500 days in Dvaravati (22)
31 Aug 2010 2 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ရြာမွထြက္ေလ၊ ေတာမွာေသ
က်န္းမာေရး ေဘာဂေဗဒ မဟာသိပဿပံတန္း စာသင္ခန္းသည္ ပုစိေကြး ေသးေသးကေလးျဖစ္၏။ ထိုစာသင္ခန္း ေပါက္စနေလးနွင့္ မလိုက္ဖက္လွစြာပင္ နွစ္ေကာင္အား ေလေအးေပးစက္ျကီး တပ္ဆင္ထားေသာေျကာင့္ စာသင္ခန္းကား အျမဲတမ္း ရင္ထဲက ေဆာင္းရာသီ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ More
500 days in Dvaravati (21)
03 Feb 2010 Leave a Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္
“ေက်ာင္းဖြင့္ရင္ ရည္းစားေလးကို ေခၚၿပီး ဦးခ်စ္လဘက္ရည္သြားေသာက္မယ္” တဲ့။ သူတို႔ ငယ္ငယ္က ေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားလွေသာ အဆိုေတာ္ႀကီး ကိုင္ဇာ၏ သီခ်င္းခ်ိဳခ်ိဳ တစ္ပုဒ္ ရွိခဲ့ဖူးသည္။ အခု ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ ၿမိဳ ႔ေတာ္ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ေတာ္ဝင္ တကၠသိုလ္ႀကီးတြင္ ေက်ာင္းတက္ေနရေသာ သူ႔အတြက္ preliminary course ေခၚပဏာမ သင္တန္းမ်ားၿပီးဆံုး၍ မဟာဘြဲ႔အတြက္ တကယ့္အစစ္အမွန္ သင္တန္းမ်ား စပါေခ်ၿပီ။ More
500 days in Dvaravati (20)
20 Sep 2009 2 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
အရူးကတမူးသာ (၂)
၁၉၇ဝ ေနွာင္းပိုင္း ပရင္စတန္တကဿကသိုလ္တြင္ေတာ့ ဂ်ြန္နက္ရွ္သည္ အလြန္တရာနာမည္ျကီးသူ ျဖစ္ေနေလျပီ။ လူတိုင္း က ပရင္စတန္ သခဿင်ာဋဿဌာန၏ ေက်ာက္သင္ပုန္းမည္းျကီးေပါှတြင္ ညျကီးသန္းေခါင္ သခဿင်ာညီမ်ွျခင္းမ်ား ထထေရးတတ္ သည့္ ဂ်ြန္နက္ရွ္အေျကာင္းကို ဒဏဿဍာရီထဲက ပံုျပင္တစ္ပုဒ္နွယ္ ေျပာဆိုေနျက၏။ ၁၉၇၈ ခုနွစ္တြင္ နက္ရွ္ အီကြီ လီဘရမ္ရွာေဖြေတြ့ရွိမွုကို အေျကာင္းျပု၍ ဗြန္န်ူမန္းဆုကို ရ၏။ More
500 days in Dvaravati (19)
08 Sep 2009 2 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
အရူးက တမူးသာ (၁)
ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္၍ သင္တန္းသစ္တက္ရျပန္ေလျပီ။ ဒီတစ္ေခါက္ အလွည့္က် အသံုးေတာှခံ ရမည့္ဘာသာက မိုက္ခရို အီေကာှေနာမစ္ ျဖစ္၏။ သင္တန္းတာဝန္ခံက တြဲဖက္ပါေမာကဿခ ေဒါက္တာဂ်ြန္ အမည္ရွိ မ်က္မွန္ထူထူ၊ ဆံပင္တိုတို နွင့္ အျမဲျပံုးေနတတ္ေသာ ဆရာမ ျဖစ္၏။ More
500 days in Dvaravati (18)
04 Jun 2009 2 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဆုန္ကရမ္ ရဲ့ အရုဏ္ဦး
ေပ်ာ္သည္။ ေက်ာင္းပိတ္ၿပီ။ မက္ခရို ေဘာဂေဗဒ ႏွင့္ အသံုးခ် သခ်ၤာသင္တန္းမ်ားၿပီးဆံုး၍ အႀကိဳသင္တန္း၏ ေနာက္ဆံုးဘာသာရပ္ျဖစ္ေသာ မိုက္ခရို ေဘာဂေဗဒ သင္တန္းမစမီွ ဆုန္ကရမ္ေခၚ ထိုင္းသႀကၤန္ပြဲေတာ္ႏွင့္ တည့္တည့္ တိုးမိသျဖင့္ ေက်ာင္းသံုးပါတ္ပိတ္ရသည္။ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ အနားယူလိုက္မဟဲ့လို႔ အႀကံႀကီး ႀကံခဲ့ ေသာ္လည္း ေက်ာင္းပိတ္ၿပီး ၄၈ နာရီ အတြင္း ထိနမိဒၶ ကသူ႔ကို လႊမ္းမိုးအႏိုင္ယူသြားခဲ့သည္။ ဘန္ေကာက္၏ လမ္းမ မ်ားကား ေျခာက္ေသြ႔လွပါဘိ။ ဘဇာ ေၾကာင့္နည္း။ အေၾကာင္းရင္းကို ေစာေၾကာဆန္းစစ္မိေသာအခါ- ၿမိဳ ႔ႀကီးသား တို႔ကား အားလပ္ရက္အတြက္ ႏိုင္ငံတြင္း၊ ျပင္ အပန္းေျဖခရီးမ်ား ကိုယ္စီကိုယ္ဌ ထြက္ေတာ္မူေနၾကရာ ဘယ္ခရီးမွ မထြက္ႏိုင္ေသာ သူ႔လိုလူမ်ိဳးမ်ားသာ ဆုန္ကရမ္ သႀကၤန္ရက္အတြင္းဘန္ေကာက္တြင္ ေငါင္းစင္းစင္း ငုတ္တုတ္ က်န္ရစ္ခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္-ဟု အေျဖထြက္လာသည္။ ဆိုးပါ့။ More
500 days in Dvaravati (17)
26 Jan 2009 2 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
နင္လားဟဲ့ သခ်ၤာ
ေန႔ရက္တို႔သည္ မွန္မွန္ႀကီး ကုန္ဆံုးလွ်က္ ရွိ၏။ တစ္ေန႔ ထမင္း သံုးထပ္စားရင္း၊ ေလးဖက္ပါတ္ရံ အုတ္နံရံတြင္း အခန္းက်ဥ္းကေလး ထဲမွာထိုင္ရင္း၊ လွဲရင္း၊ စာဖတ္ရင္း၊ နိစၥဓူဝ ေက်ာင္းသို႔သြား၍ စိတ္ညစ္ဖြယ္ သင္ၾကားပို႔ခ်မႈမ်ား ကို နာခံရင္း၊ ညေနအျပန္ ရန္နန္လမ္းမ ေဘးရွိ ပန္းၿခံေပါက္စေလးထဲတြင္ ထိုင္၍ ေတာင္ေတာင္အီအီ ေငးေမာရင္း၊ ကြန္ပ်ဴတာေရွ ႔မ်က္ႏွာအပ္၍ အင္တာနက္ရင္း၊ တီဗြီ ဖန္သားျပင္မွ အရုပ္ႏွင့္ အသံမ်ားကို စကၡဳႏွင့္ ေသာတ အာရံုျဖန္႔ က်က္ရင္း တစ္လမွ်ေသာ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ၿပီ။ More
500 days in Dvaravati (16)
20 Jan 2009 1 Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဟန္းဖုန္း မွသည္ ဟန္ဖုန္းဆီသို႔
ဘာလိုလိုႏွင့္ ဘန္ေကာက္ေရာက္ေနသည္မွာ တစ္လ နီးပါးရွိခဲ့ၿပီ။ ရန္နန္း ကိုဗဟိုျပဳ၍ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ား သြားတတ္ လာတတ္ေနၿပီ။ အယုဒၶယ လမ္းသြယ္ (၂) ဆိုသည့္ သူေနထိုင္ရာ လမ္းက်ဥ္းေလးအတြင္း သူ႔ေျခရာမ်ား ထပ္ေနၿပီ။ လမ္းထိပ္ရွိ ကားအေရာင္းျပခန္းငယ္ေလးကိုလည္း အသြားအျပန္ ေငးေမာၾကည့္ရႈတတ္လာၿပီ။ မာစီးဒီး၊ ေဗာ္လ္ဗို၊ ဘီအမ္ဒဘလွ်ဴ ႏွစ္ေယာက္စီး ၿပိဳင္ကားငယ္ကေလးမ်ားက မ်က္စိပသာဒ ရွိလွပါဘိ၊ ေစ်းႏႈန္းေတြက ဘတ္ႏွစ္သန္း မွ ငါးသန္းအထိ အစားစား၊ သူတို႔ဆီက ကားေစ်းျဖင့္ခ်ိန္ထိုးၾကည့္လွ်င္ မ်ားလွသည္ဟု မဆိုသာ။ သို႔ေသာ္လည္း သူ႔မွာ ရွိသည့္ေငြျဖင့္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ကားမေျပာႏွင့္၊ လန္ခ်ားပင္မရႏိုင္။ More
500 days in Dvaravati (15)
22 Nov 2008 1 Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၅)
ခ်ဴလာ ႏွင့္ အန္နာ၊ မင္းတုန္းႏွင့္ ဆရာမွတ္
စေန၊ တနဂၤေႏြ ႏွစ္ရက္လံုး သူ အျပင္မထြက္ျဖစ္။ ကိုးန၀င္း အခန္းထဲမွာ ေအာင္းေန၏။ စားေသာက္ဆိုင္ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး စားခ်င္တာ မွာစားသည္။ တီဗြီ ၾကည့္သည္။ စာအုပ္ဖတ္သည္။ တစ္သက္လံုး ေတာင့္တ ခဲ့ေသာ တစ္ေယာက္တည္း ေနခ်င္ သလိုေနရသည့္ အခြင့္ အေရးကို အျပည့္အ၀ ရယူေနသည့္ႏွယ္။ တုိက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ လို႔ပဲ ေျပာရမလား။ တီဗြီမွ The king and I ဇာတ္လမ္းလာေနသည္။ ထိုင္းရဲ့ ဂႏၲ၀င္ေျမာက္ အလွည့္အေျပာင္းတို႔ ကို မွတ္တမ္းတင္ရင္း အေနာက္လႊမ္းမိုးမႈ ကို သိမ္ေမြ႔စြာ မီးေမာင္းထိုးျပသည့္ ခ်ဴလာ ေလာင္ကြန္ ဘုရင္ ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာ ဆရာမ မစၥစ္ အန္နာလီယို ႏို၀င္ တို႔၏ ေလာကီထုပၸါတ္ လူတို႔ဇာတ္ ကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏွစ္၍ ၾကည့္ ေနမိသည္။ ေၾသာ္- ခ်ဴလာ ႏွင့္ အန္နာ။ More
500 days in Dvaravati (14)
10 Nov 2008 Leave a Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၄)
တိုက္ကား
Thailand International Corporation Agency အတိုေကာက္ TICA ကို သူက ၿဗိတိသွ် အသံထြက္ျဖင့္ တီကာဟု ဖတ္မိေသာ္လည္း ဆရာသမား ဦးေခါင္းျဖဴႏွင့္ အဖြဲ႔က အေမရိကန္ အဂၤလိပ္သံျဖင့္ တိုက္ကားတဲ့။ သူ႔ကို ေထာက္ပံ့မည့္ ေငြေၾကး စာရင္းမ်ားကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပေနၾကရွာသည္။ ေက်ာင္းစရိတ္ ဘတ္ ေျခာက္သိန္းခြဲ (ေဒၚလာ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္)၊ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္ဘဏ္စာရင္းသို႔ တိုက္ရိုက္ လႊဲမည္ျဖစ္သျဖင့္ သူႏွင့္ဘာမွ မဆိုင္။ ေန စရိတ္ တစ္လ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္၊ ဒါလည္း ရန္နန္အိမ္ယာကို တိုက္ရိုက္ေပးအပ္မည္ျဖစ္သျဖင့္ မ်က္ေမႊးေထာ္၍ပင္ ေမာ္ၾကည့္ခြင့္ မရွိ။ သူႏွင့္ဆိုင္သည္က တစ္လ အသံုးစရိတ္ အျဖစ္ေပးမည့္ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္မွ်သာ။ ေရာက္ခါစမွာ အေျခက် ေစဖို႔ ဘတ္ ခုႏွစ္ေထာင္ ႏွင့္ ဗီဇာေၾကး ဘတ္ ႏွစ္ေထာင္၊ ေပါင္း ဘတ္ တစ္ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကို အစိုးရ ေငြစုဘဏ္ (Government Saving Bank) တြင္သြင္းေပးထားၿပီး သူႏွင့္ မကင္းေကာင္က ဘဏ္သို႔သြား၍ ေငြစုစာအုပ္ႏွင့္ ေငြထုတ္ကဒ္ ATM လုပ္ၾကရမည္။ ေကာင္းလွပါၿပီ။
500 days in Dvaravati (13)
21 Oct 2008 2 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၃)
ဂ်ိဒယ္၊ ဂ်ိဒယ္
စိတ္လက္ မၾကည္သာစြာျဖင့္ အိပ္ရာ ကႏိုးလာေသာသူ။ နံနက္ခင္းသည္ ေနေရာင္ျခည္မ်ား ၀င္းလက္ ထိန္ေတာက္လ်က္။ ႏံုးႏံုး ခ်ိခ်ိ မ်က္ႏွာသစ္၊ ဆူဆူ ေအာင့္ေအာင့္ ေရခ်ိဳး။ ေဆာင့္ႀကီး ေအာင့္ႀကီး အ၀တ္လဲ။ ေငးေငး ငိုင္ငိုင္ နံနက္စာစား။ တကယ္ေတာ့ ငယ္စဥ္ ကေက်ာင္းမတက္ခ်င္၍ မိဘကို ေျခေဆာင့္ ငိုယို ဆႏၵျပသည့္ ကေလးငယ္မ်ား၏ အခ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ေနမိ ျခင္းပါ။ အမွန္တကယ္လည္း ေက်ာင္းသြားခ်င္စိတ္ လံုး၀မရွိ။ တစ္ရက္စာသည္ တစ္သက္တာ အတြက္ဖူလံု ျပည့္စံု ေနသလို။ ကိုယ္တတ္သိ နားလည္ေသာ ပညာကို အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ဆက္လက္သင္ယူေနရျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္။ သူ႔အျဖစ္က ၾကားျဖတ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ လက္မွတ္ တန္းစီမိသလို ျဖစ္ေန၏။ ယခု လူတန္းထဲမွ ကန္ထုတ္ခံရလုနီးနီး။ စိတ္ဓါတ္က်သည္ ဆိုေသာစကားက တကယ္ခံစားရမွ အေတာ္အခံရခက္မွန္း နားလည္ရသည္။ မေန႔က သင္ၾကားလိုက္သည့္ အီေကာ္ေနာ္မစ္ ဒီပရက္ရွင္းက သူ႔ စိတ္ဒီပရက္ရွင္းေလာက္ ဆိုးမည္မထင္။
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Recent Comments