အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္ (၈၂)
21 Sep 2010 1 Comment
in ဘာသာျပန္, အတၱလန္တစ္ရွာပံုေတာ္
ပစ္သည္ ခရူဇာကို ဆက္လက္ေမာင္းနွင္လာ၏။ သူသည္ လွိုဏ္ေခါင္းေဘးနံရံတြင္ ျမွုပ္ထားေသာ ပင္မပိုက္ျကီး တစ္ခုမွ ခြဲျဖာထြက္လာျပီး ေရခဲျပင္ထဲဝင္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ ေသးငယ္သည့္ပိုက္လိုင္းကေလးမ်ားကို ျကည့္ရင္း-“အယ္လ္၊ ဒီပိုက္ေတြကို ျကည့္စမ္း၊ ဘာလုပ္တာလဲ”
အယ္လ္သည္ ကားထဲမွေန၍ ကိုယ္တစ္ျခမ္းအျပင္ကို လွမ္းထြက္၍ ပိုက္မ်ားကို ကိုင္ျကည့္ရင္း-
“လ်ွပ္စစ္ဝါယာပိုက္ေတာ့မဟုတ္ဖူး၊ ဘာလုပ္တဲ့ဟာလဲေတာ့ ခန့္မွန္းလို့မရေသးဘူး”
“ငါတစ္ခုစဉ္းစားေနတယ္”
“မင္းစဉ္းစားေနတာ ငါသိတယ္သူငယ္ခ်င္း၊ ေရာ့စ္ေရခဲျပင္ကို ခြဲထုတ္မဲ့ ကိစဿစတစ္ခုခုအတြက္ အသံုးျပုမဲ့ပစဿစည္းေတြ လို့မင္းထင္ေနတယ္မဟုတ္လား”
ပစ္သည္ သူတို့လာရာလမ္းကို ျခေသဿင့လည္ျပန္ျကည့္လိုက္ျပီး-
“တကယ္လို့ငါထင္တဲ့အတိုင္းဟုတ္ခဲ့ရင္ ဒီပိုက္ေတြဟာ ဝုဖ္ရဲ့ သတဿတုစခန္းကေန ေရခဲျပင္တစ္ေလ်ွာက္ မိုင္ေပါင္း တစ္ေထာင့္ ေလးရာေလာက္သြယ္တန္းထားလိမ့္မယ္”
“ဒါဆို ဆန္ဖရန္စစဿစကိုကေန ဖီးနစ္ေလာက္အထိ ရွည္တာေပါ့”
“မျဖစ္နိုင္ဘူးလို့ မင္းထင္လို့လား၊ ဝုဖ္ဆိုတဲ့ငနဲေတြက မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္မွာ”
“ခုငါတို့ ဒီပိုက္လိုင္းေတြကို ျဖတ္ပစ္လိုက္ရင္ ဘယ္လိုျဖစ္မယ္ထင္လဲ”
“သြားမလုပ္နဲ့ အယ္လ္၊ ပိုဆိုးသြားနိုင္တယ္။ ေနာက္ဆံုးေရြးစရာမရွိေတာ့မွ ဒီပိုက္ေတြကို ျဖတ္ဖို့စဉ္းစားမယ္”
လွိုဏ္ေခါင္းသည္ ေမွာင္နွင့္မည္းမည္း ျဖစ္ေန၏။ ေပနွစ္ဆယ္အကြာတိုင္း ေဟလိုဂ်င္မီးလံုးမ်ားေတြ့ရေသာှလည္း ပါဝါျဖတ္ေတာက္ထားပံုရသည္။ ပစ္သည္ ခရူဇာမွ ေရွ့မီးျကီးမ်ားကို ဖြင့္လိုက္သည္။ မီးရွစ္လံုး၏ အလင္းေရာင္သည္ လွိုဏ္ေခါင္းတစ္ေလ်ွာက္ေဖြးကနဲ ျဖာထြက္သြား၏။ ထို့ေနာက္ ပစ္သည္ခရူဇာကို မိုင္ကုန္တင္၍ ေမာင္းေတာ့သည္။
အယ္လ္သည္ ဒရိုင္ဘာေဘးထိုင္ခံုတြင္ထိုင္ရင္း ရိုင္ဖယ္ကိုအသင့္အေနအထားျဖင့္ကိုင္ေဆာင္ထား၏။ ကားမီး အလင္းေရာင္ေအာက္တြင္ေတြ့ရေသာ လွုပ္ရွားမွုမွန္သမ်ွကို သတိျကီးစြာထား၍ ျကည့္ေန၏။
မည္သည့္လွုပ္ရွားမွုမွမေတြ့ရ၊ ဤမ်ွတိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနပံုေထာက္လ်ွင္ ဤေနရာတြင္လုပ္စရာအလုပ္မရွိေတာ့ ေသာေျကာင့္သာျဖစ္လိမ့္မည္။ ဝုဖ္ေတြ ထြက္ခြာသြားျကျပီလား၊ ပစ္သည္ လီဗာကို ျကမ္းခင္းမွ မျကြတမ္းဖိနင္းထား ၏။ သူစိတ္ပူလာသည္။ ငါတို့ေနာက္က်သြားျပီလား။ သူနာရီကိုျကည့္လိုက္သည္။
ဗ်ူနိုေအးရီးတြင္ ကားလ္ဝုဖ္သူ့ကိုေျပာလိုက္ေသာအခ်ိန္မွစ၍ ေလးရက္နွင့္ဆယ္နာရီတိတိ သူအခ်ိန္မွတ္ထားခဲ့သည္။ ယခုအခ်ိန္ေရာက္ရန္ တစ္နာရီနွင့္ မိနစ္နွစ္ဆယ္လိုေသးသည္။ သတဿတုစခန္းသို့ေရာက္ရန္ တစ္မိုင္၊ တစ္မိုင္ခြဲမ်ွ လိုေသးသည္ဟုထင္ရသည္။ မည္သည့္အခ်က္အလက္မ်ွ သူတို့လက္ဝယ္တြင္မရွိေသာေျကာင့္ အေတြ့အျကံုနွင့္ အာရံုသိကို အရင္းတည္၍ ရမ္းခ်၊ မွန္းခ်ေနရသည္ဆိုေသာှ မွားအံ့မထင္။ အထူးေျခမွုန္းေရးတပ္ဖြဲ့ဝင္မ်ား ေရာက္ေန ျကျပီလား၊ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနျပီလား၊ ဘာမွ ေရေရရာရာမသိ။
ေနာက္ထပ္ (၁၈) မိနစ္ျကာေသာှ သူတို့သည္ လမ္းဆံုတစ္ခုသို့ေရာက္လာခဲ့သည္။ ထိုေနရာမွ စ၍လွိုဏ္ေခါင္းသည္ လမ္းေျကာင္းငါးခုခြဲထြက္သြား၏။ ဘယ္ဖက္သို့လိုက္မည္နည္း။ အကယ္၍ မွားယြင္းသြားခဲ့လ်ွင္ အမွားျပင္ဆင္ရန္ သူတို့မွာ အခ်ိန္မရွိေတာ့။
အယ္လ္သည္ ကားေပါှမွဆင္းလိုက္ျပီး ေရွ့သို့တိုးသြား၏။ ခဏအတြင္းျပန္ေရာက္လာသည္။
“ညာဖက္လွိုဏ္ေခါင္းအတိုင္း ဂိုက္နွစ္ရာေလာက္သြားရင္ အခန္းက်ယ္ျကီးတစ္ခုထဲေရာက္မယ္”
ပစ္သည္ ေခါင္းညိတ္လိုက္ျပီး ကားျကီးကို ညာဖက္လွိုဏ္ေခါင္းသို့ ဦးတည္လိုက္သည္။ ကားမီးအလင္းေရာင္ျဖင့္ နံရံတြင္ေတြ့ရေသာ အရာမ်ားမွာ အျမင္ဆန္းေန၏။ ဘာမွန္းေတာ့ေသခ်ာမသိ။ အယ္လ္ေျပာသလိုပင္ လွိုဏ္ေခါင္း သည္ တေျဖးေျဖးက်ယ္လာျပီး ေနာက္ဆံုးအခန္းက်ယ္ျကီးတစ္ခုအတြင္းေရာက္ရွိသြား၏။
အမိုးမွ ေရခဲမ်ားသည္ ပန္းဆိုင္းမ်ားသဖြယ္လွပစြာ တြဲရရြဲက်ေန၏။ အမိုးရွိ အေပါက္မ်ားမွ အလင္းေရာင္ေကာင္းစြာ ဝင္နိုင္၍ တစ္ခန္းလံုး လင္းေနသည္။ ပစ္သည္ ကားကိုရပ္လိုက္သည္။ သူတို့နွစ္ေယာက္ စကားမေျပာနိုင္ျကပဲ ေဘးပါတ္ဝန္းက်င္တြင္ျမင္ေနရေသာအရာမ်ားကို ပါးစပ္အေဟာင္းသားေငးေမာျကည့္ေနမိျကသည္။ မထင္မွတ္ပဲ သူတို့ေရာက္ရွိလာေသာေနရာသည္ အတဿတလန္တစ္ ဟုလူေတြပါးစပ္ဖ်ားမွာေရပန္းစားခဲ့ေသာ၊ အားမီးနီးစ္တို့၏ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားခဲ့သည္ ေရခဲျမို့ေတာှ၏ အဝင္ဝျဖစ္ေနသည္တကား။
++++++++++++++
(၄၃)
ေလတိုက္နွုန္းက တစ္နာရီငါးမိုင္သာရွိေတာ့သည္။ ကလာရီသည္ နွင္းမုန္တိုင္းရပ္စဲသြားေသာအခါ ကိုယ္တံုးလံုးခ်ြတ္ ျပီးလမ္းေပါှထြက္ရပ္ေနမိသလို လံုျခံုမွုမရွိဟု ခံစားလိုက္ရ၏။ သူ့အဖြဲ့ဝင္မ်ားအားလံုးသည္ မုန္တိုင္းစဲသြားသည္နွင့္ တျပိုင္နက္ မိေက်ာင္းတြားသြားျပီး ပစ္မွတ္သို့ခ်ီတက္ေနျကသည္။
ကလာရီနွင့္ အဖြဲ့သည္ သူတို့တိုက္ခိုက္ရန္ခ်ီတက္ေနျကေသာ ‘ပစ္မွတ္’ အေျကာင္းကို ဘာဆိုဘာမွ မသိခဲ့ရ။ ထြက္ ဆိုလိုသာထြက္လာခဲ့ရသည္။ မည္သူကမွ သူတို့ပစ္မွတ္နွင့္ ပတ္သက္သည့္ တိက်ေသာသတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ကို ေရေရရာရာမေပးနိုင္၊ ထို့ေျကာင့္ သူတို့၏ စစ္ဆင္ေရးဗ်ူဟာမွာ “မဲမဲျမင္ရာအကုန္ရွင္းလင္း၊ ျမန္နိုင္သမ်ွ ျမန္ျမန္ ပစ္၊ ေျပးနိုင္သေလာက္ေျပး” ျဖစ္၏။ မည္သည့္ ရူပ္ေထြးမွုမွမပါ၊ အလြန္ရွင္းလင္းျပတ္သားလွသည္။ သူတို့ေနာက္မွ တစ္နာရီျခား၍ အထူးတိုက္ခိုက္ေရးတပ္ဖြဲ့ဝင္နွစ္ရာလည္း ေစလြွတ္လိုက္ျပီဟု သိရသည္။
အသံုးလံုးအဖြဲ့မွရရွိေသာ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားအရ ဝုဖ္၏လံုျခံုေရးတပ္ဖြဲ့ဝင္မ်ားမွာ တစ္ကမဿဘာလံုးရွိ တိုက္ခိုက္ ေရးအဖြဲ့မ်ားမွ လက္ေရြးစင္မ်ားကို ေခါင္းေခါက္ေရြးခ်ယ္ထားသည္ဟုဆို၏။ အသံုးလံုးသည္ စီအိုင္ေအမဟုတ္၊ သူတို့ရသည့္သတင္းကို အတည္ယူ၍ရမရ မေသခ်ာ၊ ကလာရီ့စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဝုဖ္တပ္ဖြဲ့ဝင္မ်ားသည္ သူ့အဖြဲ့ဝင္ေတြကို ယွဉ္နိုင္မည္ဟု နည္းနည္းမွ မထင္။
သို့ေသာှလည္း သူမသိသည့္အခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ဝုဖ္လံုျခံုေရးအဖြဲ့ဝင္မ်ားသည္ သူ၏ ေျခမွုန္းေရးအဖြဲ့ဝင္မ်ားထက္ အေရအတြက္ သံုးဆခန့္မ်ားျပားေနသည္ဆိုသည္ကိုပင္။
ကလာရီ၏ တပ္ဖြဲ့သည္ နွစ္ထပ္ဆင့္ကာရံထားေသာ ဝုဖ္စခန္း၏ လံုျခံုေရးစည္းရိုးနားေရာက္လာခဲ့ျကသည္။
ဂ်ာမန္လိုေရးထားေသာ-
“အခြင့္မရွိ၊ မဝင္ရ” ဟူသည့္ဆိုင္းဘုတ္ျကီးကို ထင္းကနဲေတြ့လိုက္ျကရသည္။
ျခံစည္းရိုးသည္ ဝါယာျကိုးမ်ားကို လိမ္ပတ္ယက္ရွယ္ထားေသာ ရိုးရိုးစည္းရိုးမ်ွသာျဖစ္သည္။ ခုနွစ္ေပမ်ွသာ ျမင့္သည့္ အတြက္ ေျချဖင့္တစ္ခ်က္နင္းျပီး အလြယ္တကူခုန္ဝင္နိုင္၏။ ကလာရီနွင့္အဖြဲ့သည္ နွစ္ထပ္စည္းရိုးကို အခက္အခဲမရွိ ျဖတ္ေက်ာှျပီးေသာအခါ ျပူတင္းေပါက္မရွိေသာ အလံုပိတ္အေဆာက္အဦးမ်ားစြာကို အတြဲလိုက္ေတြ့လိုက္ရ၏။ ကလာရီသည္ တပ္ဖြဲ့ဝင္မ်ားကို ရပ္တန့္ရန္အခ်က္ျပလိုက္ျပီး မိုတာရိုလာေရဒီယိုကိုဖြင့္လိုက္သည္။
“သံျဖူဆရာ”
“ေျပာပါ ေမွာှဆရာ” ဗိုလ္ဂါးနက္၏ အသံက သူ့နားထဲတြင္ပီသစြာျကားရ၏။
“အဖြဲ့ခြဲမယ္။ ရက္ကြန္းအဖြဲ့ကို ဦးေဆာင္၊ ေရွ့ကသြား၊ ကံေကာင္းပါေစ”
ဂါးနက္နွင့္ ရက္ကြန္းအဖြဲ့၏ တာဝန္မွာ လ်ွပ္စစ္ဓါတ္အားေပးစက္ရံုကို ရွာေဖြဖ်က္ဆီးရန္ျဖစ္၏။
“က်ီးကန္း”
“ရွိ”
“ဆီးလ္အဖြဲ့ကို ဦးေဆာင္၊ ဆက္လုပ္”
ဆီးလ္အဖြဲ့သည္ ထိန္းခ်ုပ္ခန္းကို ရွာေဖြဖ်က္ဆီးရမည္ ျဖစ္၏။
“ျခေသဿင့”
“ရွိ”
“ေမွာှဆရာနဲ့ အတူသြားမယ္”
“ဟုတ္”
ကလာရီကေတာ့ သူနွင့္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာလက္တြဲလာေသာ ဒယ္လ္တာအဖြဲ့နွင့္အတူ လံုျခံုေရးမ်ားကိုရင္ဆိုင္ရမည္ ျဖစ္သည္။
တပ္ဖြဲ့သံုးဖြဲ့သည္ တိတ္ဆိတ္စြာခြဲထြက္သြားျက၏။ ကလာရီသည္ ရက္ကြန္းမရိန္းတပ္နွင့္ ဆီးလ္တပ္မ်ားလွုပ္ရွားေန သည္ကို ခဏေစာင့္ျကည့္ေန၏။
“သံျဖူဆရာ၊ သတင္းပို့ပါ”
“ပစ္မွတ္နွင့္ ကိုက္သံုးရာအကြာ၊ လမ္းေျကာင္းရွင္း”
“က်ီးကန္း”
“ပစ္မွတ္ကို ရွာေဖြဆဲ”
ကလာရီ၏ ဒယ္လ္တာအဖြဲ့သည္ သတိျကီးစြာထားျပီး ခ်ီတက္ခဲ့ျကသည္။ အေဆာက္အဦးတစ္ခုလံုးမွာ တိတ္ဆိတ္ လ်ွက္ရွိသည္။ မည္သည့္လွုပ္ရွားမွုမွမေတြ့ရ။ တိတ္ဆိတ္လြန္းလွသည္။ တိတ္ဆိတ္လြန္းအားျကီးေန၏။
++++++++++++++++
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Sep 23, 2010 @ 10:17:01
“က်ီးကန္း” “က်ီးကန္း” ေအာ္ ျပီးေတာ႕မွာမို႕လို႕ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဖတ္ေန႕ မွ႕ တိုတိုေလးဂ်ာ
း-))