အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္ (ဂဝ)
19 Sep 2010 Leave a Comment
in ဘာသာျပန္, အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္
(၄ဝ)
အျဖူေရာင္တိမ္တိုက္မ်ားျကား အျမင့္ေပ ၃၅ဝဝဝ မွ တစ္နာရီမိုင္ ၁၂ဝ နွုန္းျဖင့္က်ဆင္းလာေသာ ကလာရီသည္ ေျခနွင့္လက္မ်ားကို ဆန့္တန္းနိုင္သမ်ွ ကားထုတ္ဆန့္တန္းထားလိုက္သည္။ ေလယာဉ္ကို အတတ္နိုင္ဆံုး အရွိန္ေနွး ေပးခဲ့ေသာ စတက္ဖို့ဒ္၏ ေက်းဇူးေျကြးကိုေတာ့ ဒီေန့ဒီရက္ဒီေနရာမွာ အသက္နွင့္ခနဿဓာျမဲခဲ့သည္ရွိေသာ္ တစ္ေန့ေန့ ျပန္ဆပ္ရေပမည္။ ထိုသို့အရွိန္ေနွးေပးခဲ့မွုေျကာင့္ သူတို့တပ္ဖြဲ့ဝင္မ်ား စနစ္တက် စုစုေဝးေဝး ဆင္းသက္နိုင္ ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ကလာရီသည္ ဘယ္ဖက္လက္ေကာက္ဝတ္တြင္တပ္ဆင္ထားေသာ အမ္ေအ ၂-၃ဝ အမ်ိုးအစားအျမင့္ျပ ကိရိယာကို ျကည့္လိုက္သည္။ ေျမျပင္မွေပေပါင္း ၃၃ဝဝဝ၊ အလြန္လ်ွင္ျမန္ေသာနွုန္းျဖင့္ ဆက္လက္က်ဆင္းလ်ွက္ရွိသည္။ သူ၏ ညာဖက္ေပ ၄ဝ အကြာတြင္ သူ့တပ္ဖြဲ့ဝင္မ်ားေဆာင္းထားေသာ ဂ်န္းတက္စ္ဦးထုပ္မွ မွိတ္တုပ္မွိတ္တုပ္မီးအလင္း ေရာင္ေလးမ်ားကို ပိုးစုန္းျကူးေလးမ်ားသဖြယ္ျမင္ေနရသည္။
တကယ္ေတာ့လည္း မည္မ်ွပင္ျကိုတင္ျပင္ဆင္ တြက္ခ်က္ထားသည္ဆိုေစကာမူ သူတို့ရည္မွန္းေသာ ဆံုမွတ္သို့ တပ္ဖြဲ့ဝင္မ်ားအားလံုး တစုတေဝးတည္း ေရာက္ရွိနိုင္မည့္အခြင့္အေရးမွာ ငါးဆယ္-ငါးဆယ္ထက္မပို။ ေလယာဉ္မွူး ျကီး စတက္ဖို့ဒ္၏ အရည္အခ်င္းကိုသာ အားကိုး၍ မ်က္စိမွိတ္ဆင္းလာျကျခင္းျဖစ္၏။ အျမင့္ေပ ၂၈ဝဝဝ ကိုေရာက္ ျပီ။ မူလသတ္မွတ္ခ်က္အရ အျမင့္ေပ ၂၅ဝဝဝ ေရာက္သည္အထိ အလြတ္ခုန္ျကျပီးမွ ေလထီးကို ဖြင့္ျကရမည္ျဖစ္သည္။ ကလာရီသည္ ေလထီးဖြင့္ရန္ ျပင္ဆင္ထားလိုက္သည္။ သူ့ေအာက္တြင္ မီးပြင့္ကေလးမ်ား ပိုမ်ားလာသည္။ အျမင့္ေပ ၂၆ဝဝဝ ေရာက္ျပီ။ သူ့နားတြင္တပ္ဆင္ထားေသာ မိုတာရိုလာ အသံဖမ္း၊ အသံလြွင့္ ကိရိယာေလးမွ ဗိုလ္ဂါးနက္၏ အသံကို ျကားလိုက္ရသည္။
“ေမွာှဆရာ၊ သံျဖူဆရာေျပာေနတယ္၊ စစ္ေဆးျပီးဆက္လုပ္ခြင့္ေပးပါ၊ ဒါပဲ”
ကလာရီသည္ လည္ေခ်ာင္းတြင္ကပ္ထားေသာ အသံဖမ္းကိရိယာမွတဆင့္ အဖြဲ့ဝင္အားလံုးကို အမိန့္ေပးလိုက္သည္။
“အဖြဲ့ဝင္အားလံုးကို ေမွာှဆရာေျပာေနတယ္။ အေျခအေနသတင္းပို့၊ ဒါပဲ”
ဗိုလ္ျကီး ရွပ္ဘက္၏ အသံကို ပထမဆံုးျကားရသည္။
“ေမွာှဆရာ၊ ျခေသဿင့ေျပာေနတယ္။ အျမင္ေပ ၂၃ဝဝဝ ေရာက္ျပီ။ အဖြဲ့သားအားလံုးကို ျမင္ရ၊ နွစ္ေယာက္ ဆံုမွတ္ေရာက္ခါနီး၊ ဒါပဲ”
“ျခေသဿင့ ဆက္လုပ္”
ဗိုလ္ဂ်က္ေကာ့ဘ္ထံမွလည္း သတင္းပို့လာသည္။
“ေမွာှဆရာ၊ က်ီးကန္းေျပာေနတယ္။ အျမင့္ေပ ၂၄ဝဝဝ၊ အဖြဲ့သားအားလံုး ျမင္ေတြ့၊ ဒါပဲ”
“ေမွာှဆရာ၊ သံျဖူဆရာ ေျပာေနတယ္။ အဖြဲ့သားအားလံုးျမင္ေတြ့”
အျမင့္ေပ ၂၅ဝဝဝ ေရာက္ျပီ။ ကလာရီသည္ ေလထီးခလုတ္ကို ဘယ္ညာစံုဆြဲ၍ ဖြင့္လိုက္သည္။ အမ္တီ- ၁၂ အမ်ိုး အစားေလထီးသည္ အခက္အခဲမရွိ ျငင္သာညက္ေညာစြာပြင့္ျပီး သူ့ကိုအေပါှသို့ဆြဲတင္သြား၏။ အကယ္၍သာ ျကိုတင္ျပင္ဆင္ထားသည့္အတိုင္း ဆံုမွတ္ကို ဆင္းသက္နိုင္ျကမည္ဆိုလ်ွင္ ဝုဖ္သတဿတုစခန္း၏ လံုျခံုေရးအေဆာက္ အဦးနွင့္ မလွမ္းမကမ္းရွိ ေရခဲျပင္ေပါှသို့ သူတို့အားလံုးေရာက္ရွိျကမည္ျဖစ္သည္။ ေျမေပါှေရာက္သည္နွင့္ တိုက္ပြဲစရ မည္မွာ ေျမျကီးလက္ခတ္မလြဲ။
အျမင့္ေပ ၁၉ဝဝဝ၊ တိမ္မ်ားကင္းစင္စျပုျပီ။ သူ့ေအာက္တြင္ ေလထီးကေလးမ်ားကို အစီအရီျမင္ေတြ့ေနရသည္။ ျကမ္းတက္ခက္ထန္မည္ဟုထင္ရေသာ သူတို့၏ စစ္ဆင္ေရးသည္ ခုထိေတာ့ အဆင္ေျပေခ်ာ့ေမြ့လြန္းေန၍ ဟုတ္မွ ဟုတ္ရဲ့လားဟုေတာင္ ကလာရီ့စိတ္ထဲတြင္ သံသယ ျဖစ္မိသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဂါးနက္၏ အသံထြက္ေပါှလာ သည္။
“ေမွာှဆရာ၊ သံျဖူဆရာ အုပ္စုက လူတစ္ေယာက္ေပ်ာက္၊ ဒါပဲ”
“သံျဖူဆရာ၊ သူဘာလက္နက္ကိုင္ထားလဲ”
“ေဖာက္ခြဲေရး ပစဿစည္းတစ္စံုနဲ့ တင့္ကားဖ်က္လက္နက္နွစ္ခု”
အေနွာက္အယွက္၊ အဟန့္အတားက စလာျပီျဖစ္၏။ ကလာရီသည္ ထိုအဖြဲ့ဝင္ေလထီးဖြင့္မရပဲ ေျမေပါှက်ေရာက္ ေသဆံုးလိမ့္မည္ဟု မထင္။ အပိုေလထီးမ်ားပါျပီးသားျဖစ္၏။ သို့ေသာှ တင့္ကားဖ်က္လက္နက္က အားလံုးေပါင္းမွ ေလးခုသာပါသည္။ စီ-၄ အမ်ိုးအစား ပလတ္စတစ္ယမ္းေပ်ာ့ေဖာက္ခြဲေရးပစဿစည္းကေတာ့ အဖြဲ့ဝင္တိုင္းတြင္ပါ၍ ကိစဿစ မရွိ။ ကလာရီသည္ အဖြဲ့ဝင္အားလံုးကို အမိန့္ေပးလိုက္သည္။
“အားလံုးကို ေမွာှဆရာေျပာေနတယ္။ ဆံုမွတ္နဲ့နီးလာျပီ၊ မီးေတြပိတ္ပါ၊ ေရဒီယိုေတြပိတ္ပါ၊ ခုခ်ိန္ကစျပီး အဆက္ အသြယ္ရပ္ျပီ။ ဒါပဲ”
ဆိုလိုသည္က ေမွာှဆရာ၊ ျခေသဿင့၊ သံျဖူဆရာနွင့္ က်ီးကန္း ေခါင္းေဆာင္ေလးေယာက္မွတပါး မည္သူမွ ေရဒီယို ဆက္သြယ္ေရးသံုးခြင့္မရွိ။
ေနာက္ထပ္ဆယ့္ငါးမိနစ္တိတိ သူတို့ေလထီးျဖင့္ဆင္းေနဆဲ။ သူတို့သည္ သတ္မွတ္ခ်ိန္ထက္ အနည္းငယ္ေစာေန၏။ ေလက သူတို့ေနာက္မွတိုက္ေပးေနသျဖင့္ အဆင္းခရီးသည္ အဆင္ေျပေန၏။ အဖြဲ့ဝင္မ်ားသည္ ေလွကားထစ္မ်ား သဖြယ္ ဆံုမွတ္ကို အဆင့္ဆင့္ ဆင္းသက္ေနျကသည္ကို ျကည့္ရင္း ကလာရီေက်နပ္ေန၏။ အျမင့္ေပ ၈ဝဝဝ သို့ေရာက္ျပီ။
ဝုဖ္သတဿတုစခန္းတစ္ခုလံုးကို ထင္ထင္ရွားရွားျမင္လာရျပီ။
အျမင့္ေပ ၇၀၀၀ နွင့္ ၂ဝဝဝ ျကားတြင္ ေလရူးေနွာက္၍ အနည္းငယ္ကေသာင္းကနင္းျဖစ္ရသည္ကလြဲ၍ အားလံုး သည္ စီစဉ္ထားသည့္အတိုင္း။ သတဿတုစခန္းအပူေပးပိုက္မ်ားမွ မွုတ္ထုတ္လိုက္သည့္ ပူေနြးေသာေလကေလးကိုပင္ ခံစား၍ ရလာျပီ။ ထိုစဉ္သူေမ်ွာှလင့္ေနေသာ အသံကိုျကားလိုက္ရ၏။
“ေမွာှဆရာ၊ ျခေသဿင့အဖြဲ့ ေျမျပင္ေရာက္ျပီ” ကလာရီသည္ စိတ္လက္အေတာှေပါ့ပါးသြား၏။
အျမင့္ေပ ၅ဝဝ၊
ကလာရီသည္ ရွပ္ဘတ္နွင့္ ဒယ္လ္တာအဖြဲ့၊ ဂ်က္ေကာ့ဘ္နွင့္ ဆီးလ္အဖြဲ့၊ ဂါးနက္နွင့္ ရက္ကြန္းအဖြဲ့မ်ား ဆံုမွတ္သို့ အသီးသီးဆင္းသက္သြားျကသည္ကို ထင္ထင္ရွားရွားျမင္ေနရသည္။ သတင္းပို့စရာမလိုေတာ့။ အခုသူဆင္းရမည့္ အလွည့္ေရာက္ျပီ။
အျမင့္ေပ ၂ဝဝ၊
ေရခဲျပင္ျကီးသည္ သူ့ထံေျပးလာသလို ခံစားရ၏။
အျမင့္ေပ ၁ဝဝ၊
ကလာရီသည္ ေျမျပင္ေပါှသို့ေအာင္ျမင္စြာဆင္းသက္နိုင္ေပျပီ။
ေရခဲျပင္နွင့္ထိလ်ွင္ထိျခင္း ကလာရီသည္ လွိမ့္ပစ္လိုက္ျပီး သူ၏ေလထီးကိုလ်ွင္ျမန္စြာခ်ြတ္ပစ္လိုက္သည္။ ထို့ေနာက္ ဒူးေထာက္ရင္း နယူး စပါတန္ က်ူ ၉၉ ေျခမွုန္းေရးလက္နက္ျကီးကို ပစ္ခတ္ရန္အသင့္အေနအထားျပင္ဆင္လိုက္၏။
စကဿကန့္သံုးဆယ္အတြင္း သူ့ေဘးသို့ အဖြဲ့သံုးဖြဲ့၏ အဖြဲ့ဝင္မ်ားဝိုင္းရံလာျကသည္။ ပစဿစည္းမ်ားအားလံုးစံုမစံု စစ္ေဆးျပီး ေသာအခါ ကလာရီသည္ အဖြဲ့ဝင္မ်ားအားလံုးကို ဝုဖ္သတဿတုစခန္းသို့ ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္ရန္ အမိန့္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။ ဘာမွ ပုန္းလ်ွိုးကြယ္လ်ွိုးလုပ္ေနစရာမလိုေတာ့။ ေျဗာင္ဝင္၍ ေျဗာင္ပင္တိုက္ေတာ့မည္။
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Recent Comments