အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၉)

at-found-2လိႈဏ္ေခါင္းက မဲေမွာင္ဘိျခင္း။ ေဖြးကနဲ ျဖာထြက္ သြားေသာ မီးေရာင္ ေအာက္ဝယ္ ေရက လိႈဏ္ေခါင္း အမိုးနားထိ တက္ေန သည္ကို ေတြ႔ၾက ရသည္။ လူစိမ္းက သူ႔ကြန္ျပဴတာ အေသးစားေလး၏ စကရင္ ေပၚရွိ လိႈဏ္ေခါင္းမ်ား တည္ေနရာကို ျပသည့္ အစိမ္းေရာင္ မ်ဥ္းေၾကာင္း မ်ားကို အေသအခ်ာ ၾကည့္ၿပီး ေျခေထာက္ မ်ားကို လိႈဏ္ေခါင္း နံရံကို အားျပဳ တြန္းကန္ရင္း ေရေအာက္ ျမဳပ္ေနသည့္ လႈိဏ္ေခါင္းတစ္ေလွ်ာက္ စတင္ ကူးခတ္ ေတာ့သည္။ ပက္လည္း သူ႔ေနာက္မွ ဖဝါးေျခထပ္၊ ထပ္ခ်ပ္မကြာ။ More

အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၈)

(၄)

at-found-3ေၾကာက္ရြံ ႔ထိတ္လန္႔ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ေရခဲတမွ် ေအးစက္ေသာ ေရ၏ အထိအေတြ႔ေၾကာင့္လည္းေကာင္း ထိုမ်က္လွည့္ျပသည့္ႏွယ္ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ လူတစ္ေယာက္ေရထဲမွ ဘြားကနဲေပၚလာျခင္းကို ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ထံုထိုင္းေနေသာ ပက္ထရစ္ရွာ တစ္ေယာက္ အံ့ၾသႏိုင္စြမ္းပင္မရွိေတာ့ေလာက္ေအာင္ ေၾကာင္ေငးေနမိ၏။ More

အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၇)

(၃)

at-found-1ေတာ္လဲသံႀကီးသည္ ေျမေအာက္လႈိဏ္ဂူ အတြင္း နားမခံသာေအာင္ ပဲ့တင္ထပ္လွ်က္ရွိရာမွ တျဖည္းျဖည္း တိုး၍ တိုး၍ေနာက္ဆံုးေတာ့ လံုးဝဆိတ္ၿငိမ္သြားေတာ့သည္။ ပိန္းပိတ္ေနေသာ အေမွာင္ထုႏွင့္ ေျခာက္ခ်ားဖြယ္ ၿငိမ္သက္ တိတ္ဆိတ္မႈ၊ ထိုအေမွာင္ထုႏွင့္ တိတ္ဆိတ္မႈ တို႔ကို ႏွာေခါင္းႏွင့္ ပါးစပ္မ်ားထဲ ဖံုအလံုးအရင္းဝင္ေရာက္မႈေၾကာင့္ လည္ေခ်ာင္းယားလြန္လြန္းသျဖင့္ အၿပိဳင္အဆိုင္ဆိုးလိုက္ၾကေသာ လူသားသံုးဦး၏ ေခ်ာင္းဆိုးသံမ်ားက ၿဖိဳခြင္းပစ္ လိုက္သည္။ ပထမဆံုးစကားစေျပာႏိုင္သူက အမ္ဗရိုစ္။ ေခ်ာင္းဆိုးရလြန္း၍ ေမာဟိုက္ၿပီး အစ္တစ္တစ္ျဖစ္ေနေသာ အသံကြဲႀကီးျဖင့္- More

အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၆)

at-found-1ေက်ာက္တူးသမား မာကြီး အမွတ္မထင္ ေတြ႔ရွိ ခဲ့ေသာ ေက်ာက္နံရံ တြင္းမွ အခန္းငယ္ေလး။ အေပၚသို႔ တက္ရန္ ေလွကား အသင့္ ေထာင္ထား၏။ ေတာက္ပ စူးရွသည့္ မီးလံုး မ်ားလည္း ထိန္ေနေအာင္ ထြန္းထားသည္။ More

အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၅)

(၂)

ေလယာဥ္မွဴး သည္ ယူႏိုက္တက္ အဲလိုင္း ပိုင္ အင္ဂ်င္ ႏွစ္လံုးတပ္ ေလယာဥ္ ကေလး ကို ျဖဴလြလြ တိမ္တိုက္ ၾကားမွ ေဖာက္ထြက္ၿပီး ဆန္မီဂယ္ ျမစ္ေဘးမွ ေျပးလမ္းတို ကေလးတြင္ ဆင္းသက္ရန္ ႀကိဳးစား ေနသည္။ တယ္လူရိုက္ဒ္ ေလဆိပ္တြင္ အႀကိမ္ တစ္ရာ မက ဆင္းသက္ ခဲ့ဖူးၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ႏွင္းမ်ား ဖံုးေနသည့္ ဆန္ဂ်ဴအန္ ေတာင္တန္း ႀကီးမ်ား၏ ရႈမၿငီးသည့္ မ်က္စိ ပႆဒ ကို အတင္း မ်က္ႏွာ လႊဲ၍ ေလယာဥ္ ဆင္းရသည့္ အလုပ္မွာ သူ႔အတြက္ ခက္ခဲ ပင္ပန္း ေနဆဲ ျဖစ္၏။ More

500 days in Dvaravati (17)

နင္လားဟဲ့ သခ်ၤာ

ေန႔ရက္တို႔သည္ မွန္မွန္ႀကီး ကုန္ဆံုးလွ်က္ ရွိ၏။ တစ္ေန႔ ထမင္း သံုးထပ္စားရင္း၊ ေလးဖက္ပါတ္ရံ အုတ္နံရံတြင္း အခန္းက်ဥ္းကေလး ထဲမွာထိုင္ရင္း၊ လွဲရင္း၊ စာဖတ္ရင္း၊ နိစၥဓူဝ ေက်ာင္းသို႔သြား၍ စိတ္ညစ္ဖြယ္ သင္ၾကားပို႔ခ်မႈမ်ား ကို နာခံရင္း၊ ညေနအျပန္ ရန္နန္လမ္းမ ေဘးရွိ ပန္းၿခံေပါက္စေလးထဲတြင္ ထိုင္၍ ေတာင္ေတာင္အီအီ ေငးေမာရင္း၊ ကြန္ပ်ဴတာေရွ ႔မ်က္ႏွာအပ္၍ အင္တာနက္ရင္း၊ တီဗြီ ဖန္သားျပင္မွ အရုပ္ႏွင့္ အသံမ်ားကို စကၡဳႏွင့္ ေသာတ အာရံုျဖန္႔ က်က္ရင္း တစ္လမွ်ေသာ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့ၿပီ။ More

500 days in Dvaravati (16)

ဟန္းဖုန္း မွသည္ ဟန္ဖုန္းဆီသို႔

ဘာလိုလိုႏွင့္ ဘန္ေကာက္ေရာက္ေနသည္မွာ တစ္လ နီးပါးရွိခဲ့ၿပီ။ ရန္နန္း ကိုဗဟိုျပဳ၍ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ား သြားတတ္ လာတတ္ေနၿပီ။ အယုဒၶယ လမ္းသြယ္ (၂) ဆိုသည့္ သူေနထိုင္ရာ လမ္းက်ဥ္းေလးအတြင္း သူ႔ေျခရာမ်ား ထပ္ေနၿပီ။ လမ္းထိပ္ရွိ ကားအေရာင္းျပခန္းငယ္ေလးကိုလည္း အသြားအျပန္ ေငးေမာၾကည့္ရႈတတ္လာၿပီ။ မာစီးဒီး၊ ေဗာ္လ္ဗို၊ ဘီအမ္ဒဘလွ်ဴ ႏွစ္ေယာက္စီး ၿပိဳင္ကားငယ္ကေလးမ်ားက မ်က္စိပသာဒ ရွိလွပါဘိ၊ ေစ်းႏႈန္းေတြက ဘတ္ႏွစ္သန္း မွ ငါးသန္းအထိ အစားစား၊ သူတို႔ဆီက ကားေစ်းျဖင့္ခ်ိန္ထိုးၾကည့္လွ်င္ မ်ားလွသည္ဟု မဆိုသာ။ သို႔ေသာ္လည္း သူ႔မွာ ရွိသည့္ေငြျဖင့္ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ကားမေျပာႏွင့္၊ လန္ခ်ားပင္မရႏိုင္။ More

အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၄)

သြားပါမ်ား ငရဲေရာက္
မတ္လ ၂၂ ရက္၊ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္
ပန္ဒိုရာ၊ ကိုလိုရာဒို

(၁)

ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္ အထက္ ေပ ကိုးေထာင္ ျမင့့္ေသာ ေဒသ တြင္ အရုဏ္ တက္စ ေကာင္းကင္ ျပင္မွ ေမွးမွိန္ ေဖ်ာ့ေတာ့စ ၾကယ္မ်ားကို ၾကည့္ရ သည္မွာ ျပဇာတ္ ရံုမွ ေဘာ္ၾကယ္ေတြ ထိုးထားေသာ အမဲေရာင္ ကတၱီပါ ပိတ္ကားႀကီး အလား။ လူးဝစ္ မာကြီး တစ္ေယာက္ သူ၏ သစ္သား အိမ္ကေလးမွ ထြက္လာစဥ္ လိေမၼာ္ေရာင္ သန္းေန ေသာ လမင္း ႀကီးကို တစ္ခ်က္ ၾကည့္လိုက္ သည္။ ထို႔ေနာက္ တြင္ေတာ့ သူ၏ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ ထုတ္ ခ်ီဗီ ခ်ီယာနီ ေလးဘီး ယက္ ပစ္ကပ္ ကားႀကီး ဆီသို႔ ေလွ်ာက္လွမ္း လာခဲ့သည္။ More

အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၃)

သားေရ အဖံုးျဖင့္ သပ္ရပ္စြာ ခ်ဳပ္ထားေသာ မဒရပ္ သေဘၤာ မွတ္တမ္း စာအုပ္ကား စားပြဲ ေပၚတြင္ ေနရာမယြင္း ရွိေနသည္။ သက္ျပင္း ရွည္ႀကီးကို ေလးပင္စြာ ခ်လိုက္ၿပီး ကပၸတိန္ မန္ဒါသည္ သေဘၤာ မွတ္တမ္း စာအုပ္ကို ကုတ္ အက်ႌ အိတ္ထဲသို႔ ထည့္လိုက္သည္။ အခန္းထဲမွ ျပန္ထြက္ လာခဲ့ၿပီး တံခါး ျပန္ပိတ္ ေပးခဲ့သည္။ ကပၸတိန္ဟန္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အနားယူ ပါေစေတာ့။ More

အတၱလန္တစ္ ရွာပံုေတာ္ (၂)

တေစၧ သေဘၤာႀကီး
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၁၈၅၈
စတီဖင္ဆင္ ပင္လယ္ေအာ္၊ အႏၲာတိက

လမ္းေလွ်ာက္ ေနျခင္းကို ရပ္လိုက္လွ်င္ သူမ လဲက် ေသဆံုးသြား ေတာ့မည္မွန္း ရိုဆန္နာ မန္ဒါ သိေနခဲ့ပါသည္။ စိတ္ေဆာင္ ေန၍သာ အခုလို သြားေနႏိုင္ ေသာ္လည္း တကယ္ေတာ့ သူမ အားကုန္ ေနၿပီ။ အပူခ်ိန္ သည္ သံုည ေအာက္၊ ေရခဲမႈန္ မ်ား ပါသည့္ ေအးစိမ့္ ေနသည့္ ေလေအးက အေရျပား ကို ဆြဲၿဖဲ ေနသလို၊ တစထက္ တစ အသက္ ဇီဝ ကို ေခြ်ယူမည့္ ငိုက္ျမည္းျခင္း က တိုးသည္ထက္ တိုး၍ လာသည္။ ဒီအခ်ိန္ အိပ္ေပ်ာ္ သြားလွ်င္ မရဏ ကမ႓ာ ေရာက္မွ ျပန္ႏိုး ေတာ့မည္မွန္း သူမ ေကာင္းေကာင္း သိသည္။ အခ်ိန္ မေရြး ကြဲအက္ သြားႏိုင္ေသာ ေရခဲလႊာ ေပၚတြင္ ေျခ တစ္လွမ္းျခင္း ေရြ ႔လ်ား ႏိုင္ရန္ ဟန္ခ်က္ ကိုလည္း အစြမ္းကုန္ ထိန္းထား ရသည္။ အသက္ ရႈရ သည္က ဟိမဝႏၲာ ေတာင္တန္း မ်ားေပၚ ေအာက္စီဂ်င္ မပါပဲ တက္သည့္ ေတာင္တက္သမား တစ္ဦးႏွယ္ ခက္ခဲ ပင္ပန္း လွဘိျခင္း။ More

Previous Older Entries Next Newer Entries

Calender

February 2012
M T W T F S S
« Jan    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
272829  
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.