500 days in Dvaravati (12)
18 Oct 2008 Leave a Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၂)
ေပျဖစ္ရင္ခံ
လုမၺိနီ ဥယ်ာဥ္ေရွ ႔ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္မွ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္ တကၠသိုလ္သို႔ သြားရာလမ္းမွာ မသြားမွီက ေရာက္ႏွင့္သည္ လို႔ ေျပာရမလား။ ကားလမ္းတစ္ခုသာျခားသည္။ ကားေတြက တရမန္းၾကမ္း။ ရန္သူ လိုက္လာသည့္ႏွယ္ အျပင္းအထန္ေမာင္း ေနၾကသည္။ ဘယ္လိုမ်ားကူးရပါ့။ ေဒါက္တာဆမ္နန္းက လူကူးမ်ဥ္းၾကားေရွ ႔တြင္ရပ္၏။ ၿပီးေတာ့ မ်ဥ္းၾကားထိပ္ တည့္တည့္ တြင္ရွိေသာ တိုင္တစ္ခုမွ ခလုတ္တစ္ခုကို ႏွိပ္လိုက္ရာ မီးနီျပၿပီးကားေတြရပ္သြားေတာ့သည္။ ဒီေတာ့မွ ဂုဏ္ျပဳခံ စင္ျမင့္ ေပၚ ႂကြလွမ္းလာေသာ ေရွာင္လင္ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အသြင္ျဖင့္ မ်ဥ္းၾကားကို တစ္လွမ္းခ်င္း လႈပ္တုပ္လႈပ္တုပ္ ျဖတ္ကူးေလသည္။ သူလည္း ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အနားမွ သက္ေတာ္ေစာင့္ကဲ့သို႔ ဖ၀ါးေျခထပ္၊ ထပ္ခ်ပ္မကြာ။ မ်ဥ္းၾကား၏ ဟိုဘက္ထိပ္တြင္လည္း အလားတူ ခလုတ္မ်ိဳးရွိ၏။ ကိုယ္လမ္းျဖတ္ကူးခ်င္သည့္ အခ်ိန္ ကားေတြကို ရပ္ေအာင္ေစခိုင္းႏိုင္ေသာ လမ္းေလွ်ာက္သူ ၏ မီးနီ။ သူအေတာ္ သေဘာက်သြားသည္။ ေရႊျပည္ႀကီးတြင္ ဒါမ်ိဳးတပ္လို႔ကေတာ့ ကေလးေတြ လက္ကျမင္းတာနဲ႔ ကားေတြ အဲဒီနားမွာပဲ ေက်ာက္ခ်ရပ္ထားရမည့္ သေဘာရွိသည္။
500 days in Dvaravati (11)
10 Oct 2008 Leave a Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၁)
မဟာ ၀ိတရိုလိုင္ ခ်ဴလား
ေရာင္ျခည္တစ္ေထာင္ အလင္းေဆာင္ေသာ သူရိယ ေနမင္းသည္ အေရွ ႔ေဂါယာကြ်န္းမွ ႂကြားႂကြား၀ံ့၀ံ့၊ ငြားငြား စြင့္စြင့္ ႀကီး ထြက္ျပဴ လာသည္ ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ ႔ေတာ္မဟာ ရွိတစ္ခုေသာ အခန္းငယ္ကေလး အတြင္းတြင္ အိပ္စက္ေနေသာ သူ႔မွာ ေခြ်းသံတရႊဲရႊဲ ျဖင့္ အိပ္ယာမွ ႏိုးထလာေလ၏။ နံနက္ခင္း ၏အလွကို ခံစားၾကည္ႏူး ဖို႔အခ်ိန္မရွိ။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္၊ မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရခ်ိဳး၊ အိမ္သာ၀င္၊ အ၀တ္လဲသည့္ နိစၥဓူ၀ အလုပ္မ်ားကို ယေန႔တြင္ မာရသြန္ႏႈန္းျဖင့္ တရစပ္ ဇယ္ဆက္သလို လုပ္ရေလသည္။ ခုႏွစ္နာရီ ခြဲတိတိတြင္ သူ႔ကို ေက်ာင္းပို႔ဖို႔ ေဒါက္တာဆမ္နန္းက ေအာက္ထပ္မွ ေစာင့္ေနမည္ ဆိုသကိုး။ ေတာ္ၾကာ ေနာက္က်လွ်င္ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ပါလို႔ ကေမၻာဒီးယန္း ဂြ်န္းလူမ်ိဳးႀကီးကို အေၾကာင္းသြားျပ ေန၍ ရအံ့မထင္။ စိတ္ေကာက္ၿပီး မေစာင့္ပဲ ထြက္သြားလွ်င္ ေသာင္ျပင္လႊတ္သည့္ ဟသၤာ သဖြယ္သူ ကိုယ္က်ိဳးနည္းခ်ိမ့္မည္။ အမေလး– ေတာ္ပါေသးသည္။ ေအာက္ထပ္ေရာက္ေတာ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးက ေရာက္မလာေသး။ ဆယ္မိနစ္ခန္႔ ထိုင္ေစာင့္ၿပီးမွ ဓါတ္ေလွကားျဖင့္ ႂကြျမန္းေတာ္မူလာ၏။ နံနက္ခင္း ပဋိသႏၶာရ စကားမ်ားအသီးသီးေျပာၾကၿပီး ေနာက္ သြားဖို႔ရန္ ထြက္လာၾကပါၿပီ ခ်ဴလာ ေက်ာင္းေတာ္မဟာဆီ……..။
500 days in Dvaravati (10)
08 Oct 2008 1 Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၁၀)
ဆမ္နန္း ႏွင့္ ဆံုဆည္းရာ
အသံ တစ္သံ၊ စူးစူးရွရွ၊ က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္၊ ေတာ ဆင္ရိုင္းမ်ား ေအာ္ၿငီး သံလိုလို၊ မီးသတ္ကား မွ ဥၾသ ဆြဲ သံလိုလို၊ အဆက္ မျပတ္ ျမည္ေနသည့္ အသံ။
ထိုအသံ တျဖည္းျဖည္း က်ယ္ေလာင္ လာသည္ ႏွင့္ အမွ် ရႈပ္ေထြး ေနာက္က်ိ ေနေသာ သူ႔အာရံု သည္လည္း ပီျပင္ ၾကည္ျမ လာခဲ့၏။ မ်က္စိ ကိုႀကိဳးစား ဖြင့္ၾကည့္ မိသည္။ ဘယ္ေရာက္ ေနသည္ ကို ရုတ္တရက္ စဥ္းစား၍ မရ။ ခုတင္ ေဘးမွ တယ္လီဖုန္း က အဆက္ မျပတ္ ျမည္ေနသည္ကိုး။
500 days in Dvaravati (9)
15 Sep 2008 2 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၉)
မိုးမလင္း တဲ့ ကိုးန၀င္း
သူ႔ ပစၥည္း ပစၥယ မ်ားကို အေဆာက္ အဦး တြင္းမွ မီးခိုးေရာင္ ယူနီေဖာင္း ၀တ္ မ်က္ႏွာေၾကာ တင္းတင္း၊ ခပ္ဖိုင့္ဖိုင့္ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦး ကလာေရာက္ သယ္မ သြား သျဖင့္ အေမာ ကေလးမွ မေျဖရပဲ ထိုပုဂၢိဳလ္ ေနာက္လိုက္ရ ျပန္၏။ မွန္ကန္လန္႔ကာ တံခါးေပါက္ ကိုဖြင့္၊ ဧည့္ခန္းက်ဥ္း ကေလးကို ျဖတ္၊ ေလွကားထစ္ ေတြ ကိုျဖတ္၊ စႀကၤန္ တိုကေလး တစ္ခု ကိုေက်ာ္၊ ေလွကားထစ္ ေတြမွ ျပန္ဆင္း ၿပီး မွ ရန္နန္ အိမ္ယာ ၏ဧည့္ႀကိဳ ေကာင္တာ ကိုေတြ႔ရ ေတာ့သည္။ ေကာင္တာ ကိုေနာက္မွာ ထားေသာ အိမ္ယာ စခန္းကို ပထမဆံုး အႀကိမ္ေတြ႔ဖူး ျခင္းပင္။
500 days in Dvaravati (8)
06 Sep 2008 1 Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၈)
ဇီးပင္စု မွ နတ္မိမယ္မ်ား
ဘီ၊ အမ္၊ ဒဗလ်ဴ ဇိမ္ခံ ဆလြန္းကားႀကီး သည္ အလြန္ ေကာင္းမြန္ လွသည့္၊ ႏိုင္လြန္ ကတၱရာ ခင္းမိုးပ်ံ လမ္းမ ႀကီးတစ္ေလွ်ာက္ ခပ္ျမန္ျမန္ ေျပးေန၏။ ရာသီ ဥတု ကအံု႔အံု႔ အိုက္အိုက္။ ကားထဲတြင္ေတာ့ ေလေအးစက္ ေၾကာင့္ ေအးျမေနသည္။ လမ္းေဘး ၀ဲယာ ႏွစ္ဖက္ စလံုး မိုးသို႔ တိုးထြက္ လုလု အေဆာက္ အဦး မ်ားျဖင့္ ျပည့္ညပ္ လ်က္။ အမ်ား အားျဖင့္ ေတာ့ ေဆာက္လက္စ တို႔လို႔ တန္းလန္းမ်ား။ ကားေမာင္းပံု မ်ားက မ်က္စိ ထဲ ကိုးလိုး ကန္႔လန္႔ မို႔ အာရံု စိုက္ၾကည့္ရာ ဘယ္ေမာင္း စနစ္ ျဖစ္ေန သည္ကို ေတြ႔ရ၏။
ေၾသာ္– ဘန္ေကာက္၊ ဘန္ေကာက္။
500 days in Dvaravati (7)
05 Sep 2008 Leave a Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၇)
ခ၀ါ ဒီးရွပ္
ေလယာဥ္ သည္ ေျပးလမ္းက်ယ္ ႀကီးေပၚမွာ ဒရြတ္တိုက္ ေျပးေန၏။ မွန္ျပဴတင္း ၀ိုင္းေလးမွ တစ္ဆင့္ ဟိုတစ္စီး၊ ဒီ တစ္စီး ရပ္နား ထားေသာ ေရာင္စံု ေလယာဥ္မ်ား ႏွင့္ ဟိုေနရာ၊ ဒီေနရာ ေနရာ အႏွံ႔ ရွိေနေသာ boarding platform မ်ားကို သူေငးၾကည့္ ေနမိသည္။ အေရွ ႔တိုင္း၏ လူသိ အမ်ားဆံုး ေလဆိပ္ႀကီး ေတြထဲက တစ္ခု ျဖစ္သည့္ ဒြန္ေမာင္း၊ (ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံ တကာ ေလဆိပ္ သစ္ႀကီး သု၀ဏၰ ဘူမိ ေၾကာင့္ ဒြန္ေမာင္း မွာ ျပည္တြင္း ေလဆိပ္ တစ္ခု အျဖစ္ ဘ၀ ေျပာင္းသြား ရွာၿပီ။)
500 days in Dvaravati (6)
28 Aug 2008 3 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၆)
အိုဘယ့္ ဒြါရာ ၀တီ
ထိုင္းေလေၾကာင္း ၏ TG 304 ခရီးစဥ္ ကိုပ်ံသန္းမည့္ ရန္ကုန္-ဘန္ေကာက္ ခရီးသည္တင္ ဂ်က္ေလယာဥ္ ႀကီးသည္ သူ႔အား ေအးစက္စက္ႀကီး ႀကိဳဆို ေန၏။ ေလေအးစက္ မ်ားေၾကာင့္ ေအးစိမ့္ ေနေသာ ေလယာဥ္တြင္း မွေလထုသည္ မတ္လ၏ အပူေငြ႔ မ်ားကို ေက်ာေပၚတင္၊ စိတ္ေဇာ အဟုန္၏ ေတေဇာ ဓါတ္မ်ား ကိုရင္ဘတ္ထဲ ထည့္လာ၍ ေက်ာႏွင့္ရင္ ညႇပ္ပူေနေသာ သူ႔အား ေက်ာခ်မ္း ၍ ရင္ေအး သြားေစသည္။ ေလယာဥ္ေပၚမေတာ့ ျဖဴျဖဴ၊ ၀ါ၀ါ၊ ေၾကာင္ေၾကာင္ က်ားက်ား ခရီးသည္ ေတြပ်ားပန္းခပ္မွ်၊ ပ်ံသန္းခ်ိန္ တစ္နာရီ မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္ ခန္႔သာ ရွိေသာ မိုင္ကိုးရာ သာသာ ခရီးတိုေလး အတြင္း ခရီးသည္ မ်ား စိတ္တိုင္း မက် မခ်င္း ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးရန္ အေရွ႔ေတာင္ အာရွ တြင္ ၀န္ေဆာင္မႈ ေကာင္းသတင္း ေမႊးလွသည့္ နာမည္ေက်ာ္ ထိုင္းအဲေ၀း၏ ေလယာဥ္ ေမာင္မယ္ မ်ား အလုပ္ရႈပ္ ေနၾက၏။
500 days in Dvaravati (5)
28 Aug 2008 2 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၅)
ဆယ့္ႏွစ္ရက္တာ တစ္ကမၻာ
ဤစာကို ရၿပီး ေနာက္ တစ္ဆယ့္ ႏွစ္ရက္ အၾကာမွာ အမိေျမမွ အသင္ ထြက္ခြာ၍ ႏိုင္ငံျခား ပညာေတာ္သင္ ခရီးစေလာ့- ဟူေသာ အေၾကာင္း ၾကားစာက သူ႔ထံသို႔ မိုးႀကိဳးပစ္ သလို ဒုန္းကနဲ ဆိုက္ေရာက္ လာ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သူက ေနထိုင္ရာၿမိဳ ့ မွ တစ္ဖ၀ါး မခြာ ရေသး။ ျပင္ဆင္ မႈမ်ား ကနထၳိ။ သူ႔့တြင္ ႏိုင္ငံကူး လက္မွတ္ မရွိ၊ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံ၏ ၀င္ခြင့္ ဗီဇာ မရွိ၊ ႏိုင္ငံျခား ေငြျပားေစ့ တစ္ေစ့ ပင္မရွိ၊ ေလယာဥ္ လက္မွတ္မရွိ၊ စာအုပ္ စာတမ္း မရွိ၊ လူလူသူသူ ၀တ္စားရန္ အေနာက္တိုင္း ၀တ္စံုမ်ား မရွိ၊ ဘာမွ မရွိ။ ထို မရွိျခင္း မ်ားက သူ ့ ကို ေခၚေဆာင္ ပ်ံသန္း ေစလွ်က္ ႏိုင္ငံျခား ပညာသင္ ခရီး ျဖစ္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္ ေစအံ့ေလာ။ ႏိုင္ငံျခား ပညာေတာ္သင္ ခရီး တိုင္းသည္ အေလာသံုးဆယ္ သြားရတတ္သည္ ဟူေသာ ေနာင္ေတာ့္ေနာင္ေတာ္ မ်ား၏ မွာတမ္းေႁခြ စကားမ်ား ၾကားနာခဲ့ဖူး ေသာ္လည္း ဤမွ်ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ထင္မထား။ ဘယ္ကစလို႔ ဘာကို လုပ္ရမည္မွန္း မသိေတာ့ေလာက္ေအာင္ ပ်ာယာခတ္ စိတ္ရႈပ္ ခဲ့ရသည္။ ဆပ္ျပာသည္ လင္ေပ်ာက္ ရွာသည္ ကအခုသူျဖစ္ေန ေသာအေျခ အေနထက္ ဣေႁႏၵ ရဦးမည္ ထင္၏။
500 days in Dvaravati (4)
28 Aug 2008 4 Comments
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၄)
ေနာက္ဆံငင္ ေသာ ရက္စြဲမ်ား
အေတြး အာရံု ထဲ၌သာ က်င္လည္ က်က္စားခဲ့သည့္ မပီ၀ိုးတ၀ါး ႏိုင္ငံျခား ပညာေတာ္သင္ ခရီးသည္ တျဖည္းျဖည္း ပီသ ၾကည္ျမ လာေလေလ၊ သူ႔စိတ္က ေနာက္ဆံငင္လာ ေလေလ။ သူ႔တြင္ ေႏွာင္ႀကိဳးတစ္မွ်င္ ရွိေန သည္ေကာ။ ထိုေႏွာင္ႀကိဳး ႏွင့္သူ၏ တြယ္ၿငိ ထံုးဖြဲ႔ မႈအတိုင္းအတာ က အခ်ိန္ကာလ သက္တမ္း အရ ဆိုလွ်င္ ရည္းစားသက္ ကိုးႏွစ္၊ အိမ္ေထာင္သက္ သံုးႏွစ္ ေပါင္း ၁၂ ႏွစ္မွ်ေသာ မာရသြန္ ကာလရွည္ႀကီး။
500 days in Dvaravati (3)
26 Aug 2008 1 Comment
in ဒြါရာဝတီမွာရက္ငါးရာ, မွတ္မွတ္ရရ
ဒြါရာ၀တီမွာရက္ငါးရာ (၃)
နဂါးဖမ္း ပညာ
တကယ္တမ္း နဖူးေတြ႔၊ ဒူးေတြ႔ စာေမးပြဲ ေျဖရန္ ျပင္ဆင္ ရေသာအခါ သူ ဒုကၡ ေရာက္ေတာ့၏။ ေရမေရာ သည့္ ႏိုင္ငံျခား မဟာဘြဲ ့အဟုတ္ တကယ္ ျဖစ္ရိုးမွန္ ေသာ္လည္းသူေမွ်ာ္လင့္ ေစာင့္စား ေနသည့္ ျပည္သူ ့က်န္းမာေရး ေဆးပညာ မဟာဘြဲ႔ မဟုတ္၊ က်န္းမာေရး ေဘာဂေဗဒ မဟာသိပၸံဘြဲ ့Master of Science in Health Economics ဆိုပဲ။ ရုပ္ျမင္သံၾကားမွ လာေသာ ဂႏၲလရာဇ္ႏွင့္ ဂ်ိဳေဆာင္ အေရွ႕တိုင္း ဇာတ္လမ္းတြဲ ေတြမွာ မၾကာခဏ ဘာသာ ျပန္ ေရးထိုးေလ့ ရွိသည့္ သူတို႔ ျမန္မာေတြ မေျပာေသာ ျမန္မာစကား ျဖစ္သည့္ ‘ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးရွိသလား’ ဟုေမးရ ေလာက္ေအာင္ပင္ ထိုထိုေသာ ပညာရပ္မ်ိဳးကို တစ္ခါဘူးမွ ရွိသည္ ဟူ၍ပင္ သူ မၾကားမိခဲ့ ဘူးပါ။ သြားေရာက္ ပညာ သင္ယူရမည့္ ႏိုင္ငံကို ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း ႏိုင္ငံျခားလို႔ ေခၚရ မွာပင္ ခပ္ခက္ခက္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံတဲ့။ More
Juan
သင့္လူ
ဗမင္းေႏြ
သူသူငါငါ
နီမို
Recent Comments