မိစၧာ (၁)
12 Aug 2011 Leave a Comment
အမွာ
(၁)
ဤဝတဿတုသည္ နာမည္ေက်ာှ အေမရိကန္ စာေရး ဆရာ (သူတို့ ဆီမွာေတာ့ story teller ဟုသံုးသည္၊ ပံုေျပာဆရာ၊ ဇာတ္ ေျကာင္းေျပာ ဆရာ၊ ကြက္စိတ္ ဆရာ ဟုမ်ား ဘာသာျပန္ရမည္လားမေျပာတတ္) ေရာှဘင္ကြတ္ခ္၏ Outbreak ကို ဘာသာျပန္ ထားျခင္း ျဖစ္သည္။
(၂)
စာေရး ဆရာ၏ အမည္ရင္းမွာ ေရာှဘင္ ဝီလီယမ္ အာသာ ကြတ္ခ္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၄ဝ ခုနွစ္ တြင္ ေမြးဖြားသည္။ ေဆးပညာ ကို သင္ျကားကာ အမ္ဒီ (MD) ဘြဲ့ရသည္။ ေဘာ့စတြန္ တြင္ ေဆးဝါးကုသ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း လ်ွက္ ရွိစဉ္ စာေပေရးသားျခင္း အလုပ္ကို တြဲဖက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ နတ္နြယ္ ဘာသာျပန္ေသာ တဖန္ ျပန္၍ မနိုးေသာ ေဝဒနာ အမည္ရသည့္ ကိုမာ (Coma) အပါအဝင္ ေအာင္ျမင္ေက်ာှျကား ေသာ ေဆးပညာ ေနာက္ခံ ဝတဿတုေပါင္းမ်ားစြာ ေရးသားခဲ့သည္။ သူ့ဝတဿတု မ်ားစြာသည္ ေဟာလီးဝုဒ္ ၏ လူျကိုက္မ်ားေသာ ရုပ္ရွင္ကားမ်ား ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ယခု ဖေလာှရီဒါ တြင္ ေနထိုင္ကာ စာေပ ဆက္လက္ ေရးသား ေနဆဲ၊ ေဆးကုသျခင္း အလုပ္ကို လုပ္ေနဆဲ ဆရာဝန္ စာေရး ဆရာျကီး တစ္ဦး ျဖစ္သည္။
(၃)
ေရာှဘင္ကြတ္ခ္က ေဆးပညာ ေနာက္ခံ သူ့ ဝတဿတုမ်ားကို Faction ဟု စကားလံုးသစ္ ထြင္၍ အမည္ ေပး ၏။ အခ်က္အလက္ (Facts) နွင့္ စိတ္ကူးယဉ္ (Fiction) တို့ ကို ေရာသမေမြွ ထားျခင္း ဟု ဆိုသည္။ ေရာှဘင္ကြတ္ခ္သည္ ဆရာဝန္ တစ္ဦး ျဖစ္သည့္ အားေလ်ွာှစြာ ေဆးပညာဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္မ်ားကို ဗဟိုျပု၍ နိုင္ငံေရး၊ လူမွုေရး၊ ဘာသာေရး အေျခအေနမ်ားနွင့္ စိတ္ကူးယဉ္ ေပါင္းစပ္ ေရာသမေမြွ ရာတြင္ အလြန္ ထူးခ်ြန္သူ ျဖစ္၏။
(၄)
ဤဝတဿတု မိစဿဆာ သည္ ေရာှဘင္ကြတ္ခ္၏ အျခား အျခား ေသာ ဝတဿတုမ်ား နွင့္ ကြဲျပားျခားနား၏။ အမွန္တကယ္ ရွိခဲ့သည္ ကပ္ေရာဂါ တစ္ခု ျဖစ္ေသာ အီဘိုလာကပ္ေရာဂါ ကို အရင္းတည္ကာ အေမရိကန္ ေဆးေလာက တစ္ခုလံုးကို ေမြွေနွာက္ ေျခာက္ခ်ားေအာင္ ဇာတ္အိမ္တည္ထားျပီး ကပ္ေရာဂါ ေဗဒ (Epidemiology) ပညာရပ္၊ ျပည္သူ့ က်န္းမာေရး ပညာရပ္ (Public Health)၊ အေမရိကန္ ပုဂဿဂလိက ေဆးရံု ေဆးခန္း မ်ား နွင့္ ျကိုတင္ေငြေပး က်န္းမာေရး အာမခံ စနစ္ (Pre-paid health insurance plan) တို့ကို အခ်ိုးက်က် ေမြွေနွာက္ ကာ ေရးသားထား၏။ ေဆးပညာရပ္ကို ေဈးကြက္အတြင္း သြတ္သြင္းျခင္း (Commercialization of medicine) ၏ ေနာက္ဆက္တြဲ ျဖစ္ရပ္မ်ား အေျကာင္း ကို ေဇာင္းေပး ေရးသား ထားသည္ ဆိုလ်ွင္ မွားအံ့ မထင္။
(၅)
တစ္ကမဿဘာလံုး ေဈးကြက္စီးပြားေရးကို က်င့္သံုးလာသည့္ ခုခ်ိန္ ကာလ သမယ ဝယ္ ေဈးကြက္အလိုက် ေဆးကြက္ စီးပြားေရးသည္လည္း ကမဿဘာ့ နိုင္ငံ အသီးသီး တြင္ ျဖစ္ထြန္း လာျက၏။ ျမင္ရံုနွင့္ ရင္တုန္ ေလာက္သည့္၊ ပုဂဿဂလိက ေဆးရံုျကီးမ်ား ေဆးခန္းျကီးမ်ား အျပိုင္း အရိုင္း ေပါှထြန္းလာျက၏။ ထိုအခါဝယ္——————————-။
(၆)
နာမည္ေက်ာှ မင္းသား (The prince) က်မ္းျပုစုသူ မကဿကရာ ဗယ္လီ၏ ေျပာစမွတ္ျပုေလာက္သည့္ စကား တစ္ခြန္း ရွိသည္။ The end justifies the means- လူသားသည္ ဆိုးရြား၏။ ထို ဆိုးရြားေသာ လူသားတို့ စံပါယ္ရာ ဆိုးညစ္ ပုတ္ပြ လူ့ေလာက ကို စိုးမိုး အုပ္ခ်ုပ္ရန္ အာဏာကို ရယူ ထိန္းသိမ္း ရာတြင္ မည္သည့္နည္းနွင့္ ရရ၊ ရျခင္း သည္သာ ပဓာန။ ေျကာင္ျဖူတာ မည္းတာ သာမည၊ ျကြက္ေသဖို့သာ အဓိက ဟု ဆို၏။
က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မွု လုပ္ငန္း တြင္ ေငြေျကး အက်ိုး အျမတ္ ရလိုစိတ္အားျကီးျပီး ေျကာင္ျဖူ တာ မည္းတာ သာမည၊ ျကြက္ေသဖို့သာ အဓိက ဆိုေသာ အထက္ပါ သေဘာ တရား အတိုင္း က်င့္သံုး လာ ျက ေသာ အခါ- မိစဿဆာ ကဲ့သို့ ေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ား ေပါှေပါက္ လာေလ ေတာ့သည္။
သင့္လူ
မိစဿဆာ
OUTBREAK BY ROBIN COOK
အစ
၁၉၇၆ ခုနွစ္၊ စက္တင္ဘာ (၇) ရက္
အာဖရိက၊ ဇိုင္ယာ နိုင္ငံ
အသက္ (၂၁) နွစ္သား ေယး တကဿကသိုလ္ ဇီဝ ေဗဒ ေက်ာင္းသား ဂ်ြန္ေနာ္ဒိုက္သည္ ဇိုင္ယာ နိုင္ငံ၊ ဘန္ဘာ ေဒသ ေျမာက္ဖက္ အစြန္အဖ်ားရွိ ရြာကေလး တစ္ရြာတြင္ အိပ္ေပ်ာှေနရာမွ ရုတ္တရက္ လန့္နိုးလာသည္။ အခ်ိန္က ေဝလီ ေဝလင္း။ ေခ်ြးမ်ားျဖင့္ နစ္ေနေသာ အိပ္ယာေပါှတြင္ လူးလိမ့္ေနရင္း ဂ်ြန္သည္ သူ၏ နိုင္လြန္ ရြက္ဖ်င္တဲ ေခါင္မိုးကို ေငးျကည့္ေန၏။ အပူပိုင္း မိုးသစ္ေတာ၏ အသံ ဗလံမ်ား၊ နိုးထစ ျပုလာေသာ ေက်းရြာမွ အသံမ်ားကို နားထဲတြင္ ျကားေန၏။ ေလညွင္း တစ္ခ်က္ ေနာ့ေလ ေသာ အခါ သူ့ နွာေခါင္းထဲတြင္ နြားေခ်းနံ့မ်ားနွင့္ မီးခိုးနံ့ မ်ား ရလာ၏။
ဂ်ြန္သည္ ျကိုးစားျပီး ထထိုင္လိုက္၏။ လူက ကိုင္ရိုက္ထားသလို နံုးခ်ည့္ျပီး တစ္ကိုယ္လံုး အားအင္ ကုန္ခမ္း ေနသလို ခံစားေနရသည္။ အေျခအေနက ညတုန္းကထက္ ပိုဆိုး၏။ ညစာစားျပီး တစ္နာရီ ခန့္ အျကာတြင္ သူ ေကာက္ခါ ငင္ခါ ဆိုသလို ခ်မ္းတုန္ဖ်ား လာ၏။ ဒီေလာက္ ကလိုရိုကြင္းေတြ ဂရုတစိုက္ ေသာက္ေနတဲ့ ျကားက ဌက္ဖ်ား ငါ့ကို တြယ္ပဟ လို့ အဲဒီတုန္းက သူ့ စိတ္ထဲ ျဖစ္မိေသးသည္။ တြယ္ခ်င္ လည္း တြယ္ေပ မေပါ့။ အင္မတန္ နက္လွ ေခါင္လွသည့္ ဤေတာျကီး မ်က္မည္းထဲတြင္ ဟို တစ္ခု ဒီ တစ္ခု ျပန့္ျကဲ ေနသည့္ ေရအိုင္ငယ္ ေလးမ်ားမွ တပ္ေထာင္တာ ဗိုလ္ထုျဖင့္ ခ်ီတက္လာျကသည့္ ျခင္ ေခါဘဏီတပ္ျကီးကို လြတ္ ေအာင္ေရွာင္ဖို့ရန္ ခက္လွသည္ မဟုတ္လား။
တံု့ေနွးေနွး ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ သူရြာထဲသို့ ေလ်ွာက္လွမ္းသြားျပီး အနီးဆံုး ေဆးကုခန္း ကို စံုစမ္းသည္။ တိုင္းရင္းသား ဘုန္းျကီး တစ္ပါးဆီက အေရွ့ဖက္ ကီလို မီတာ အနည္းငယ္ အကြာရွိ ယမ္ဘူကူ ျမို့တြင္ ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္ သာသနာျပု ေဆးရံု ရွိမွန္း သိခဲ့ရသည္။ ေနမေကာင္းသျဖင့္ သာေခြယိုင္ ေနေသာ ဂ်ြန္ သည္ ခ်က္ခ်င္း သူ့ပစဿစည္းေတြ သိမ္းဆည္းျပီး ယမ္ဘူကူ သို့ ခရီးထြက္ခဲ့သည္။
ဂ်ြန္တစ္ေယာက္ ေကာလိပ္မွ ခြင့္ ေျခာက္လ ယူ၍ ဇိုင္ယာ လို နိုင္ငံကို ေရာက္ေနရျခင္း အေျကာင္း အရင္း မွာ မ်ိုးတုန္း ေပ်ာက္ကြယ္ လုဆဲဆဲ ေတာင္ေပါှ ေမ်ာက္ဝံ လို အာဖရိကန္ သတဿတဝါ မ်ိုးစိတ္မ်ား အေျကာင္း ဓါတ္ပံု မွတ္တမ္း ရိုက္ကူးရန္ ျဖစ္သည္။ ဆယ့္ကိုးရာစုနွစ္က လူစြန့္စား ခရီးသြားမ်ားကဲ့သို့ အာဖရိက လို ေဒသ မ်ိုးကို စြန့္စားလာေရာက္ရန္ ကိစဿစမွာ သူ၏ ကေလး ဘဝ ထဲက အိပ္မက္ ျဖစ္သည္။
ယမ္ဘူကူမွာ သူေနခဲ့ေသာ ရြာထက္ မဆို စေလာက္ေလးသာ ျကီး၏။ သာသနာျပုေဆးရံု ဆိုသည္ မွာ လည္း တြန့္လိမ္ ေနေသာ သြပ္မ်ား မိုးထားျပီး စုတ္ျပတ္ ယိုင္ယြဲ့ ေနေသာ အေဆာက္ အဦး ေဟာင္း မ်ား သာ ျဖစ္သည္။ လ်ွပ္စစ္မီးလည္း မရွိ။ အထင္ျကီးစရာလည္း တစ္ကြက္မွ မျမင္။
ျပင္သစ္စကား တစ္မ်ိုးသာ ေျပာတတ္ေသာ ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္ မယ္သီလရွင္ တစ္ပါးက သူ့ကို အနည္းငယ္ ေမးျမန္းျပီးေနာက္ ဆရာဝန္ အလာကို တသီ တတန္းျကီး ေစာင့္ေနျကေသာ တိုင္းရင္းသား လူနာ မ်ား၏ ေနာက္တြင္ သူ တန္းစီ ရ၏။ အျခား အျခားေသာ ေဝဒနာရွင္ လူနာမ်ားကဲ့သို့ပင္ သူ့မွာ ျဖစ္ေနသည့္ ေရာဂါ သည္ သူထင္သည္ထက္ အမ်ားျကီး ပိုဆိုးမွန္း ထိုအခ်ိန္က သူ သတိမထားမိ။
——————-
ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဂဿငလိပ္စကား အနည္းငယ္ ေျပာတတ္ေသာ၊ အျမဲ ပ်ာယာခတ္ေနတတ္ေသာ ဘယ္လ္ဂ်ီ ယမ္ ဆရာဝန္ နွင့္ သူေတြ့ခြင့္ ရျပီ။ ဆရာဝန္က ခပ္ျမန္ျမန္ စမ္းသပ္ျပီး သူထင္သည့္ အတိုင္း ဌက္ဖ်ားဟု ေရာဂါ အမည္ တပ္၏။ ကလိုရိုကြင္း ထိုးေဆး တစ္လံုး ခပ္သြက္သြက္ ထိုးရန္ ညြွန္ျကားသည္။ ေနာက္ေန့ မသက္သာ လ်ွင္ ျပန္လာခဲ့ဟု ညြွန္ျကားသည္။
ဂ်ြန္သည္ ေဆးထိုးဖို့ တန္းစီ ေစာင့္ဆိုင္းရျပန္၏။ အလိုေလး- ေဆးထိုးေနပံုကိုလည္း ျကည့္ပါဦး။ သူနာျပု ဆရာမ သည္ ေဆးထိုးျပြန္ သံုးေခ်ာင္းကို တစ္လွည့္စီ သံုး၍ ေဆးထိုးအပ္မ်ားကို ဘာပိုးမွ မသတ္ပဲ တစ္ျပြတ္ျပြတ္ ထိုးေန၏။ သူ့အလွည့္ေရာက္ေသာှ ေဆးထိုးအပ္မ်ား ပိုးသတ္ေဆးနွင့္ နည္းနည္း စိမ္ရန္ ေျပာခ်င္ေသာှလည္း ျပင္သစ္ စကားျဖင့္ ဘယ္လို ေျပာရမွန္း မသိသည့္ အတြက္ေျကာင့္ လည္းေကာင္း၊ အေရးတျကီး ေဆးထိုးဖို့ လိုေနသည္ဟု ထင္၍ ေသာှလည္းေကာင္း ဒီအတိုင္းသာ အထိုးခံ လိုက္ရသည္။
———————–
သူ့ေရာဂါသည္ ေနာက္ ရက္အနည္းငယ္ အတြင္း သက္သာလာသည္။ သို့ေသာှ ယမ္ဘူကူျမို့မွ သူ မျပန္ ေသး။ ဘက္ဒ္ဇာ လူမ်ိုးစုမ်ားကို လွည့္ပါတ္ ဓါတ္ပံု ရိုက္ေနသည္။ အာဖရိက မုဆိုးမ်ား ျဖစ္ေသာ ဘက္ဒ္ဇာ ေတြကလည္း လူျဖူ တစ္ဦး သူတို့ကို ဓါတ္ပံု လာရိုက္ေနသည္ကို ျမူးတူး ေပ်ာှပါးစြာ ကိုယ္ဟန္ျပ ေနျကသည္။
ယမ္ဘူကူ ေရာက္ျပီး တတိယေန့တြင္ ဟင္နရီ စတန္ေလ သြားခဲ့ သလို ဇိုင္ယာျမစ္ တစ္ေလ်ွာက္ ခရီးသြား ရန္ ျပင္ဆင္ဆဲ မွာပင္ က်န္းမာေရး အေျခအေန သည္ ရုတ္တရက္ ျပန္ဆိုး လာခဲ့ သည္။ ပထမဆံုး သူ စ သတိ ထားမိ သည္က ကြဲထြက္ေတာ့ မတတ္ ေခါင္းကိုက္ျခင္း ျဖစ္၏။ ထို့ေနာက္တြင္ေတာ့ ခိုက္ခိုက္ တုန္ ေအာင္ ခ်မ္းျခင္း၊ အဖ်ားတက္ျခင္း၊ ပ်ို့ျခင္း နွင့္ ဝမ္းေလ်ွာျခင္းတို့ ဖဝါး ေျခထပ္ လိုက္ပါလာျက၏။ မနက္ က်ရင္ ေကာင္းသြားမွာပါေလ ဟုေတြးရင္း အိပ္ယာ ဝင္၏။ အိမ္မွ သန့္ရွင္း သပ္ယပ္ ေမြွးျကိုင္ေသာ သူ့ အိပ္ခန္း ကေလးကို အိပ္မက္ မက္သည္။ မနက္ လင္းအားျကီးတြင္ ပိုဆိုးလာသည္။ အန္ရလြန္းအားျကီး သျဖင့္ ေရဓါတ္ ခန္းေျခာက္ လာသည္။ ဘယ္လိုမွ မေနနိုင္ေတာ့ သျဖင့္ ပစဿစည္းေတြ သိမ္းဆည္းျပီး သာသနာျပု ေဆးရံုကို သြားသည္။ ေဆးရံု အဝင္ မွာ ေဝါကနဲ အန္ခ် လိုက္သည္။ ပူေနြး နီရဲ ပ်စ္ခ်ြဲေသာ ေသြးမ်ား။ သူ သတိေမ့ သြားသည္။
————————
ေနာက္ တစ္နာရီ အျကာ သူ သတိျပန္ရလာေတာ့ ေဆးရံု တြင္းရွိ အခန္း တစ္ခု ထဲတြင္ ေရာက္ေနသည္။ သူ့အခန္းထဲတြင္ ေဆးမတိုးေသာ ဌက္ဖ်ားေရာဂါ ခံစား ေနရသည့္ အျခား လူနာ နွစ္ေယာက္ လည္း ရွိ ေန ၏။
ဂ်ြန့္ကို ပထမအျကိမ္က စမ္းသပ္ စစ္ေဆးခဲ့ေသာ ဆရာဝန္ ကိုပ်ာယာ ေရာက္လာသည္။ ဂ်ြန္၏ ဆိုးရြား ေသာ အေျခ အေနကို ေတြ့လိုက္ရသျဖင့္ ပို၍ ပ်ာယာခတ္ သြားသည္။ အေသးစိတ္ စမ္းသပ္သည္။ ဂ်ြန္၏ ခနဿဓာကိုယ္တြင္ ဆန္းျပားေသာ လကဿခဏာ အခ်ို့ကို သူေတြ့ရွိရသည္။ ရင္ဘတ္ေပါှမွ အစက္ အေျပာက္မ်ား နွင့္ မ်က္လံုးထဲတြင္ ေသြးျခည္ဥ ေနျခင္းမ်ား။ သို့ေသာှ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဆရာဝန္၏ ေနာက္ဆံုး ေကာက္ခ်က္ မွာ ဌက္ဖ်ားသာ ျဖစ္၏။ ပံုမွန္ မဟုတ္ေသာ ပံုမွား ဌက္ဖ်ားဟု သူေကာက္ခ်က္ ခ်၏။ သို့ေသာှ ဆယ္ေရး တစ္ေရး ကိုးေရး တစ္ရာ တိုက္ဖြိုက္ အူေယာင္ ငန္းဖ်ား ကို ကာကြယ္ဖို့ရန္ ေကာင္ကေလးကို ကလိုရမ္ ဖန္နီေကာလ္ ေပးမည္ဟု ဆရာဝန္က ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္သည္။
——————-
( ေဇာ္ဂ်ီ ၂၀၀၉ ျဖင့္ ေရးသည္)
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Recent Comments