန္ကိုလည္း မခ်ြတ္တမ္းတပ္ဆင္ ထားရ၏။ ဤေနရာ ဤေဒသမ်ား၌ ခရမ္းလြန္ေရာင္ျခည္ဒဏ္ေျကာင့္ မ်က္လံုးထိခိုက္တတ္၏။ ကံမေကာင္းလ်ွင္ ကန္းေတာင္သြားနိုင္သည္။

ကားထဲတြင္ အပူေပးစနစ္ေကာင္းစြာအလုပ္လုပ္သျဖင့္ ေနြးေနြးေထြးေထြးရွိလွ၏။ သို့ေသာှလည္း အနဿတာတိကဆိုသည္ က မျမင္ရသည့္အနဿတရာယ္မ်ားနွင့္ အျမဲျပည့္နွက္ေနသည့္ေနရာ။ ရာသီဥတုကလည္း ခုတစ္မ်ိုးေတာှျကာတစ္မ်ိုး၊  ဘယ္ေတာ့မွ အစိုးမရ။

အခုေလာေလာဆယ္ ပစ္၏ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ဝုဖ္တို့၏ သတဿတုစခန္း သို့တည္းမဟုတ္ မဟာအျကံအစည္ဆိုးတို့၏ မူလ ဘူတ ေရေသာက္ျမစ္ သို့တည္းမဟုတ္ လူသားတို့ ျပုလုပ္ဖန္တီး လတဿတံဆဲဆဲေသာ ကမဿဘာဖ်က္ကပ္၏ ျမစ္ဖ်ားခံရာ ေဒသသို့ ျမန္နိုင္သမ်ွ အျမန္ဆံုးေရာက္ဖို့ပင္ျဖစ္သည္။ ဂ်ီပီအက္စ္ကလည္းမရွိ၊ လမ္းညြွန္ကြန္ျပူတာစနစ္လည္း နထဿထိ၊ အနဿတာတိကတြင္ မည္သည့္စစ္ပြဲမွ ျဖစ္နိုင္ေခ်မရွိဟုယူဆေသာေျကာင့္ မည္သည့္တိုင္းျပည္ကမွ သူလ်ွို၊ ဒလန္ျဂိုလ္တု မ်ားလည္းလြွတ္တင္မထားေသာေျကာင့္ ေကာင္းကင္ဓါတ္ပံုဆိုတာလည္း စိတ္မွန္းျဖင့္ေတာင္မရနိုင္သျဖင့္ မဟာ လူသား၏ ကိုယ္စြမ္းကိုယ္စမ်ားကိုသာ ဆံေမြွးဖ်ားမွသည္ ေျခသည္းျကားအထိ အစြမ္းကုန္ထုတ္သံုးေနရေတာ့သည္။

ပစ္သည္ အခုထက္ထိေျမပံုကို ျကည့္ေနဆဲျဖစ္ေသာ အယ္လ့္ကို-

“က်ြန္ေတာှမ်ိုးသြားရမဲ့ေနရာကေလး အမိန့္ရွိေတာှမူပါဦး သခင္ျကီး” ဟု ရြဲ့ေျပာလိုက္၏။

“ဟိုမွာ ျမင္ေနရတဲ့အျမင့္ဆံုးေတာင္တန္းျကီးေတြကို မ်က္နွာမူျပီး ေမာင္မင္းတည့္တည့္သြားပါေလ။ အိမ္း- စိတ္ထဲမွာ အထူးသတိခ်ပ္ဖို့ကေတာ့ ပင္လယ္ကို ေမာင္မင္းရဲ့ဘယ္ဖက္မွာပဲအျမဲတမ္း ရွိေနပါေစ” တဲ့။

“အဲသလိုသြားရင္းနဲ့ မ်က္စိနဲ့မျမင္ရတဲ့ ေရခဲေပါက္ျကီးေတြထဲက်ြံျကသြားရင္ နင္ေရာငါပါ မာလကီယားမွာေနာှ”

“ဒီကားက ေတာှရံုေရခဲေပါက္ေလာက္ကိုေတာ့ ေက်ာှနိုင္တယ္လို့ နင့္အေဖျကီးက ေျပာလိုက္တယ္မဟုတ္လား၊ တကယ္လို့ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ျပီး တြင္းေပါက္ထဲျပုတ္က်သြားေတာ့လည္း မင္းနဲ့ငါဟာ အေမရိကန္ခေလးငယ္ေတြရဲ့ အိပ္ယာဝင္ပံုျပင္ထဲက လူစြမ္းေကာင္းေတြ ျဖစ္ကေရာေပါ့”

ပစ္ကထူထဲလွေသာ ကားေလကာမွန္မွတဆင့္ အျပင္ကိုျကည့္ရင္း-

“ညေနေစာင္းျပီကြ၊ နည္းနည္းေတာင္ေမွာင္လာသလိုပဲ၊ ခုတစ္နာရီ နွစ္ဆယ့္တစ္မိုင္နွုန္း ခရီးေပါက္ေနေတာ့ တို့ ေနာက္ထပ္ နွစ္နာရီအတြင္းပစ္မွတ္ကို ေရာက္မယ္ထင္တယ္”

သူတို့ေရာက္ကိုေရာက္ျကမွ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ခုထိ ဘယ္ေသာင္ဘယ္ကမ္းကပ္ေနမွန္းမသိရေသးေသာ အေမရိကန္ အထူးနွိမ္နင္းေရးတပ္ဖြဲ့ျကီး ေပါှမလာ အေတာှျကာဇာတ္ခင္းသြားပါက ဝုဖ္မိသားစု၏ စတုတဿထအင္ပါယာဇာတ္ပြဲ ကိုပ်က္ေအာင္ဖ်က္နိုင္မည့္သူက သူတို့နွစ္ေယာက္သာျဖစ္ခ်ိမ့္မည္။ သို့ေသာှလည္း ပစ္အေနျဖင့္ သိပ္ျကီးေတာ့ အေကာင္းျမင္မထားမိပါ။ ေရွ့ခရီးမွာ အခက္အခဲ အတားအဆီးမ်ားက အနမတဂဿဂ ရွိေနေသး၏။ ခုေလာေလာဆယ္ ပစ္အေျကာက္ဆံုး မွာ အေပါှရံတင္းေနေသာ ေရခဲလြွာပါးပါးေလးမ်ားေအာက္မွ ေရခဲတြင္း၊ ေရခဲေပါက္ျကီးမ်ားျဖစ္၏။ ထိုအေပါက္ျကီးမ်ားကို ဘာေထာက္လွမ္းေရးပစဿစည္းကိရိယာနွင့္မွ ျကိုတင္သိျမင္ျခင္းဌာမစြမ္းသာသည့္အတြက္ မ်က္လံုး နွစ္လံုးကိုသာ အစြမ္းကုန္ ျပူးျဖဲထားရေလသည္။

ပစ္စိုးရိမ္သည့္ ေရခဲေပါက္ေလးငါးေပါက္ခန့္ကို လမ္းခရီးတြင္ေတြ့ရေသာှလည္း သတိျကီးစြာထားေနေသာေျကာင့္ ျကိုတင္ေရွာင္ရွားလိုက္နိုင္သည္။ တစ္ျကိမ္မွာေတာ့ အေတြ့ေနာက္က်သျဖင့္ ဘရိတ္ကမန္းကတန္းအုပ္လိုက္ရာ ေရခဲေပါက္၏ နွုတ္ခမ္းစြန္းေရာက္မွ ရပ္တန့္လိုက္နိုင္သည္။ ထိုျဖစ္ရပ္ေျကာင့္ ေက်ာရိုးတစ္ေလ်ွာက္စိမ့္တက္လာမွုကို ေဖာှျပရန္ ပစ္သည္ စကားလံုးရွာမရခဲ့။

ကားအျမန္နွုန္းသည္ တစ္နာရီလ်ွင္ (၂၄) မိုင္နွုန္းအထိတက္လာ၏။ ပစ္သည္ ဤကဲ့သို့ အက်ပ္အတည္း နွင့္ေတြ့ေန ခ်ိန္ဝယ္ အယ္လ္သည္ အင္ဂ်င္ခန္းထဲ၌ ဧရာမ ဒီဇယ္အင္ဂ်င္ျကီး နွစ္လံုးနွင့္ နွာေခါင္းက်ည္ေပြ့ေတြ့ေန၏။ အေဖျကီး နွင့္အဖြဲ့ မည္မ်ွပင္ျကိုးစားပန္းစားျပင္ဆင္ထားေစကာမူ ဤတစ္ျကိမ္တြင္မွ တကယ့္ေရခဲျပင္ေပါှတြင္ နဖူးေတြ့ ဒူးေတြ့ ပြဲျကီးပြဲေကာင္းနြွဲရေသာ ကားျကီးမွာ ဆီအလိုက္မမွန္ေသး။ ထို့ေျကာင့္ တတ္သမ်ွ မွတ္သမ်ွ အစြမ္းကုန္ျကဲ ေနရ၏။

ေရွ့တြင္တေမ်ွာှတေခါှျမင္ေနရေသာ ေရခဲကနဿတာရျကီးမွာ ခုေနခါျငိမ္သက္ေနေသာှလည္း ဘာကိုမွအစိုးမရသည့္ ဝင္ရိုးစြန္း ရာသီဥတုသည္ သူတို့ကို တစ္မ်ိုးမ်ိုးေတာ့ မရိုးရေအာင္ နွိပ္စက္လိမ့္ဦးမည္ဟု ပစ္စိတ္ထဲထင္ေနမိသည္။ ပစ္သည္ ကားကိုဘရိတ္ေဆာင့္နင္းလိုက္သည္။ ေရွ့ေပတစ္ရာခန့္အကြာတြင္ ေရခဲေပါက္တစ္ခုေတြ့လိုက္ရ၍ ျဖစ္ သည္။

ပစ္သည္ ကားတံခါးကိုဖြင့္၍ ေလွကားမွတစ္ဆင့္ ေအာက္သို့ဆင္းသြားျပီး ေရခဲေပါက္ကိုသြားျကည့္၏။ ေရခဲေပါက္ က အခ်င္းေပနွစ္ဆယ္ခန့္ရွိေသာ တကယ့္ဧရာမျကီးျဖစ္၏။ ပစ္သည္ ကားဆီသို့ျပန္လာျပီး အေဖျကီးထည့္ေပးလိုက္ ေသာ ခရူဇာကား၏ ေရခဲေပါက္ေက်ာှလြွားေမာင္းနွင္နည္း နိသဿသရည္းစာအုပ္ကို ဖတ္ေန၏။ အယ္လ္က အင္ဂ်င္ခန္း ထဲမွတက္လာျပီး-

“ဘာျဖစ္လို့လဲ” ဟုေမးလိုက္သည္။

ပစ္က ေရခဲေပါက္ျကီးကို ေမးေငါ့ျပလိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ ကားကို လီဗာတင္လိုက္ေလသည္။